ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΥΝΑΡΤΗΣΙΕΣ

Είς τις ημέρες μας παρατηρείται ενα φαινόμενο το οποίο θα το ονομάζαμε ώς »παλαιοημερολογίτικη φοβία»! Εννοώ ότι στους κύκλους των αντιοικουμενιστών ενώ υπάρχει κάποιου είδους »αντίδραση» κατά του Οικουμενισμού, συνάμα όμως δημιουργείται πληθώρα κειμένων κατά των παλαιοημερολογιτών, λές και ο κίνδυνος είς τις ημέρες μας είναι οι παλαιοημερολογίτες, οι ολιγάριθμοι αγράμματοι (όπως χλευαστικώς τους ονομάζουν). Αναρωτιέμαι τι φοβούνται αυτοί οι »αντιπαλαιοημερολογίτες» απο κάποιους οι οποίοι είναι μετρημένοι είς τα δάκτυλα; (κατά την άποψή τους). Αναφέρομαι σε ένα κείμενο που δημοσιεύθηκε τελευταία γράφοντας για άλλη μια φορά παλαιές απόψεις οι οποίες αποτελούν αναμασημένη τροφή, και ενώ ήδη έχουν απαντηθεί συνεχίζουν να δημοσιεύονται οι ίδιες αυτές παλαιές απόψεις. Θα λάβουν λοιπόν και τις ίδιες απαντήσεις αφού οι ίδιοι δημοσιεύουν και τις ίδιες παλαιές απόψεις.
Θεολόγος λοιπόν αναφέρει ότι

<< (Οι παλαιοημερολογίται) έσχισαν τον άρραφο χιτώνα του Κυρίου, οι οποίοι βρίσκονται ΕΚΤΟΣ Εκκλησίας και ΕΚΤΟΣ της χάριτος>>.

Πρώτη ασυναρτησία λοιπόν. Εμείς απαντάμε και συνάμα ερωτούμε, πως γίνετε άραγε αυτοί οι οποίοι έμειναν ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΙ είς τάς παραδόσεις να σχίσουν τον χιτώνα του Κυρίου; Αυτοί που σχίζουν την Εκκλησία, είναι όσοι ΜΕΤΑΚΙΝΟΥΝ τα όρια που μας παρέδωσαν οι άγιοι πατέρες. Δηλαδή σχίσμα δημιουργούν όσοι πράττουν ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ και όχι όσοι μένουν ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΙ και ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΙ είς τα ζητήματα της πίστεως και των παραδόσεων της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Και συνεχίζει λέγοντας

<<Μοιάζουν με τους εργάτες της Κιβωτού του Νώε οι οποίοι έκαναν ένα καλό, δούλεψαν σαν μαραγκοί για να χτιστεί η Κιβωτός και οι ίδιοι έμειναν έξω και πνίγηκαν από τον κατακλυσμό>>.

Δεύτερη ασυναρτησία. Θα θέλαμε πολύ να μάθουμε σε ποιό εδάφιο της Παλαιάς Διαθήκης αναφέρονται εργάτες οι οποίοι δούλεψαν ώστε να χτιστεί η Κιβωτός, διότι είς την Π.Δ. ουδόλως αναφέρεται δημιουργία της Κιβωτού απο κάποιους εργάτες!!! Εκτός εάν ο έν λόγω θεολογός βλέπει πολλές αμερικάνικες ταινίες που εξιστορούν την ιστορία της Π.Δ.

<<Θα τους παρακαλέσουμε, λοιπόν, με την εν Χριστώ αγάπη, που μας συνδέει με κάθε ανθρώπινη ψυχή – πολλώ μάλλον με ανθρώπους που έχουν ζήλον ου κατ’ επίγνωσιν για την Ορθοδοξία-, να επιστρέψουν στην Εκκλησία (την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολικη Εκκλησία) επειδή εκτός των κόλπων Της η σωτηρία είναι αδύνατη. Είναι προς τιμήν τους ότι διακρίνουν τις διαφορές Ορθοδοξίας και Παπισμού. Καταλογίζεται στο ενεργητικό τους η προσπάθεια να κατηχήσουν ορθόδοξα το λαό αλλά ας μην ξεχνούν ότι οι άνθρωποι σώζονται ΜΟΝΟΝ στην Εκκλησία>>.

Τρίτη ασυναρτησία. Γράφει περί επιστροφής των παλαιοημερολογιτών είς την Εκκλησία διότι έκτός των κόλπων της δεν υπάρχει σωτηρία. Οι άνθρωποι όντως σώζονται ΜΟΝΟΝ είς την Εκκλησία, αλλά στην Εκκλησία η οποία κρατάει ΑΝΟΘΕΥΤΗ, ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΗ, και ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΗ την ορθόδοξο πίστη. Ο καθένας άς αναλογισθεί, κρατούν όντως ΑΝΟΘΕΥΤΗ, ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΗ και ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΗ την ορθόδοξο πίστη όσοι προέρχονται έκ του νέου ημερολογίου; Και αναφέρω »έκ του νέου» έναντι των ανθρώπων »έκ του παλαιού».
Πως πραγματοποιείται αυτό όταν ήδη συμμετέχουν είς το Παγκόσμιον Συμβούλιον των Εκκλησιών (Αιρέσεων), όπου και αναφέρεται ότι απαραίτητη προυπόθεση συμμετοχής είς το Π.Σ.Ε. είναι η ΙΣΟΤΗΤΑ μεταξύ των Εκκλησιών=αιρέσεων; Είναι ίση η Ορθοδοξία έναντι των αιρέσεων; Δυστυχώς όμως όχι μόνο συμμετέχουν, αλλά τυγχάνει να είναι και ΙΔΡΥΤΙΚΑ μέλη!!!
Πως πραγματοποιείται ακόμη όταν έχει γίνει ΑΡΣΙΣ των αναθεμάτων κατά του Παπισμού επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, κατά παράβαση των Κανόνων της Εκκλησίας, χωρίς να υπάρξει αντίδρασις (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων); αλλά το αποδέχτηκαν σιωπηλώς <<άχρι καιρού>> όπως αναφέρουν και οι ίδιοι; Και εάν δεν την αποδέχονται, διατί δεν την ανακαλούν είς τις ημέρες μας;
Πως πραγματοποιείται ακόμη όταν οι ΚΕΦΑΛΕΣ της Εκκλησίας επί το πλείστον είναι φιλοοικουμενιστές και φιλοπαπικοί; Σε ποιά Εκκλησία θα »επιστρέψουν» οι του παλαιού; Μήπως να επιστρέψουν μνημονεύοντας τους οικουμενιστάς επισκόπους; Μα αυτό θα ήταν τραγική αντίφασις!!! Απο την μία να διαφωνείς με τους οικουμενιστάς και να γράφεις πληθώρα κειμένων εναντίον τους, και απο την άλλη να τους μνημονεύεις ώς ΟΡΘΟΤΟΜΟΥΝΤΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ!!! Δεν γνωρίζει ο έν λόγω θεολόγος ότι το μνημόσυνο αιρετικού επισκόπου εστί μολυσμός κατά τους λόγους του αγίου Θεόδωρου του Στουδίτου; Πώς μνημονεύεις αιρετικό επίσκοπο αλλά συνάμα τον θεωρείς αιρετικό; Πως κοινωνείς μαζί του απο την στιγμή που εσύ ο ίδιος δεν τον αναγνωρίζεις;; και ζητάς και απο τους παλαιοημερολογίτας να κάνουν το ίδιο;

Συνεχίζει αναφέροντας περί της θείας Χάριτος και λέγει τα εξής

<<Αλλά μήπως έχουν (Χάριν) οι σχισματικοί; Ασφαλώς και δεν υπάρχει χάρις ή ιερωσύνη στον Παπισμό και στις άλλες αιρετικές ομολογίες αλλά ποια χάρη ή ιερωσύνη ή μυστήρια έχουν οι σχισματικοί οι οποίοι έσχισαν τον άρραφο χιτώνα της Εκκλησίας και μάλιστα για ένα τόσο ασήμαντο θέμα όπως είναι η διόρθωση του ημερολογίου; Το ακόμη χειρότερο: Ενώ οι σχισματικοί Παλαιοημερολογίτες είναι λαλίστατοι – και καλά κάνουν για τις διαφορές Ορθοδοξίας και Παπισμού – δεν μας εξηγούν βάσει ποιας λογικής ή βάσει ποιας θεολογίας αποσιωπούν τις δικές τους βλασφημίες εναντίον του Αγίου Πνεύματος; Γιατί δεν αναφέρουν ότι δεν αναγνωρίζουν ιερωσύνη και μυστήρια στους Ορθόδοξους. Γιατί αποσιωπούν ότι θεωρούν το Αγιο Χρίσμα απλό λαδάκι (γι’ αυτό και αναμυρώνουν όσους προσχωρούν στις κάστες τους); Γιατί παρασιωπούν (ω! της βλασφημίας τους το μέγεθος!) ότι θεωρούν τον άρτο και τον οίνο της θείας Κοινωνίας που τελούν οι κληρικοί μας ως ψωμί και κραρί και όχι ως Σώμα και Αίμα Χριστού; Γιατί αποσιωπούν ότι δεν βρίσκονται σε κοινωνία με καμιά Ορθόδοξη Εκκλησία; Αρα ότι είναι εξίσου απαράδεκτοι όσο και οι αιρετικοί αφού και οι δύο βρίσκονται ΕΚΤΟΣ Εκκλησίας!>>

Τέταρτη ασυναρτησία. Εκτός απο θεολόγος, ό έν λόγω κύριος έγινε απο μόνος του και σύνοδος!!

Θα έπρεπε να γνωρίζει ότι την ‘Εκκλησίαν τού Χριστού ίδρυσαν επί της γης οι θείοι Απόστολοι εφοδιάσαντες και οπλίσαντες Αυτήν με την δύναμιν του Θεού και την χάριν του Παναγίου Πνεύματος, την μεταδιδομένην εις τους πιστούς δια τών Αγίων Μυστηρίων. Συνεπώς μόνον ούτοι δικαιούνται να συστήσουν η να καταργήσουν ήτοι να κηρύξουν αιρετικήν, η σχισματικήν μιαν εκκλησίαν εκτρεπομένην της Ορθοδόξου πίστεως και να καταστήσωσιν άκυρον, ήτοι ανενέργητον την χάριν τού Χριστού και την άγιαστικήν δύναμιν και ενέργειαν των Μυστηρίων αυτής. Το δικαίωμα τούτο, ήτοι τού ίδρύειν και καταλύειν μίαν ‘Εκκλησίαν οι Θείοι ‘Απόστολοι μετέδωκαν εις τους μαθητάς αυτών, και ούτοι εις τους διαδόχους των, και ούτω δια τής αλληλoδιαδoχίας το δικαίωμα τούτο περιήλθεν εις την εξουσίαν τής Μίας Aγίας Καθολικής και Αποστολικής ‘Εκκλησίας. Κατά την θεμελιώδη ταύτην τής ‘Ορθοδόξου Ανατολικής ‘Εκκλησίας αρχήν, μία ‘Εκκλησία τότε μόνον έχει κύρος και τα μυστήρια αυτής άγιαστικήν χάριν και ενέργειαν, όταν αύτη συστηθή η αναγνωρισθή ύπο της καθόλου ‘Ορθοδόξου ‘Εκκλησίας και τότε μόνον αύτη απόλλυσι το κύρος αυτής και την άγιαστικήν δύναμιν και ενέργειαν τα Μυστήρια Αυτής, όταν Αύτη δια μίαν κακοδοξίαν κηρυχθή αίρετικη ή Σχισματική ύπο της ΟΛΗΣ ‘Εκκλησίας, ης την έγκυρον γνώμην και τελεσίδικον απόφασιν διερμηνεύει ή Οικουμενική και Πανορθόδοξος Σύνοδος. Τούτων ούτως εχόντων προτεσταντίζει η λατινίζει πάς γράφει όπως εσύ ότι στερείται Μυστηρίων! Τελείς έργο Συνόδου αδερφέ μου;

Πότε τα μυστήρια τινός θεωρούνται άκυρα; Όταν αποκηρυχθή παρά της Ορθοδοξίας έν ομονοία. Επί τούτου η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος, διά του προέδρου ταύτης αγίου Ταρασίου, λέγει <<Εάν δέ συνοδική εκφώνησις γένηται>>, ήτοι συνοδική καταδικαστική απόφασις εναντίον της αιρέσεως, <<και ομόνοια των Εκκλησιών επί ορθοδοξία>> τότε <<ο τολμών απο των βεβήλων αιρετικών >> της αιρέσεως ταύτης <<χειροτονείσθαι>> τη καθαιρέσει υποπεσείται.
Κατάκρισις της αιρέσεως υπό των Εκκλησιών έν ομονοία <<επί ορθοδοξία>>, η καταδίκη αυτής υπό γενικής Συνόδου της Ορθοδοξίας πάλιν εν ομονοία <<επί ορθοδοξία>> καθιστά άκυρα τα μυστήρια ταύτης. Αλλά και δίκιο να είχες πάλι θα έπρεπε να γνωρίζεις ότι τα δε μέχρι τελεσίδικης καταδίκης του (του ιερωμένου όπου πέφτει εις αίρεσιν ή σχίσμα) τελούμενα μυστήρια είναι ισχυρά, καθ ότι αυτός ο Κύριος Ιησούς Χριστός ο Θεός ενεργεί ταύτα, ακόμη και με αναξίους ήτοι <<εί καί αυτοί είεν ανάξιοι, διά το σωθήναι τον λαόν>> (Ιωάν. Χρυσοστόμου, PG. 62, 610).
Αυτό λέγει και η Ζ΄ Αγία Οικουμενική Σύνοδος με τον πρόεδρον της, τον πολύν Άγιον Ταράσιον, μετά από πολύ διεξοδική διερεύνηση του θέματος, προκειμένου περί του θείου Μυστηρίου της Ιερωσύνης και τονίζει τα εξής <<Τι λέγετε περί Ανατολίου (Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως); Ούχι έξαρχος (Πρόεδρος) της Αγίας τετάρτης (Οικουμενικής) Συνόδου εγεγόνει; Και ιδού υπό Διοσκόρου του Δυσεβούς εκεχειροτονήτο, παρόντος και Ευτυχούς (του αιρεσιάρχου). Και ημείς γούν δεχόμεθα τούς από αιρετικών χειροτονηθέντας, ως και Ανατόλιος εδέχθη (εγένετος δεκτός απο την Δ΄ Οικουμενικήν Σύνοδον). Και αύθις αληθώς φωνή Θεού έστιν, οτι ούκ αποθανούνται τέκνα υπέρ πατέρων, άλλ έκαστος τη ιδία αμαρτία αποθανείται και ότι έκ του Θεού η χειροτονία>> (Ζ΄Οικουμενικής Συνόδου, mansi, 12, 1042) τούτων.
Συνεπώς και τα τελούμενα δι αυτών θεία Μυστήρια, εφ όσον κατά τα άλλα τελούνται κανονικώς.
Και αυτά ισχύουν μέχρι της τελεσιδίκου κατακρίσεως και αναθεματισμού της κηρυττομένης αιρέσεως.
Έάν δέ συνοδική εκφώνησις γένηται ήτοι εκδοθή και ανακοινωθή απόφασις Οικουμενικής η Οικουμενικήν ισχύν εχούσης Συνόδου, κατακρίνουσα και αναθεματίζουσα την αίρεσιν και τούς αιρετικούς, τότε δεν έχουν θείαν Χάριν και Θεία Μυστήρια του Χριστού.

Περί Ιερωσύνης και λοιπών όπου γράφει, ό ίδιος ο ηγέτης των παλαιοημερολογιτών αναφέρει

<< Εις την ΠΡοκειμένην περίπτωσιν οί κανόνες δίδουν εις τα άτομα το δικαίωμα μόνον ν’ αποκηρύξουν τον πρώτον εξερχόμενον των όρίων των παραδόσεων καΙ να διακόψωσι πασαν εκκλησιαστικήν επικοινωνίαν μετ’ αυτού και προ συνοδικής διαγνώμης καΙ να καταγγείλωσιν αυτόν εις πανορθόδοξοιν Σύνοδον, μόνην άρμοδίαν να δικάση και να καταδικάση αυτόν και να κηρύξη αίρετικον η σχισματικόν. Τούτο επράξαμεν και ήμείς στοιχούντες τοίς θείοις και ίεροίς κανόσι και δη τώ 15ώ της ΑΒ’ Οικουμενικής. «Αν δε ήμείς απερχόμενοι εις εξορίαν (ονομάσαμεν τον αρχιεπίσκοπον ‘Αθηνων σχισματικόν και την Έκκλησίαν τής Έλλάδος σχισματικήν, την λέξιν σχίσμα μετεχειρίσθημεν ο υ χ ι ύπο την εννοιαν ύφ’ ην μεταχειρίζεται ταύτην η ‘Εκκλησία ϊνα σημάνη την απόσχισιν εκ της ‘Ορθοδόξου ‘Εκκλησίας και την συνεπεία ταύτης αποξένωσιν της χάριτος τού Χριστού και τών μυστηρίων, αλλ’ υπό την έννοιαν δτι ο αρχιεπίσκοπος ‘Αθηνών δια της έορτολογικης καινοτομίας απέσχισεν έαυτον και την ακολουθούσαν αυτώ Ιεραρχίαν των λοιπών ορθοδόξων ‘Εκκλησιων εις τον έορτασμον των έορτων και την τήρησιν των νηστειών. H απόσχισς αϋτη του Μακαριωτάτου και της ακολουθούσης Αυτώ Iεραρχίας παρέχει εις ημάς το δικαίωμα να διατυπώσωμεν την προσωπικην και όλως ατομικην ημών γνώμην, ότι ο Μακαριώτατος και οι ακολουθούντες αυτώ αρχιερείς ως διασπάσαντες εν επιγνώσει την ένότητα της καθόλου ‘Ορθοδόξου ‘Εκκλησίας εις τον ταυτόχρονον έορτασμον τών έορτων και την ταυτόχρονον τήρησιν των νηστειων, κατέστησαν δ υ ν ά μ ε ι μόνον ουχι δε και ενεργεία έκπτωτοι της θείας Χάριτος, ως διατελούντες ύπο τας αράς και τα αναθέματα ατινά εξετόξευσαν οι θείοι πατέρες των 7 ΟΙκ. Συνόδων εναντίον τών αθετούντων τας παραδόσεις και των μετακινούντων τα αιώνια όρια άτινα έθηκαν οι πατέρες ημών. ‘Αλλ’ ο Μακαριώτατος και οι ομόφρονες αυτώ αρχιερείς τότε μόνον θα καταστώσιν και ενεργεία έκπτωτοι της θείας χάριτος και αλλότριοι τού ορθοδόξου πνεύματος των μυστηρίων, όταν ούτοι κηρυχθώσι τοιούτοι και ενεργεία σχισματικοί ύπο πανορθοδόξου Συνόδου, μόνης δικαιουμένης προς τούτο κατα τα θέσμια της Ορθοδόξου ‘Ανατολικης ‘Εκκλησίας. Τούτου ενεκα και οι θείοι ‘Απόστολοι και οι θεοφόροι πατέρες προμηθούμενοι της ψυχικής σωτηρίας των πιστών, των εξ αγνοίας και καλή τη πίστει ακολουθούντων την πλάνην του αρχηγού της ‘Εκκλησίας, δεν εξήρτησαν εκ της άποφάσεως του πρώτου, αλλ’ εκ της αποφάσεως πανορθοδόξου συνόδου το πνευματικόν συμφέρον των πιστών οίτινες, τότε μόνον καταδικάζονται εις την στέρησιν της Θείας Χάριτος των Μυστηρίων και τον πνευματικόν θάνατον, όταν και μετα την κήρυξιν τού αρχηγού ως αιρετικού η σχισματικού ύπο πανορθοδόξου συνόδου, εξακολουθώσι την μετ’ αυτού επικοινωνίαν, δεχόμενοι την ευλογίαν αυτού ως αληθούς και ‘Ορθοδόξου ποιμένος (ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡ.ΦΛΩΡΙΝΗΣ Χρυσοστόμου προς τον Θεοφιλέστατον Έπίσκοπον Κυκλάδων κυρον Γερμανόν Βαρυκόπουλοv, είς άπάντησιν της άπο 20ης Όκτωβρίου 1937 Άνοικτης έπιστολης του δευτέρου. ‘Εν ‘Αθήναις τη 9η Νοεμβρίου 1937)>>.

Αυτά αναφέρει αδερφέ μου ο ίδιος ο ηγέτης των παλαιοημερολογιτών, αντίθετα με αυτά που αναφέρεις εσύ. Εκτός εάν αναφέρεσαι σε καποιους »υποτιθέμενους’ έκ του παλαιού» που ισχυρίζονται ότι είναι παλαιοημερολογίτες και οι οποίοι είναι φανατικοί και ακραίοι. Αλλά αυτό δεν είναι επιχείρημα διότι η Σύνοδος των ΓΟΧ έχει αποφανθεί ποιές είναι οι Εκκλησίες της και ποιοί οι Ιερείς της. Καλύτερα θα ήταν να μας πείς βάση της ΕΠΙΣΗΜΟΥ συνόδου των ΓΟΧ ποιός (ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ) γράφει περί ΜΗ έγκυρης θείας Κοινωνίας κλπ. και όχι γράφοντας είς τον αέρα απαντώντας σε αθεολόγητα σχόλια κάποιου »αγνώστου» όπου θα ισχυρίζεται ότι είναι και παλαιοημερολογίτης!!!

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ

Οικουμενιστικά παραληρήματα »συντηρητικών ορθοδόξων»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: