Archive for the ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ Category

ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ = ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΝΟΜΙΣΜΑ

Posted in ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ on Σεπτεμβρίου 29, 2011 by entoytwnika
ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΔΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΔΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ


ΑΠΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ

Posted in ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ on Ιουνίου 1, 2011 by entoytwnika

Μία σύγχυση απλώνεται, παντού. Τά διεθνή προβλήματα περιπλέκονται συνεχώς οι Διεθνείς Όργανισμοί αρκούνται σε ευχολόγια. Τά κράτη αδυνατούν νά λύσουν τά προβλήματα τους.
Οι κοινωνίες διαβρώνονται, τά άτομα ζουν μέσα στό άγχος, τόν τρόμο, τό κυνηγητό γιά τήν επιβίωσή τους. Δέν υπάρχει εμπιστοσύνη καί ασφάλεια. Δέν γνωρίζουν, εξαιτίας της αποστασίας καί άπομακρύνσεώς τους από τόν αληθινό Θεό,τί νά πιστέψουν καί πού νά στηριχθούν πλέον. Γιά τήν κακοδαιμονία αυτή κάποιοι ισχυρίζονται ότι φταίνε: Ή εκμετάλλευση, ή κρατική κακοδιοίκηση, οι παράλογες εθνικές διεκδικήσεις, ό ιμπεριαλισμός, τό Διεθνές μεγάλο Κεφάλαιο, οι πολυεθνικές εταιρείες, οι σκοτεινές δυνάμεις. Αυτές οι σκοτεινές δυνάμεις έχουν απλώσει παντού τά αδιόρατα καμουφλαρισμένα πλοκαμία τους καί κυβερνούν τόν κόσμο μέ μιά παγκόσμια μυστική Υπερκυβέρνηση.
Γι΄ αυτές τίς σκοτεινές δυνάμεις καί τήν Υπερκυβέρνηση,ένας μικρός αριθμός ανθρώπων έχει καί μόνο άποσπασματικά δείγματα, γιά τήν ύπαρξη καί τίς δραστηριότητές τους. Ό πολύς κόσμος υποψιάζεται, διαισθάνεται ότι κάτι δέν πάει καλά, ότι υπάρχουν πολλά στεγανά, ότι υπάρχουν μυστικές οργανώσεις πού άποπροσανατολίζουν καί λυμαίνονται τήν ανθρωπότητα καί ότι ή Σιωνιστική Όργάνωση είναι ή πλέον ισχυρή καί διαδεδομένη. Στά χρόνια μας έχουμε πλήρη καί σαφή στοιχεία περί των στόχων καί των ενεργειών της. Ένα άπό τά πολλά κείμενα,ίσως τό κυριώτερο σέ ευρεία κύκλοφορία είναι τά «ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ», περί της πιστότητος των οποίων δέν αμφιβάλλει κανείς.
Τά παλαιότερα εμπόδια των Σιωνιστών ήσαν οι Μοναρχίες καί οι Εκκλησίες. Γιά νά τίς γκρεμίσουν έπρεπε νά τίς διαβρώσουν άπό μέσα. «Διαδώσαμε φιλελεύθερες ιδέες στους λαούς, πολιτικά, ατομικά δικαιώματα, συνθήματα όπως: «ελευθερία, ίσότης, αδελφότης, ελευθερία συνειδήσεως». «Κατευθύναμε τους λαούς να ζητήσουν Δημοκρατίες, συντάγματα. Κοινοβουλευτισμό. Διαδώσαμε νέες θρησκευτικές δοξασίες καί φιλοσοφικές θεωρίες γιά τήν έμμεση διάβρωση του Χριστιανισμού».
«Καί αφού έμειώσαμε τή δύναμη των Μοναρχιών καί τών Εκκλησιών, έστραφήκαμε πλέον εναντίον τών λαών. Έστήσαμε ανθρώπους δικούς μας, ή ελεγχόμενους άπό μας στην εξουσία τών κρατών καί αφαιρέσαμε τά συνταγματικά δικαιώματα τών πολιτών διά τών άντιφατικών νόμων, στους οποίους πάντα άφήνομε χαραμάδες, γιά νά μή θιγούν τά συμφέροντα μας. Μέ τήν εναλλαγή τών Κυβερνήσεων καί τίς άλλες αναταραχές πού προκαλούμε, σκοπίμως, κρατούμε τους λαούς σέ μιά διαρκή σύγχυση, αγωνία, τρόμο, καί έτσι μπορούμε νά έργαζόμαστέ απαρατήρητοι. Στους λαούς διοχετεύομε τίς θεωρίες, απόψεις,γεγονότα, ερμηνείες καί προπαγάνδα πού μας εξυπηρετεί, αφού ό τύπος (καί τά μέσα ένημερώσεως) ανήκει σέ μας ή ελέγχεται άπό εμάς».
Ό έλεγχος τών οικονομικών τών κρατών μέσω της πολιτικής εξουσίας, τού χρυσού καί τών πολυεθνικών Εταιρειών, τους δίνει τήν ευχέρεια απαλλαγής τους απο φόρους καί ευχέρεια κινήσεων ώστε νά κατευθύνουν πλήρως τήν οικονομία. Διά τού κατευθυνόμενου πληθωρισμού εξανεμίζουν τήν αγοραστική αξία τού χρήματος καί θέτουν τους εργαζόμενους σέ μιά διαρκή φτώχεια καί αδυναμία αντιδράσεως καί εκφράσεως τους καί τους καθιστούν υποχείριους τών εργοδοτών τού κεφαλαίου. Αφού καί οι ίδιοι οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι τους είναι άνθρωποι τού κεφαλαίου καί ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα άπό αυτούς.
Το σχέδιο τους περιλαμβάνει έκτος άπό τήν πολιτικό-οικονομική κατάρρευση τού Ανατολικού μπλοκ, πτώση καί τού Δυτικού μπλοκ.
Μέσα άπό τήν αμφισβήτηση, τήν αβεβαιότητα, τίς ανακατατάξεις καί τους πολέμους θά επέλθει μία νέα εποχή. Θά είναι ή νέα εποχή μέ τόν μονάρχη της (πλανητάρχη), μέ τήν πανθρησκεία της καί τόν ψευτομεσσία της. Έτσι επιζητούν τήν ίδρυση επίγειου παγκόσμιου κράτους καί ενός άνθρώπου παγκόσμιου αρχηγού γιά νά κυβερνήσουν τόν κόσμο.
‘Όμως αγαπητέ άναγνώστα αυτά θά τά ένεργήση ό Εωσφόρος μέ τά όργανα του εξαιτίας τής μεγάλης άποστασίας τής άνθρωπότητος, τόν κυρίαρχο όμως ρόλο πάντοτε έχει ο Παντοδύναμος Θεός καί Δημιουργός τού σύμπαντος κόσμου, ό Όποιος ελέγχει πάντα όλες τίς διεργασίες.

Λέμε ὄχι καὶ στῆς… Πρωταπριλιᾶς τὰ ψέματα

Posted in ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ on Μαΐου 16, 2011 by entoytwnika

Δὲν εἶναι, φίλοι, μόνο ἡ γιορτὴ τοῦ «Ἁγίου Βαλεντίνου». Εἶναι καὶ μιὰ ἄλλη, νὰ αὐτὴ τῆς Πρωταπριλιᾶς! Τῆς Παγκοσμιοποίησης καὶ τῆς «Νέας Ἐποχῆς» κι αὐτή! Ποὺ εἶναι ξενόφερτη βέβαια κι αὐτή, ἀλλὰ κάποιοι θέλουν νὰ καθιερωθεῖ καὶ νὰ γίνει ὄχι μόνον Ἑλληνική, ἀλλὰ καὶ παγκόσμια!
Ἀξίζει νὰ τὴν δοῦμε, γιατί ὅλοι μας, λίγο ὡς πολλοί, συμμετέχουμε μὲ τὶς πλάκες μας σʼ αὐτὴ καὶ νὰ εἴμαστε πληροφορημένοι σʼ ὅλα αὐτὰ τὰ «παγκόσμια γλέντια». Κι ἄς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

Τὸ γεγονός!

Δυστυχῶς, ἔχει καθιερωθεῖ πιά, τὴν 1η Ἀπριλίου νὰ γιορτάζει τὸ ψέμα καὶ νὰ περιπαίζεται ἡ ἀλήθεια! Μὲ βάση τὸ ψέμα, νὰ γίνονται ἕνα σωρὸ πράγματα (ἀπὸ ἁπλὲς φάρσες καὶ ζαβολιὲς μέχρι χοντρὰ καὶ κακόγουστα ἀστεῖα) σὲ βάρος τῶν… ἀπονήρευτων!
Τὸ σύνθημα μοιάζει νὰ εἶναι τοῦ τύπου «Πέστε ἕνα ψέμα καὶ… δὲν χάλασε ὁ κόσμος»!Ἄς εἶναι καὶ τὸ πιὸ μικρό, φθάνει νὰ εἶναι… πετυχημένο! Φθάνει νὰ γίνει πιστευτὸ καὶ νὰ… παραπλανήσει! Φθάνει νὰ ἐκθέσει τοὺς «ἀφελεῖς», τὰ θύματα αὐτὰ τῆς ἀλήθειας! Ἄφησέ το νὰ ἁπλωθεῖ, σὰν παραμύθι, καὶ μὴ φοβᾶσαι γιά… τὴ μύτη σου! Τὸ σηκώνει, βλέπετε, ἡ ἡμέρα. Ἐξάλλου ἐσὺ στὰ… ψέματα λές, αὐτὸ ποὺ λές, δὲν ἔγινε καὶ τίποτα!
Τὸ «ἔθιμο» αὐτὸ πέρασε καὶ στὰ ΜΜΕ τὰ ὁποῖα, ὑπὸ τύπον ἀστείου, μεταδίδουν διάφορες εἰδήσεις καὶ σχόλια καταλήγοντας στὸ τέλος «καὶ τοῦ χρόνου, εἶναι Πρωταπριλιά»! Μὲ τὸν τρόπο αὐτό, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν διεθνῆ τους ἐμβέλεια, δὲν κάνουν τίποτʼ ἄλλο, ἀπὸ τὸ νὰ καθιερώνουν τὴν Πρωταπριλιὰ ὡς παγκόσμιο γιορτὴ κατὰ τῆς ἀλήθειας!

Πῶς προῆλθε;

Λέγεται πὼς στὴ Γαλλία κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Μεσαίωνα, ἡ πρώτη ἡμέρα τοῦ χρόνου ἦταν ἡ 1η Ἀπριλίου. Ἡ περίοδος τῆς Πρωτοχρονιᾶς ἄρχιζε στὶς 25 Μαρτίου, διαρκοῦσε 8 ἡμέρες, καὶ τελείωνε τότε, τὴν 1η Ἀπριλίου. Κατὰ τὴν περίοδο αὐτὴ γιόρταζαν πανηγυρικὰ ὄχι μόνο τὸν ἐρχομὸ τοῦ νέου χρόνου, ἀλλὰ καὶ τῆς ἄνοιξης!
Τὸ 1562 μ.Χ. ὁ Πάπας Γρηγόριος μὲ τὸ γνωστό του ἡμερολόγιο καθιέρωσε ἡ πρωτοχρονιὰ νὰ ἑορτάζεται τὴν 1η Ἰανουαρίου. Τὸ 1564 ὁ Κάρολος Θ΄ υἱοθέτησε τὸ Γρηγοριανὸ ἡμερολόγιο, ὁπότε καὶ μετέθεσε τὴν ἀρχὴ τῆς χρονιᾶς στὴν 1η Ἰανουαρίου, γιὰ νὰ συμβαδίζει ἔτσι καὶ μὲ τὶς ἄλλες Εὐρωπαϊκὲς χῶρες.
Αὐτὴ ἡ ἀλλαγὴ δυσαρέστησε πολλούς, οἱ ὁποῖοι συνέχισαν νὰ γιορτάζουν στὶς προηγούμενες
ἡμερομηνίες τὴν πρωτοχρονιά, ἐμ μένοντας στὴν παράδοση. Αὐτὸ ὅμως ἔδωσε τὴν εὐκαιρία στοὺς νεωτεριστὲς νὰ τοὺς περιγελοῦν, στέλνοντάς τους εἴτε δῶρα κωμικά, εἴτε ψευτοευχές, εἴτε προσκλήσεις σὲ γλέντια ἀνύπαρκτα, περιγελώντας ἔτσι τὶς παλαιομοδίτικες ἀντιλήψεις τους! Ἐπιπλέον μετέδιδαν καὶ ψευδεῖς εἰδήσεις!

Τί συμβαίνει
στὸν ὑπόλοιπο κόσμο;

Ὡστόσο, λέγεται πὼς τὸ ἔθιμο αὐτὸ τῆς Πρωταπριλιᾶς, συναντᾶται σὲ πολλοὺς λαοὺς καὶ πολιτισμοὺς, ποὺ γίνεται μὲ διαφορετικὸ τρόπο καὶ πάντοτε προσαρμοσμένο στὶς τοπικὲς παραδόσεις.
Στὴν Ἀγγλία ἡ Πρωταπριλιὰ ἐμφανίστηκε τὸν 18ο αἰώνα καὶ στὴ συνέχεια πέρασε στὴν Ἀμερικὴ ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους, τοὺς Σκωτσέζους καὶ τοὺς Γάλλους.
Στὴν Πορτογαλία γιορτάζεται τὴν Κυριακὴ καὶ τὴ Δευτέρα πρὶν ἀπὸ τὴ Σαρακοστὴ (δηλαδὴ ἑορτάζεται δύο ἡμέρες ἐκεῖ!), ὅπου παραδοσιακὰ οἱ δρόμοι γεμίζουν μὲ ἀλεύρι, τὸ ὁποῖο οἱ ἄνθρωποι πετοῦν στοὺς φίλους τους!
Στὴν Ἰνδία ὑπάρχει ἀνάλογο ἔθιμο ὀνομαζόμενο «ἡ γιορτὴ τοῦ Χούλι», τὸ ὁποῖο ἑορτάζεται τὸν
Μάρτιο. Ἡ τελευταία δὲ ἡμέρα τοῦ «Χούλι» εἶναι ἡ 31η Μαρτίου.
Ἡ Πρωταπριλιὰ ἑορτάζεται καὶ στὶς χῶρες τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς (Περοῦ, Κολομβία, Μεξικὸ κ.λπ.), ἀλλὰ σὲ διαφορετικὴ ἡμερομηνία
(τὴν 28η Δεκεμβρίου) καὶ γιὰ διαφορετικοὺς λόγους.
Ἡ ἐγκυκλοπαίδεια «ΠΑΠΥΡΟΣ – ΛΑΡΟΥΣ» ἀναφέρει πώς, ἂν καί διαδόθηκε εὐρύτατα στὴν Ἑλλάδα, εἶναι ξένο ἔθιμο γιὰ τὴ Χώρα μας.

Ἡ παγανιστικὴ προέλευση
τῆς Πρωταπριλιᾶς!

Ἂν προσέξουμε, ὅμως, καλά τά πράγματα καὶ θελήσουμε νὰ τὰ δοῦμε πέραν ἀπὸ τὴν ὅποια εὔθυμη πλευρά τους, τότε θὰ διαπιστώσουμε τὰ ἑξῆς:
1. Οἱ περισσότεροι τό ἔχουν γιὰ γούρι νὰ ξεγελάσουν ἢ νὰ παραπλανήσουν κάποιον μʼ ἕνα πρωταπριλιάτικο ψέμα! Αὐτὴ ἡ ἀντίληψη ἔχει καθαρὰ παγανιστικὲς (δηλ. εἰδωλολατρικὲς) ρίζες, κατὰ τίς ὁποῖες, ὅταν ξεγελᾶμε κατʼ αὐτὸ τὸν τρόπο κάποιον, στὴν οὐσία ξεγελᾶμε τὸν
ἐπίφοβο δαίμονα ἢ ἐχθρό, γι᾽ αὐτὸ κι ἐκεῖνος ,ποὺ θὰ ἀναδειχθεῖ νικητὴς στὴν ψευδολογία, θὰ τύχει μεγάλης εὐτυχίας!
Λέγεται πὼς σὲ πολλὲς περιοχὲς τῆς Ἀνατ. Θράκης τὰ πρωταπριλιάτικα ψέματα, ποὺ γίνονται πιστευτά, κάνουν τὰ δένδρα νὰ καρποφοροῦν, στὴ δὲ Κομοτηνὴ τὴν ἐποχὴ ποὺ ἔτρεφαν μεταξοσκώληκες ἔλεγαν πὼς βοηθοῦσαν νὰ γίνουν τὰ… κουκούλια τους!
2. Γράφει πολὺ χαρακτηριστικά το περιοδικὸ «NEMECIS»:
«Ἀπρίλης: Ἡ ἄνοιξη ἀποχαιρετᾶ τὸν “παλουκοκαύτη” Μάρτη καὶ ὑποδέχεται ἀπʼ ἄκρη σ᾽ ἄκρη τὴν ἀναγέννηση τῆς φύσης. Τὰ λουλούδια ἀνθίζουν, τὰ δημητριακὰ μεγαλώνουν καὶ τὰ δέντρα εἶναι γεμάτα καρποφόρους ἀνθούς. Ἡ γενικὴ εὐφορία καὶ ἡ εὔθραυστη εὐτυχία ποὺ ἐπίκειται νὰ φέρει, καλλιέργησαν ἀνέκαθεν στὸν ἄνθρωπο ἕναν παγανιστικὸ φόβο. Εὔλογα, λοιπόν, τὴν κρίσιμη ὥρα τῆς διάβασης ἀπὸ τὴ νάρκη στὴν ἀφύπνιση τῆς φύσης, ὁ ἄνθρωπος ἐνστικτωδῶς ἐπιχειροῦσε νὰ παραπλα νήσει τὶς ἐλλοχεύουσες δυνάμεις τοῦ σκότους. Δυνάμεις ὑπερφυσικὲς ποὺ ἐπηρεάζουν ὄχι μόνον τὴν ἔκβαση τῆς σοδειᾶς, ἀλλὰ καὶ τὶς ἀνθρώπινες σχέσεις.
Ἔτσι τὴν Πρωταπριλιὰ εἴθισται ἡ ψευδολογία σὰν προφυλακτικὸ ἢ καὶ ἀλεξίκακο ἀντίδοτο. Τὰ ψέματα αὐτῆς τῆς ἡμέρας εἶναι ἕνα εἶδος ὑπερφυσικῆς, μαγικῆς πάλης γιὰ τὴν ἐπικράτηση τοῦ καλοῦ, μὲ νικητὲς πότε τὸν ἀρχιψεύταρο ποὺ ἔγινε πιστευτὸς καὶ πότε τὸν ρεαλιστὴ ποὺ δὲν ξεγελάστηκε…».
3. Παίρνοντας ἀκόμη καὶ τὴν εὔθυμη πλευρὰ τῶν πραγμάτων, δὲν ἔχουμε παρὰ νὰ θυμηθοῦμε
αὐτὸ ποὺ ἀναφέρεται ὅτι συνέβαινε στὶς ἀρχαῖες (καὶ εἰδωλολατρικὲς) κοινωνίες, στὶς ὁποῖες οἱ
μάγοι προσπαθοῦσαν νὰ διώξουν τοὺς δαίμονες καὶ τὰ κακὰ πνεύματα, τὶς αἰτίες τῶν ἀσθενειῶν, μὲ ἀστεῖα, χοροὺς καὶ διασκεδάσεις!
4. Στὸ πρώιμο Ρωμαϊκὸ ἡμερολόγιο, ἡ 1η Ἀπριλίου ἦταν ἡ πρώτη ἡμέρα τῆς ἄνοιξης. Πολλοὶ πολιτισμοὶ θεωροῦσαν αὐτὴν τὴν ἡμέρα, ὡς ἡμέρα ἀναγέννησης τῆς γῆς καὶ τῆς ζωῆς. Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, γίνονταν πολλὲς γιορτές, θυσίες καὶ προσφορὲς στοὺς (εἰδωλολατρικοὺς) θεούς. Μὲ τὴν ἐπικράτηση, ὅμως, τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ μάλιστα ἐπὶ τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, τὸ Πάσχα ἀντικατέστησε αὐτὲς τὶς τελετουργίες γιὰ τὴν ἄνοιξη. Οἱ παλιὲς γιορτές, μάλιστα, γελοιοποιήθηκαν καὶ διακωμωδήθηκαν. Σήμερα δὲν πιστεύουμε ὅτι γίνεται ἀναβίωση αὐτῆς τῆς γελοιοποίησης, ὅσο ἀναβίωση αὐτοῦ ποὺ καταργήθηκε!

Ὁπότε…

Συμμετέχοντας κανεὶς σʼ αὐτὴ τὴ διαδικασία, ἄθελά του, συμμετέχει στὰ κατάλοιπα ἢ καὶ σʼ αὐτὴ ἀκόμη τὴν προσπάθεια ἀναβίωσης παγανιστικῶν ἐθίμων. Πέραν αὐτοῦ, ὅσοι τὸ θεωροῦν τοῦτο ὑπερβολικό, ἄς σκεφθοῦν τουλάχιστον τὰ ἑξῆς:
1. Ἡ οὐσία εἶναι ὅτι κατὰ τὴν ἡμέρα αὐτὴ, ὅλα τα πράγματα τῆς ζωῆς μας, πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν, νὰ διατυπωθοῦν καὶ νὰ γίνουν κατὰ ἀντίθετο τρόπο! Τὸ «μήνυμα», ἄς τὸ ποῦμε ἔτσι, τῆς ἡμέρας εἶναι νὰ καταλάβουμε τί μπορεῖ νὰ σκαρώσει ἡ φαντασία μας, ἂν ἀφεθεῖ ἐλεύθερη καὶ ἀχαλίνωτη, προκειμένου νὰ φέρει τὰ πάνω – κάτω!
2. Μέσα ἀπὸ τέτοια ἔθιμα καὶ διαδικασίες, τὸ ψέμα γίνεται… ἀθῶο, οἱ δὲ ἀθῶοι γίνονται (ἢ θεωροῦνται) ἀφελεῖς! Στὸ τέλος δὲ εἶναι καὶ τὰ θύματα γιατί, ἁπλούστατα, δὲν σκέπτονται καχύποπτα ἢ ἀντίθετα! Ἐνῶ οἱ ἔξυπνοι ἐπικρατοῦν, γιατί χρησιμοποιοῦν τὸ ψέμα!
Κι αὐτὸ δὲν παύει νὰ εἶναι τὸ ἄλλο μήνυμα τῆς… παγκόσμιας αὐτῆς ἑορτῆς!
Ἔτσι δὲν εἶναι τυχαῖο, ποὺ στὰ Ἀγγλικὰ ἡ Πρωταπριλιὰ λέγεται «Foolʼs Day», δηλαδὴ «ἡ ἡμέρα
τῶν ἀνοήτων»! Στὴ Σκωτία αὐτὸς, ποὺ τὴν παθαίνει ἀποκαλεῖται «πρωταπριλιάτικος κοῦκος»! Στὶς δὲ χῶ-ρες τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς ὀνομάζεται «Die de Los Inocentes», ποὺ σημαίνει «ἡμέρα τῶν ἀθώων»! Μόνο ποὺ τὴν ἑπομένη ἀκριβῶς (29η Δεκεμβρίου) ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴ σφαγὴ τῶν 14.000 ἀθώων παιδιῶν ἀπὸ τὸν Ἡρώδη!
3. Ὁπότε δὲν γίνεται κι ἐγὼ κι ἐσὺ νὰ μὴ ποῦμε ἕνα ψέμα τὴ μέρα αὐτή! Νὰ καὶ τὸ τρίτο μήνυμα τῆς ἡμέρας! Ἔτσι τὸ ψέμα γιορτάζει, καθιερώνεται, ἐπικρατεῖ καὶ μάλιστα κατὰ πομπόδη τρόπο! Δηλαδὴ γίνεται κάτι, ἀκόμη καὶ ὑπὸ τύπον φάρσας ἢ ἀστείου, ποὺ δὲν γίνεται γιὰ τὴν Ἀλήθεια.
Ὁ Ἀμερικανὸς συγγραφέας Mark Twain ἔγραψε: «Ἡ 1η Ἀπριλίου εἶναι ἡ μέρα, ποὺ θυμόμαστε τί εἴμαστε τὶς ὑπόλοιπες 364 τοῦ χρόνου». Σωστά!
Κι ὅπως τοῦ «Ἁγίου Βαλεντίνου» δὲν γίνεται νὰ μὴ εἶσαι ἐρωτευμένος καὶ νὰ μὴ συμπεριφέρεσαι ὡς ἐρωτευμένος, ὅπως τὰ Χριστούγεννα δὲν γίνεται νὰ μὴ ζεῖς καὶ νὰ μὴ σκέπτεσαι ἐντελῶς κοσμικὰ μὲ τὰ πάρτυ, τὰ ρεβεγιόν, τὰ χαρτιὰ κ.λπ. χάνοντας ἔτσι πλήρως τὸ νόημά τους, ἔτσι καὶ τὴν Πρωταπριλιὰ
δὲν γίνεται νὰ μὴ πεῖς κι ἐσὺ ἕνα ψέμα(τακι)!
«Ἡ 1η Ἀπριλίου ἔχει ἀναγνωριστεῖ διεθνῶς ὡς ἡ μέρα τοῦ ψέματος καὶ τῆς ζαβολιᾶς» θὰ μᾶς ποῦν καὶ θὰ μᾶς γράψουν φαρδιὰ – πλατιά τά «καλά» μας ΜΜΕ., θυμίζοντάς μας καὶ τὸ «ἔτσι κάνουν ὅλοι», τώρα δὲ καὶ στὸν… πλανήτη, γιὰ νὰ θυμόμαστε καὶ τὴν παγκοσμιοποίηση τῶν ἡμερῶν μας! Κι ἐπειδὴ δὲν μποροῦν μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα νὰ ἀποδείξουν ὅτι αὐτὸ συμβαίνει πραγματικὰ σἔ ὅλες τὶς χῶρες τοῦ κόσμου, τὸ ἀποκαλοῦν «ἄναρχο ἔθιμο τοῦ κόσμου» γιὰ τὸ ὁποῖο «ἐλάχιστα πράγματα ἔχουν ἐπίσημα καταγραφεῖ», ὅπως καὶ οἱ ἴδιοι ἀναγκάζονται νὰ ὁμολογήσουν, μὴ κρύβοντας τὴν ἐπιθυμία τους γιὰ τὴν παγκόσμια ἐπικράτησή του!

Συμπέρασμα

Ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε ἡ Πρωταπριλιὰ βρίσκεται πάντοτε στὴν περίοδο τοῦ Πάσχα. Τότε ποὺ ὅλοι ὑποκλινόμαστε σʼ Ἐκεῖνον, ποὺ εἶναι ἡ Ἀλήθεια, ποὺ σταυρώθηκε γιὰ τὴν Ἀλήθεια καὶ γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὴν Ἀληθινὴ ζωή.
Λοιπόν, παιδιά, Ἐκεῖνος μᾶς εἶπε πὼς ὁ διάβολος ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου ἦταν ἀνθρωποκτόνος καὶ μὲ τὸ ψεῦδος του τὸν παρέσυρε στὴν ἁμαρτία καὶ τὸν θάνατο. Καὶ ἀκόμη πὼς «δὲν στέκεται στὴν ἀλήθεια, γιατί δὲν ὑπάρχει ἀλήθεια σʼ αὐτόν.
Ὅταν λαλεῖ τὸ ψεῦδος, τὸ βγάζει ἀπὸ μέσα του καὶ τὸ λέει, γιατί εἶναι ψεύτης καὶ πατέρας τοῦ ψεύδους, ὁ πρῶτος ἐπινοητὴς καὶ ὁ ὑποβολέας του». (Ἰω. η΄ 44).
Τώρα ποὺ καθιέρωσε καὶ τὴν ἡμέρα τοῦ ψεύδους, θὰ σπεύσουμε νὰ τὴ γιορτάσουμε, παραβλέποντας πὼς εἴμαστε παιδιὰ καὶ πιστοὶ μαθητὲς Ἐκείνου;

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΥ

Posted in ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ on Μαΐου 13, 2011 by entoytwnika

Λέμε ὄχι στὴ γιορτὴ τοῦ
…Ἁγίου Βαλεντίνου!
Ὅπως εἶναι –δυστυχῶς– γνωστό, ἡ 14 Φεβρουαρίου λογαριάζεται σὰν ἡμέρα τοῦ… Ἁγίου Βαλεντίνου! Ποὺ σημαίνει γιορτὴ τῶν ἐρωτευμένων, γιατί ὁ «Ἅγιος» Βαλεντῖνος, λέει, εἶναι ὁ προστάτης τους! Καὶ λέμε «δυστυχῶς», γιατί τὸ εἰσαγόμενο αὐτὸ «φροῦτο», ποὺ δὲν ἔχει καμιὰ ἀπολύτως σχέση μὲ τὰ Ἑλληνορθόδοξα ἔθιμά μας, ἔχει πάρει ἤδη μεγάλες διαστάσεις κι ἔχει μπεῖ στὴ ζωὴ ἐκείνων, ποὺ δὲν γνωρίζουν ἢ δὲν θέλουν νὰ μάθουν περὶ τίνος ἀκριβῶς πρόκειται. Στʼ ἀλήθεια τί συμβαίνει ἀκριβῶς αὐτὴ τὴν ἡμέρα; Πῶς καὶ γιατί ἐπικράτησε; Ἀπὸ ποῦ προέρχεται; Τί σημαίνει, ὄχι τόσο γιὰ τοὺς ἐρωτευμένους, ἀλλὰ περισσότερο γιὰ τοὺς νέους; Μήπως εἶναι μιὰ ἀκόμη γιορτὴ τῆς παγκοσμιοποίησης; Ἄς τὸ δοῦμε…
Ποιὸς εἶναι ὁ λεγόμενος Ἅγιος Βαλεντίνος;
Πρόκειται γιὰ ἅγιο τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν. Ὑπῆρξε ἐπίσκοπος τῶν Τέρμι τῆς Ἰταλίας. Λατρεύεται ἀπὸ τὸν 4ο αἰώνα στὴ Ρώμη, στὸ παρεκκλήσι τῆς βασιλικῆς τῆς Via Flaminia. Θεωρεῖται προστάτης τῶν ἐπιληπτικῶν. Ὅπως θὰ δοῦμε πιὸ κάτω, ὁ ἅγιος αὐτὸς τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν, δὲν ἔχει ἀπολύτως καμιὰ σχέση μὲ τὴν ἑορτή. Πάνω σ᾽ αὐτό, σημειώνει ἡ «Βρετανικὴ Ἐγκυκλοπαίδεια»: «Ἡ μέρα τοῦ Ἁγ. Βαλεντίνου σὰν γιορτὴ τῶν ἐρωτευμένων, ἡ ἐκλογὴ ἐρωμένων καὶ ἡ ἐναλλαγὴ καρτῶν ἀπʼ τοὺς ἐρωτευμένους, δὲν ἔχει καμιὰ σχέση μὲ τὸν Ἅγιο ἢ κάποιο γεγονὸς τῆς ζωῆς του»!
Τί γίνεται αὐτὴ τὴν ἡμέρα;
Οἱ ἐρωτευμένοι θυμοῦνται, λέει ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, λὲς καὶ τὸν ἄλλο καιρὸ εἶναι ξεχασμένοι! Ἡ ἐνθύμηση αὐτή ἐκφράζεται μὲ τὴν ἀποστολὴ δώρων. Ἀνταλλάσσονται, δηλαδή, κοσμήματα, λουλούδια καὶ κατακόκκινα τριαντάφυλλα, χρυσοχάρτινες θῆκες γεμάτες σοκολατάκια σὲ σχῆμα καρδιᾶς, σοκολατένιες καρδιές, τοῦρτες στολισμένες μὲ καρδιὲς ἐπίσης, κάρτες μὲ «ρομαντικοὺς πίνακες» καὶ κείμενα, ποὺ ξεπερνοῦν σὲ τρυφερότητα, ὑπονοούμενα ἢ χιοῦμορ, κάθε φαντασία. Ἄλλοι παραγγέλνουν σὲ ζαχαροπλαστεῖα «βαλεντίνους», ὅπου ἡ ἀξία τους δὲν εἶναι διόλου εὐκαταφρόνητη. Φυσικὰ ὅλα αὐτά, συνοδεύονται καὶ μὲ πρόσθετες κάρτες ἢ λεζάντες, γεμάτες μηνύματα ἐρωτισμοῦ, ποὺ πολλὲς φορὲς ξεπερνοῦν κι αὐτὰ τὰ ὅρια τοῦ γελοίου! Ὅσο μάλιστα «ἐρωτικὰ» καὶ «βαθυστόχαστα» εἶναι, τόσο ἐκφράζουν τὰ αἰσθήματα τῆς καρδιᾶς τοῦ ἐρωτευμέ νου! Στὸ τέλος δέ, μπαίνει πάντα μιά…«ἐρωτικὴ σφραγίδα», ὅπως ἐκ φράζει τὸν «ἐρωτευμένο» καλύτερα!
Ἡ γιορτὴ αὐτὴ ἔχει παγανιστικὴ προέλευση!
Ἂν κάνουμε μιὰ σύντομη ἱστορικὴ ἀναδρομὴ θὰ δοῦμε, πὼς ἡ γιορτὴ τούτη, εἶναι κατάλοιπο ἀρχαίων εἰδωλολατρικῶν ἐθίμων! Αἰῶνες πρὸ Χριστοῦ, οἱ Ρωμαῖοι γιόρταζαν τὴν ἴδια ἐποχὴ (14-15 Φεβρουαρίου) μιὰ εἰδωλολατρικὴ αἰσθησιακὴ γιορτὴ πρὸς τιμὴν κάποιου Λούπερκους (Loupercus), κυνηγοῦ λύκων, ποὺ τὴν ἔλεγαν Λουπερκάλια (Luper-calia)! Τὸ ἔθιμο ἀνταλλαγῆς δώρων μεταξύ τῶν «ἀγαπημένων» συνηθίζονταν ἀπὸ ἐκείνη τὴν ἐποχή! Ἡ «Ἀμερικανικὴ Ἐγκυκλοπαίδεια» ἀναφέρει πὼς τὰ ἔθιμα αὐτὰ «ἔρχονται σὲ μᾶς ἀπὸ τὴ Ρωμαϊκὴ γιορτὴ Λουπερκάλια, ποὺ γιορτάζονταν τὸ Φεβρουάριο καὶ ὅπου ἔβαζαν τὰ ὀνόματα νεαρῶν κοριτσιῶν σ᾽ ἕνα κουτὶ καὶ οἱ ἄντρες ἔπαιρναν ἐκείνη, ποὺ θὰ τοὺς τύχαινε στὸ λαχνὸ τ᾽ ὄνομά της». Αὐτὰ συνήθως ὁδηγοῦσαν τοὺς νέους στὴν πορεία μὲ τὰ ὄργια! Τὸ ἔθιμο ἔφεραν στὴν Ἀγγλία οἱ Ρωμαῖοι καὶ συνεχίστηκε καὶ στὴν Χριστιανικὴ ἐποχή. Μετὰ τὴν ἀναγνώριση τοῦ Χριστιανισμοῦ, σὰν ἐπίσημης Θρησκείας, ἔγιναν προσπάθειες γιὰ τὴν κατάργηση τῆς γιορτῆς. Ὅμως αὐτὸ ποὺ τελικὰ κατορθώθηκε, ἦταν ν᾽ ἀλλάξει ἡ γιορτὴ ἀπὸ Λουπερκάλια σὲ μέρα τοῦ … Ἁγίου Βαλεντίνου! Ἄς δοῦμε τώρα πὼς ἐπιλέχθηκε τὸ ὄνομα «Βαλεντῖνος». Σύμφωνα μὲ τὸ «Λεξικὸ Ἑλλ. καὶ Ρωμ. Βιογραφίας καὶ Μυθολογίας τοῦ Σμίθ», οἱ Ρωμαῖοι ταύτιζαν τὸν Λούπερκους μὲ τὸν θεὸ Πάνα, ποὺ λατρευόταν στὴν Ἀρκαδία σὰν θεὸς τοῦ φωτός. Ἀπ᾽ αὐτὴ τὴν ἄποψη, ὁ Πάνας ταυτίζεται μὲ τὸν Φοινικικὸ θεὸ Βάαλ, ποὺ ἀναφέρεται στὴν Π. Διαθήκη. Βάαλ, ὡστόσο, ἦταν κι ὁ τίτλος τοῦ Νεβρώδ, ἱδρυτῆ τῆς Βαβυλώνας καὶ θεοποιημένου ἥρωα, ποὺ εἰσήγαγε τὸ βαβυλωνιακὸ εἰδωλολατρικὸ σύστημα. Κάποιες παραδόσεις ἀναφέρουν ὅτι ὁ Νεβρώδ, κυνήγησε στὰ Ἀπέννινα ὄρη λύκους, ἀπʼ ὅπου καὶ ὀνομάστηκε Λούπερκους καθὼς καὶ Βαλεντῖνος (Valentinus) ἀπʼ τὸ ἐπίθετο valeus (= ἰσχυρός). Ὅσον ἀφορᾶ τὴ χρήση τοῦ συμβόλου τῆς καρδιᾶς εἰκάζεται ὅτι ἐπειδὴ στὴ γλώσσα τῆς Βαβυλώνας αὐτὴ προφέρεται βάλ, ἀπʼ τὴν ὁμοιότητα στὴν προφορὰ μὲ τὸ ὄνομά του, ἔγινε σύμβολο τοῦ Βάαλ!
Παγανιστικὴ ρίζα ἔχει ἀκόμη καὶ ἡ ἡμέρα τοῦ ἑορτασμοῦ!
Ἂν ἀναρωτιέται κανεὶς γιατί ὁρίστηκε ἡ 14η Φεβρουαρίου σὰν ἡμέρα τῆς γιορτῆς, θὰ δεῖ πὼς ὑπάρχει κι ἐδῶ ἐξήγηση. Ἡ γέννηση τοῦ Νεβρὼδ-Βάαλ, τοποθετήθηκε στὸ χειμερινὸ ἡλιοστάσιο. Στὸν 21ο αἰώνα π.Χ., αὐτὸ συνέπιπτε μὲ τὴν 6η Ἰανουαρίου καὶ ἡ Σεμίραμις Α´ ὅρισε τὰ γενέθλια τοῦ Νεβρώδ, νὰ γιορτάζονται αὐτὴ τὴν ἡμέρα! Ὡστόσο οἱ ἀρχαῖοι θεωροῦσαν τὴ μητέρα ἀκάθαρτη ὡς τὴν 40η, ὕστερα ἀπʼ τὴ γέννηση τοῦ παιδιοῦ της. Μετρώντας 40 ἡμέρες κατὰ τὴν 6 Ἰαν., καταλήγουμε στὴν 15 Φεβρ. (ἢ τὸ βράδυ τῆς 14ης, ὅπως ὑπολόγιζαν τὶς ἡμέρες τότε ἀπʼ τὴ δύση τοῦ ἡλίου). Δηλαδὴ ἐρχόμαστε στὰ Λουπερκάλια ἢ τὴ σημερινὴ γιορτὴ τοῦ «Ἁγίου Βαλεντίνου». Αὐτὴ ἀκριβῶς τὴν ἡμέρα, πί- στευαν πὼς παρουσιάστηκε δημόσια πιὰ καθαρισμένη, ἡ μητέρα τοῦ Νεβρὼδ μὲ τὸν ἴδιο!
Εἶναι μιὰ ἀκόμη γιορτὴ τῆς παγκοσμιοποίησης!
Βλέπουμε, τελικά, πὼς ἡ «σύγχρονη» γιὰ μᾶς αὐτὴ γιορτή, δὲν εἶναι τίποτʼ ἄλλο, παρὰ ἕνα πανάρχαιο εἰδωλολατρικὸ ἔθιμο, ποὺ ὁ διάβολος πέρασε καὶ στὶς μέρες μας, ἐπικαλύπτοντάς το μὲ κάποιο Χριστιανικὸ ὄνομα καὶ «σύγχρονους» τρόπους ἔκφρασης. Μὲ ἄλλα λόγια πρόκειται γιὰ μιὰ ἀκόμη γιορτὴ τῆς παγκοσμιοποίησης, ποὺ τὴν περιφέρει καὶ τὴν ἐπιβάλλει σʼ ὅλο τὸν πλανήτη! Ἄς σημειωθεῖ ὅτι ὅλα τά τῆς παγκοσμιοποίησης ἔχουν δύο διαστάσεις. Τὴν ἐμπορικὴ καὶ τὴν πνευματική. Μὲ τὴν ἐμπορικὴ κερδίζουν ὅλοι οἱ ἔμποροι μὲ πρωτοστάτες πάντα τὶς πολυεθνικές, ὁπότε ἔτσι ὑπὸ τὰ ἄκρατα ἐμπορικὰ συμφέροντα προωθεῖται παντοῦ σʼ ὅλο τὸν πλανήτη. Μὲ τὴν πνευματικὴ πλευρὰ ἔχει νὰ κάνει ἡ λεγόμενη «Νέα Ἐποχὴ»1, ἡ ὁποία διὰ τῆς παγκοσμιοποίησης, ἡ ὁποία τελικὰ εἶναι τὸ ὄχημά της, τήν προωθεῖ στὴν παγκόσμια κοινότητα …. Αὐτοὶ κρατοῦν καὶ τὴν γιορτὴ πάντα στὴν ἐπικαιρότητα καὶ δέν τὴν ξεχνοῦν ποτέ! Ὄχι, δὲν τὴν θυμοῦνται οἱ ἐρωτευμένοι! Οἱ περισσότεροι τουλάχιστον. Μέσα στὶς τόσες φροντίδες καὶ τὰ προβλήματα τῆς ζωῆς, ποιὸς προσπαθεῖ νὰ θυμᾶται τὴν 14η Φεβρουαρίου; Κι ὅμως τὸ «ἔθιμο» τηρεῖται! Γιατί, ἀκριβῶς, τὸ πῆρε στὰ χέρια του ὁ ἐπιχειρηματικὸς κόσμος (ἀνθοπῶλες, ζαχαροπλάστες κ.λ.π.) καὶ τὸ πλασάρουν παντοῦ, ἀφοῦ τὸ βρῆκαν σὰν τρόπο προώθησης τῶν προϊόντων τους. Οἱ ραδιοφωνικοί μας σταθμοὶ γιὰ νὰ διατηρήσουν ψηλὰ τὶς ἀκροαματικότητές τους, τὸ διακηρύττουν παντοῦ, ἐνῶ ὑπάρχουν καὶ εἰδικὲς ἐκπομπὲς, ὅπου οἱ ἐρωτευμένοι στέλνουν μηνύματα στοὺς «δικούς» τους. Οἱ ἐφημερίδες, πέραν ἀπʼ τὶς διαφημίσεις, δημοσιεύουν καὶ διαγωνισμούς, ὅπου ἂν ἀπαντήσουν σωστὰ οἱ ἐρωτευμένοι ἀναγνῶστες, θὰ ἔχουν δῶρα ἀνάλογα ταξίδια, ποὺ προσφέρουν διάφορες ἑταιρεῖες. Ὅμως, Τί σημαίνει αὐτὸ γιὰ τὴν νεολαία; Ἕνα τέτοιο ἔθιμο, μὲ μιὰ τέτοια ἱστορία, τί λέτε, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχει ἔστω καὶ κάποια θετικὰ στοιχεῖα; Μὲ μιὰ τέτοια βαριὰ εἰδωλολατρικὴ κληρονομιά, πῶς μπορεῖ νὰ μὴ ἔχει συγκεκριμένες ἀρνητικὲς ἐπιπτώσεις; Κι ἄς ἀπαριθμήσουμε μερικές… α. Δημιουργεῖ αἴσθημα μειονεκτικότητας, σ᾽ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἔχουν δεσμούς! Ναί, σ᾽ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἔχουν ἐρωτικὲς σχέσεις, δημιουργεῖ ἕνα κόμπλεξ. Μιὰ κατωτερότητα! Ἐνῶ στὴν οὐσία, αὐτοὶ ποὺ μειονεκτοῦν, δὲν εἶναι βέβαια οἱ ἁγνοὶ κι ἀγωνιζόμενοι νέοι, ἀλλ᾽ ἐκεῖνοι, ποὺ ἔχουν ἐμπλακεῖ στὰ δίχτυα τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς πορνείας. Δηλαδή, παρουσιάζεται μιὰ τέλεια ἀντιστροφὴ τῶν πραγμάτων κι ἐπιχειρεῖται ἕνα ἀντιμήνυμα. β. Σ᾽ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν δεσμούς, ἀναπτύσσει τὸν ἐρωτισμό! Γιατί μὲ τὰ γελοῖα συνθήματα καὶ ἄλλα ὑπονοούμενα, ποὺ γράφονται στὶς κάρτες, ἐπιχειρεῖται μιὰ τόνωση τῶν ἐρωτικῶν σχέσεων καὶ δημιουργεῖται ἐντύπωση ὅτι, ὄχι μόνον κάνουν καλά, μ᾽ ἕνα τέτοιο δεσμὸ (ἰδιαίτερα ἂν δὲν κινεῖται σὲ σωστὰ πλαίσια), ἀλλὰ πρέπει νὰ κάνουν κι ἀκόμη περισσότερα! γ.Ἐντείνει τὸ λίβα τοῦ πανσεξουαλισμοῦ! Δὲν φθάνει ἡ ἤδη φορτισμένη ἀτμόσφαιρα, ὅπου ζεῖ σήμερα ἕνας νέος, ἔρχεται τώρα καὶ τούτη ἡ γιορτή, γιὰ νὰ κάνει ἀκόμη πιὸ φοβερό τό ὅλο πρόβλημα. Καὶ τοὺς μὲν πρώτους, προσπαθεῖ νὰ τοὺς στρέψει στὴν πορνεία ἐνῶ τοὺς ἄλλους νὰ τοὺς βυθίσει περισσότερο στὸ βοῦρκο, ὅπου ἤδη βρίσκονται! δ. Ἀμβλύνει τὴ συνείδηση!Ἀφοῦ οἱ ἐρωτικὲς σχέσεις, ποὺ ἔχει κάποιο ζευγάρι, εἶναι ἔξω ἀπʼ τὰ σωστὰ πλαίσια, ὁπωσδήποτε ὑπάρχουν οἱ συνεχεῖς καὶ ἀφόρητοι ἔλεγχοι τῆς συνείδησης. Τὸ ὅλο κλίμα τῆς γιορτῆς, προσπαθεῖ νὰ τὶς παραμερίσει, βάζοντας σὰν προστάτη της καὶ εἰδικά τῶν ἐρωτευμένων, ἕναν ἅγιο! Γιατί ἀφοῦ ἕνας ἅγιος προστατεύει τέτοιες σχέσεις, τότε γιατί αὐτὸ πού κάνουν εἶναι κακό; Αὐτὸ μάλιστα γίνεται μιὰ τέλεια παγίδα καὶ γι᾽ αὐτοὺς, ποὺ δὲν ἔχουν τέτοιους δεσμούς. Τοὺς φέρνει τὴν ἐντύπωση, πὼς ἐκ τῶν πραγμάτων ἔχουν λανθασμένες ἀντιλήψεις, ἀφοῦ αὐτοὶ ἀπορρίπτουν ἀκόμη κι ἐκεῖνο, ποὺ ἕνας ἅγιος προστατεύει! Τί φοβερὰ πράγματα στ᾽ ἀλήθεια! ε. Καὶ βέβαια οὔτε λόγος νὰ γίνεται γιὰ τὸν ἄλλο ἔρωτα… Πρόκειται γιὰ τὸν Θεῖο ἔρωτα, ὅπως τὸν ἀποκαλοῦν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ πρέπει νὰ ὑπάρχει στὴ ζωή μας εἴτε εἴμαστε παντρεμένοι εἴτε ἀνύπαντροι, εἴτε πρὶν ἀπʼ τὸν γάμο μας εἴτε καὶ μετὰ ἀπʼ αὐτόν2! Αὐτὸν ἀπʼ τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ διακατέχεται ἡ ζωὴ ὅλων μας καὶ ἀσφαλῶς καὶ τῶν νέων. Ὁ Χριστὸς στὸν νέο ἐκεῖνον, ποὺ τὸν ἐρώτησε τί νὰ κάνει γιὰ νὰ κερδίσει τὴν αἰώνια ζωὴ τοῦ ἀπάντησε πὼς τὸ πρῶτο εἶναι τό «νὰ ἀγαπήσεις τὸν Κύριο τὸν Θεό σου μὲ ὅλη τὴν καρδιά σου καὶ μὲ ὅλη τὴν ψυχή σου καὶ μὲ ὅλη τὴ δύναμή σου»! Καὶ τὸ ὅλο φαινόμενο, θυμίζει τοὺς ἀρχαίους, ὅπου γιὰ κάθε καλὴ ἢ κακὴ συνήθεια τῆς ζωῆς τους, δημιουργοῦσαν κι ἕναν θεὸ, ὅπου τὴν προστάτευε! Ἔτσι, προσπαθοῦσαν νὰ ἔχουν τὸ κεφάλι τους ἥσυχο, σ᾽ ὁ,τιδήποτε μποροῦσε νὰ τοὺς ἐλέγξει! Ἡ ἴδια εἰδωλολατρικὴ τακτικὴ κι ἐδῶ!
Συμπέρασμα
Ἀντιλαμβάνεστε πιὰ φίλοι, πὼς μιὰ τέτοια γιορτή, εἶναι ἐντελῶς ξένη μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ Χριστιανοῦ καὶ μάλιστα τοῦ Ὀρθοδόξου. Ἐντελῶς ἔξω ἀπʼ τὶς παραδόσεις μας, γι᾽ αὐτὸ καὶ τὸ «φροῦτο» αὐτὸ ἀποτελεῖ μακρόχρονη παράδοση ἄλλων λαῶν, ποὺ προσπαθοῦν κάποιοι νὰ θρονιάσουν καὶ στὴ Χώρα μας. Ἀκόμη καὶ στὴν περίπτωση, ποὺ οἱ σχέσεις μὲ τὸ ἄλλο φύλο βρίσκονται σὲ σωστὸ δρόμο (π.χ. ἀρραβωνιασμένοι) ἀπορρίψτε τὸ διαβολικὸ αὐτὸ ἔθιμο. Γιατί μὲ τὴν τήρησή του, τὸ ἑδραιώνουμε καὶ τὸ ἐπεκτείνουμε περισσότερο, μʼ ὅλες του τὶς ἀρνητικὲς ἐπιπτώσεις. Μακριὰ ἀπʼ τὴ ζωὴ μας οἱ παγκοσμιοποιημένες ἀνοησίες… Σημειώσεις: 1.Τί ἀκριβῶς εἶναι αὐτή μπορεῖτε να τό δεῖτε στά βιβλία μας «Ἡ Παγκοσμιοποίηση καί οἱ Νέοι», «Ὁ Σατανισμός στή μουσική ρόκ», «Πίσω ἀπ᾽ τή βιτρίνα τῶν παιχνιδιῶν». 2.Περισσότερα βλέπετε στά βιβλία μας «Ὑπάρχει καί θεῖος ἔρωτας κατά τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας».

(Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ)

Η «πίτα του Γέροντος Παϊσίου»

Posted in ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ on Φεβρουαρίου 17, 2011 by entoytwnika
Αγαπητοί αδελφοί,

Η εποχή μας έχει ορθώς χαρακτηρισθεί ως εποχή ψεύδους και συγχύσεως. Ο άρχοντας του σκότους και πατέρας του ψεύδους έχει εξαπολύσει παντού τα όργανά του για να τραβήξει μαζί του στην κόλαση όσους περισσότερους ανθρώπους μπορέσει. Το χειρότερο απ’ όλα, αλλά και το πιο επιτυχές κόλπο του, είναι ότι δεν προσπαθεί να απομακρύνει τους ανθρώπους από τον Χριστό και την Εκκλησία αλλά να μολύνει αυτήν την σχέση συγχέοντας την ευλάβεια των πιστών με πράγματα αντίθετα προς την διδασκαλία της Εκκλησίας και άρα δαιμονικά. Επί παραδείγματι κάποιος φοράει τον Τίμιο Σταυρό στον λαιμό του και μαζί ένα «ματόχανδρο». Η χάρη του Σταυρού δεν ενεργεί αφού είναι βλασφημία να τίθεται δίπλα Του το σύμβολο της δεισιδαιμονίας. Όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο Γέρων Παΐσιος: «εάν πέσουν στα αυγά που τηγανίζουμε ακαθαρσίες τότε είναι για πέταμα τα αυγά μαζί με το τηγάνι».

Αυτή η σύγχυση συμβαίνει σε πάρα πολλές εκφάνσεις της ζωής μας. Όμως το παρόν έχει ως σκοπό να ενημερώσει για κάτι που έχει υποπέσει στην αντίληψή μας και το θεωρήσαμε άκρως επικίνδυνο για την πνευματική και κατά συνέπεια και για την σωματική μας υγεία. Τους τελευταίους μήνες αρκετοί μας ρωτούν για κάποιο προζύμι που περιφέρεται από χέρι σε χέρι- κυρίως γυναικών- και το οποίο όσοι το λάβουν προτρέπονται να το ζυμώσουν προσευχόμενοι (αναρωτιόμαστε σε ποιόν «θεό») για ό,τι επιθυμούν. Το ζυμάρι αυτό παρουσιάζεται με διάφορα ονόματα προέλευσης (π.χ. από τα Ιεροσόλυμα) ή φέρει το όνομα κάποιου συγχρόνου Οσίου (π.χ. του Γέροντος Παϊσίου). Φυσικά όποιος διακατέχεται από γνήσια ορθόδοξη πνευματικότητα μπορεί αμέσως να διακρίνει την πλάνη σε μια τέτοια περίπτωση. Από κανένα έμπιστο ή ειλικρινές πρόσωπο, που κατέχει υπεύθυνη θέση στην Εκκλησία ή έστω που έχει ορθή σχέση μ’ Αυτήν, δεν πιστοποιείται κάποια τέτοια πρακτική. Οι Ορθόδοξες πρακτικές είναι γνωστές και συγκεκριμένες και γνωστές (αρτοκλασία, κόλλυβα κλπ.). Ακόμη και τα ιδιαίτερα έθιμα, όπως η πίτα του Αγίου Φανουρίου, καταλήγουν στην Εκκλησία για να ευλογηθούν και δεν παρασκευάζονται από κάτι «ειδικό» και «μυστήριο». Επίσης, είναι κραυγαλέα αντιευαγγελική η χρήση ψυχολογικής βίας ώστε να φοβηθεί όποιος σκεφθεί να μην παρασκευάσει την πίτα. Τις περισσότερες φορές η συνταγή που συνοδεύει ως συνήθως το ζυμάρι προειδοποιεί πως όποιος δεν εφαρμόσει την διαδικασία μπορεί να προκαλέσει στον εαυτό του διάφορα αρνητικά πράγματα. Και διερωτόμεθα: Τι σχέση έχουν οι εκφοβισμοί και οι εξαναγκασμοί με την ελευθερία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού; Ο Χριστός μας καλεί τον καθένα να Τον ακολουθήσει εν ελευθερία: «όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν».

Δυστυχώς έχουμε σαφείς πληροφορίες και στοιχεία πως η διαδικασία αυτή προέρχεται από χώρους αποκρυφιστών της Νέας Εποχής. Χρησιμοποιούν ανατολικές θρησκευτικές μεθόδους και διδασκαλίες αναμιγνύοντας σ’ αυτές ονόματα και άλλα στοιχεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Στην αρχή του γράμματος περιγράψαμε πόσο φρικτό είναι αυτό.

Αγαπητοί αδελφοί, είναι ανθρώπινη η άγνοια ή η σύγχυση, όμως εάν ακολουθούμε την ασφαλή οδό της υπακοής θα είμαστε προστατευμένοι από κάθε κακό. Είναι θεμιτό να ρωτούμε τον Πνευματικό μας Πατέρα για κάθε θέμα που σχετίζεται με την πίστη. Εάν αφορούσε το θέμα την σωματική μας υγεία θα σπεύδαμε να πάρουμε την συμβουλή του γιατρού μας. Γιατί αδιαφορούμε τόσο και ενεργούμε απερίσκεπτα για την πνευματική μας υγεία; Γιατί δεν προστρέχουμε στους πνευματικούς μας ιατρούς που έχει ορίσει η Εκκλησία του Χριστού;

Κλείνοντας προτρέπουμε πατρικά όποιον έπεσε σ’ αυτήν την δαιμονική παγίδα να απομακρύνει ο,τιδήποτε έχει σχέση μ’ αυτήν την υπόθεση και να προστρέξει εν μετανοία στο μυστήριο της Ι. Εξομολογήσεως. Προτείνουμε επίσης και την τέλεση Αγιασμού στα σπίτια που εισήλθαν τέτοιου αντικείμενα.

 

Μετ’ ευχών και αγάπης εν Χριστώ,
Αρχιμ. Κύριλλος
Καθηγούμενος Ι. Μ. Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Ο ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ ΚΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΠΟΝΗΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ

Posted in ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ on Φεβρουαρίου 17, 2011 by entoytwnika

(Η ΦΩΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΒΛΑΣΦΗΜΗ ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΖΑΝΤΑ ΚΑΙ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΕΙ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟ ΜΕ ΙΝΔΟΥΙΣΤΙΚΗ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΘΕΟΤΗΤΑ!!)

Ο Αποκρυφισμός στα κειμενά του, παραλάσσει και συγκαλύπτει την ταυτότητα των πονηρών αγγέλων και καθιστά ελκυστική κι επιθυμητή την επαφή, επικοινωνία και συνεργασία μαζί τους. Παραθέτουμε στη συνέχεια σχετικά αποσπάσματα.
Το βιβλίο <<CHANNELING-ΑΝΟΙΓΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ>> Εκδόσεις <<Έσοπτρον>>, 1994, είναι γραμμένο απο την Sanaya Roman και τον Duane Packer. Τα παρακάτω αποσπάσματα, απ το βιβλίο αυτό, είναι υπαγορεύσεις δύο <<οδηγών>> (διάβαζε πνευμάτων) με τα ονόματα <> και <>, προς τους συγγραφείς. <<Εμείς οι Orin και Da Ben, είμαστε όντα του φωτός. Λειτουργούμε σ ανώτερες διαστάσεις και ο σκοπός μας είναι να έλξουμε και σας προς αυτές, για να εξελιχθείτε έτσι γρηγορότερα. Νιώθουμε για σας πολύ μεγάλη αγάπη και αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η εξέλιξη και η ανοδική σας πορεία, να γίνει όσο το δυνατόν πιο εύκολη και ευχάριστη. Δημιουργήσαμε, λοιπόν, αυτή τη σειρά μαθημάτων με μοναδικό σκοπό να σας βοηθήσουμε να έρθετε σ επαφή με τον οδηγό η τον ανώτερο εαυτό σας>> (σελ. 29). <<Οι ανώτεροι οδηγοί έρχονται σ επαφή μ εκείνους, που εκτιμούν και χρησιμοποιούν τις πληροφορίες που λαμβάνουν ( σαν την βασούλα δηλαδη;;)… Εμείς, σαν ανωτέρου επιπέδου οδηγοί,είμαστε εδώ για να υπηρετήσουμε την ανθρωπότητα και να συνεργασθούμε μαζί σας… Μη διστάζετε λοιπόν και μη αμφιβάλλετε για την ικανοτητά σας να έρθετε σε επαφή μ έναν οδηγό ( Σ.Σ. δαίμονα δηλαδή)….. Μπορείτε ακόμη να έρθετε σ επαφή με τον ανώτερο εαυτό σας η μ έναν οδηγό μέσα απο το διαλογισμό η την αυτόματη γραφή (σαν την βασούλα δηλαδή;;) Ακόμα στο <<ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩΝ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ>> (Εκδ. <<Τετρακτύς>> 1994. Ο συγγραφέας του βιβλίου είναι άγνωστος!! (γιατί άραγε;;) Περιέχει υπαγορεύσεις των <<Διδασκάλων της Λευκής Αδελφότητας>> (πονηρών πνευμάτων) με διάφορα ονόματα! Ένα απο αυτά, ήταν και <<Διδάσκαλος>> της γνωστής αποκρυφίστριας H.P. BLAVATSKY! Το όνομα του ήταν <<Κουτ Χούμι Λάλ Σίνγκ.

ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΑΤΙ Η ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΓΡΑΦΗ; ΜΗΠΩΣ ΒΑΣΟΥΛΑ; Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΩ!

Η ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Posted in ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ on Φεβρουαρίου 12, 2011 by entoytwnika

Ἄλλο πράγμα εἶναι ὁ Santa Claus τῆς Coca Cola κι ἄλλο ὁ Ἅϊ Βασίλης τῆς Ὀρθοδοξίας!
Ὁ δικός μας Ἅϊ Βασίλης, ὁ Ἅγιος Βασίλειος τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας καὶ διδάσκαλος τῆς Οἰκουμένης, τί σχέση μπορεῖ νὰ ἔχει μὲ αὐτὸν τὸν παχύσαρκο ἀσπρομάλλη γέροντα τῶν πολυεθνικῶν, τῆς παγκοσμιοποίησης καὶ τῆς Ν. Ἐποχῆς;
–Εἶναι λεπτός, ὀλιγαρκής, ἀσθενικός, μὲ μακριὰ μαύρη γενειάδα, ἀφοῦ δὲν πρόλαβε νὰ γεράσει
(ἔφυγε σὲ ἡλικία 49 ἐτῶν) καὶ γενικὰ πρόσωπο τῆς ἄσκησης κι ὄχι εὐτραφέστατος, μὲ προτεταμένη κοιλιά, ροδοκόκκινα μάγουλα, γαλανομάτης καὶ πονηρὸς γέρος, δηλαδὴ πρόσωπο τῆς καλοπέρασης ποὺ εἶναι ὁ ἄλλος!
–Ἔρχεται ἀπʼ τὴν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας (Μ. Ἀσία) κι ὄχι ἀπὸ τὴν Λαπωνία τῆς Φιλανδίας ὅπως ὅρισε κάποιων ἡ φαντασία!
–Εἶναι Μέγας καὶ Θεοφόρος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας, ἰδεώδης καὶ στοργικὸς Ποιμενάρχης της, ὀργανωτὴς τοῦ μοναχικοῦ βίου, ἀδαμάντινη ψυχή, ὄντως Ἅγιος, ταπεινὸς ὑπηρέτης τοῦ Χριστοῦ, μὲ ἀπέραντη ἀγάπη σʼ Αὐτὸν καὶ τὴν Ἐκκλησία Του, γιὰ τὴν ὁποία ἀγωνίστηκε μέχρι τέλους κι ἦρθε σὲ ρήξη μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ἀλλὰ καὶ τὶς τότε κοσμικὲς ἐξουσίες, κατατροπώνοντάς τους μὲ τὴν ἁγιότητα τῆς ζωῆς του καὶ τὴ δύναμη τοῦ πνεύματός του καὶ ὄχι … ντίλερ τῶν πάσης μορφῆς ἐμπορευμάτων ποὺ εἶναι ὁ ἄλλος!
–Μορφώθηκε πολύ, ἔγινε πανεπιστήμονας τῆς ἐποχῆς του (σπούδασε φιλολογία, μαθηματικά, φιλοσοφία, ρητορική, ἠθική, ἀστρονομία, ἰατρική, γεωμετρία καὶ διαλεκτικὴ) καὶ στὴ συνέχεια μέγας διδάσκαλος καὶ ἀπαράμιλλος παιδαγωγός, μὲ πολύτιμο καὶ ἀνυπέρβλητο συγγραφικὸ ἔργο, ποὺ τὸ μελετᾶ ἔκτοτε ἡ ἀνθρωπότητα (εἶπαν πὼς καὶ μόνον αὐτὸ θὰ ἀρκοῦσε νὰ τὸν δικαιώσει ὡς μεγάλο) γι᾽ αὐτὸ καὶ ἡ μὲν Ἐκκλησία τὸν ὀνόμασε Οἰκουμενικὸ Διδάσκαλο ἡ δὲ ἱστορία «Μέγα», ὅσο ἐλάχιστους ὡς τὰ σήμερα, ἐνῶ ὁ ἄλλος τῆς Δύσης, δὲν ἔχει κανένα
ἄλλο προσόν, πλὴν αὐτὸ τῆς προώθησης τῶν ἐμπορευμάτων!
–Δὲν εἶναι τυχαῖο πὼς τὰ κάλαντά μας λένε πὼς ἔρχεται ἀπὸ τὴν Καισαρεία, ὅπου «βαστάει πέννα καὶ χαρτί, χαρτὶ καὶ καλαμάρι», τὸ καλαμάρι τοῦ πνεύματος, ποὺ μʼ αὐτὸ «τὸ χαρτὶ ὡμίλει» (=μιλοῦσε) καὶ ὄχι τὸ σακκὶ, ποὺ εἶναι γεμάτο ἀπʼ τὴν ὕλη τοῦ ἐμπορίου! Κι ὅταν
ἀκουμπάει στὸ ραβδί του, τὸ κάνει γιὰ «νὰ πεῖ τὴν ἀλφαβήτα», δηλαδὴ ἀκόμη καὶ τότε ποὺ ξαποσταίνει ἀπὸ τὴν πεζοπορία, πάλι διδάσκει τοὺς ἀνθρώπους «γράμματα σπουδάγματα, τοῦ Θεοῦ τὰ πράγματα» καὶ δὲν χαιρετάει τὰ πλήθη πετώντας μὲ τοὺς ταράνδους ὡς κομήτης (ἢ ὡς ξωτικό;)!
–Ποτὲ του δὲν μοίρασε δῶρα στὰ παιδιὰ ἀλλὰ τοὺς ἔδινε πάντοτε τὴν ἀπέραντη ἀγάπη του, τὰ διαχρονικὰ ἀγαθά τῆς παιδείας καὶ τὴν ἀρχιερατικὴ εὐλογία του καὶ τώρα ποὺ βρίσκεται μετὰ τῶν Ἁγίων τοῦ Θεοῦ μεσιτεύει καὶ παρακαλεῖ τὸν Θεὸ γιʼ αὐτά, ἰδιαίτερα δὲ ὅταν τὸν ἐπικαλοῦνται, κι ὄχι μιὰ φορὰ τὸν χρόνο τὰ ἐφήμερα κάποτε δὲ καὶ ἐπιβλαβῆ προϊόντα τῆς κατανάλωσης!
–Ἔτσι προσφέρει τὰ μέγιστα στὰ παιδιὰ καὶ δὲν τὰ παραπλανεῖ ἢ καὶ τὰ ζημιώνει ὅπως ὁ ἄλλος!
– Ἀγαποῦσε πλήρως τὸν πάσχοντα καὶ τὸν φτωχό, ἦταν φιλάνθρωπος καὶ ἐλεήμων, ἔδωσε ὅλη
του τὴν περιουσία πρὸς τὸν σκοπὸ αὐτό, ἐπιτέλεσε σπάνιο ἔργο ἀγάπης στὰ παγκόσμια χρονικὰ καὶ μὲ τὸ πρωτοφανὲς γιὰ τὴν ἐποχὴ του ὑπὲρ-ἵδρυμα, τὴν γνωστὴ Βασιλειάδα, παρεῖχε ὅ,τι καθένας εἶχε ἀνάγκη καὶ δὲν μοίραζε ἁπλῶς καὶ μόνο δῶρα, χωρὶς νὰ κάνει καμιὰ
ἀπολύτως ἄλλη φιλάνθρωπη πράξη ὅπως ὁ ἄλλος τῆς Δύσης, πού δέν
εἶναι φιλάνθρωπος ἀλλὰ ἔμπορος (στὴν καλύτερη περίπτωση)!
– Μὲ τὴν χάρη καὶ τὴν ἁγιότητά του κερδίζει τὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων καὶ δὲν μπαίνει ἁπλῶς
στὰ σπίτια τους γιὰ τὰ περιττὰ προϊόντα τῶν πολυεθνικῶν καὶ μάλιστα ἀπʼ τὶς καμινάδες, λὲς κι εἶναι κάποιο δαιμόνιο σὰν τὰ καλλικαντζάρια (ἢ εἶναι;), ὅπως ὁ ἄλλος!
–Δὲν πετάει μὲ ἕλκηθρα καὶ ταράνδους στὸν ἀέρα, πράξη μαγική, ἀλλὰ καταπολεμᾶ καὶ μὲ τὰ συγγράμματά του ὅλες τὶς μαγικὲς καὶ ἀποκρυφιστικὲς πρακτικές, ὅπως τὴν ἀστρολογία, τὴν μαντική, τὴν οἰωνοσκοπία κ.λπ.!
–Ἡ ἁγιασμένη του μορφὴ φαίνεται ἐπίσης στὰ κάλαντα πάλι, ὅπου πήγαινε πεζοπορώντας καὶ μὲ τὸ ραβδί του, τὸ ὁποῖο μόλις τὸ ἀκουμποῦσε κάτω γιὰ νὰ πεῖ τὴν ἀλφαβήτα, πετοῦσε ξαφνικὰ κλωνάρια «κι ἀπάνω στὰ κλωνάρια του πέρδικες κελαηδοῦσαν», δεῖγμα τῆς ἀντίληψης τοῦ λαοῦ, πὼς ἡ παρουσία ἑνὸς τέτοιου Ἁγίου, ἦταν μεγάλη εὐλογία!
–Ὅταν κάποιοι μιμοῦνται τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου κατὰ τὴν προτροπὴ τῆς Ἐκκλησίας μας «ἑορτὴ Ἁγίου, μίμηση Ἁγίου», κάποιοι ἄλλοι ντύνονται μὲ τὴν στολὴ τοῦ «Χοντροβασίλη»(!) καὶ κυκλοφοροῦν στοὺς δρόμους ἢ συμμετέχουν σὲ διάφορες ἐκδηλώσεις (ὡς καὶ στὸ βιβλίο τῶν ρεκὸρ Γκίνες εἶναι καταγεγραμμένη χορωδία ἀπὸ 408 τέτοιους Ἅϊ Βασίληδες!), λὲς καὶ εἶναι
ἀποκριά, γιατί δὲν ὑπάρχει κάτι ἀνώτερο ποὺ θὰ μποροῦσε αὐτὸς
νὰ τοὺς ἐμπνεύσει!
–Ἀναμφισβήτητα ὁ Ἅγιος Βασίλειος τῆς Ἐκκλησίας μας ὑπῆρξε σὲ ὅλα του Μέγας καὶ γιʼ αὐτὸ τὸ τροπάριό του λέγει πὼς «ὁ λόγος του ἀκούστηκε σὲ ὅλη τὴν οἰκουμένη, δογμάτισε θεοπρεπῶς, τράνωσε τὴν φύση τῶν ὄντων (μέσα ἀπὸ τὶς ὁμιλίες του γιὰ τὴν δημιουργία τοῦ κόσμου, τὴν ἀποκαλούμενη «Ἑξαήμερο») κι ἔβαλε σὲ τάξη τὰ ἤθη τῶν ἀνθρώπων», ἐκεῖ ποὺ ὁ ἄλλος θέλει νὰ τὰ βάλει–με τὸν καταναλωτισμὸ καὶ τὸ μπούχτισμά μας μὲ τὴν ὕλη–σὲ πλήρη ἀταξία! Κι ὅμως αὐτὸν τὸν Μέγα Ἱεράρχη, ἔρχεται ὁ ἄλλος τῆς Δύσης, τὸ σύμβολο αὐτὸ τῆς παγκοσμιοποίησης τῆς ἑορτῆς μετὰ τὸ δένδρο, νὰ τὸν ἐπισκιάσει καὶ νὰ τὸν ὑποκαταστήσει πλήρως, ὡς καὶ αὐτὸ τὸ ὄνομά του πῆρε!
Γιατί ἡ «Ν. Ἐποχὴ» αὐτὸν τὸν παχύσαρκο γέρο θέλει νὰ προσέχουμε καὶ νὰ ἀγαποῦμε ὅλοι, αὐτὸν κάθε φορά μὲ πολὺ λαχτάρα νὰ περιμένουμε καὶ νὰ ὑποδεχόμαστε, αὐτὸν νὰ ἔχουμε φωτισμένο στὰ σπίτια, τὶς αὐλὲς καὶ τὶς καρδιές
μας!
Ἡ Ἁγιότητα, ἡ πνευματικότητα, ἡ πίστη στὸ Χριστό, ἡ ἀφιέρωση στὴν ὑπηρεσία Του, ἡ ὄντως φιλανθρωπία, ἡ μόρφωση κ.λπ. εἶναι πράγματα παρακατιανὰ καὶ ἀπεχθῆ γιʼ αὐτὴν καὶ πρέπει νὰ περιφρονηθοῦν, νὰ προσπερασθοῦν, νὰ καταργηθοῦν! Ἐκεῖνο ποὺ προέχει εἶναι ἡ «μαγεία τῶν Χριστουγέννων» μὲ ὅ,τι αὐτὸ σημαίνει!
Πρόκειται γιὰ ἕνα τέλεια κατασκευασμένο κοινωνικὸ ψέμα, καθαρὰ δυτικῆς προέλευσης κι αὐτό, γιὰ τὴν προσωποποίηση τοῦ «πνεύματος», ποὺ ἡ «Ν. Ἐποχὴ» θέλουν νὰ ἔχουν τὰ Χριστούγεννα, ἰδιαίτερα δὲ στὰ μάτια τῶν παιδιῶν, γιὰ κλασσικὸ προϊόν τῆς παγκοσμιοποίησης μὲ βάση τὸ ὁποῖο ἰσοπεδώνονται παραδόσεις, ἀξίες, ἀλλὰ καὶ μεγάλα ἢ καὶ ἱερὰ πρόσωπα τῶν λαῶν, ὅπως ὁ Ἱεράρχης Μέγας Βασίλειος, γιὰ κλασσικὸ παράδειγμα
ἑνὸς ἐξωτικοῦ προσώπου μιᾶς ἐξωτικῆς, ἐπιφανειακῆς, ψεύτικης καὶ γεμάτης … μαγείας (ὅπως τὴ θέλουν) ἑορτῆς κι ὄχι πνευματικῆς κι ἀληθινῆς, ὅπως τὴν θέλει ἡ Ὀρθοδοξία μας!
Τόσο ψεύτικος, λοιπόν, ποὺ δὲν θὰ τὸν βρεῖτε οὔτε στὰ παραμύθια τῆς γιαγιᾶς μας! Ἀκόμη κι αὐτὴ ἀναρωτιέται, ποιὸς εἶναι αὐτὸς ὁ Ἅϊ Βασίλης, ποὺ ξαφνικὰ τώρα τελευταῖα φέρνει δῶρα καὶ γιατί δὲν τὰ ἔφερνε κάποια χρόνια πρίν; Τόσο ἐξωπραγματικός, ποὺ οὔτε καὶ τώρα δὲν μπορεῖ κάτι νὰ σκεφθεῖ γιὰ νὰ τὸν βάλει στὰ παραμύθια της!
Καὶ μετὰ εἶναι κάποιοι ποὺ ἀναρωτιοῦνται γιατί δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς γεμίσει ἐκεῖ στὸ καταχείμωνο τὶς καρδιές, οὔτε κι αὐτῶν τῶν μικρῶν παιδιῶν, ποὺ στὸ τέλος κυριεύονται κι αὐτὰ μὲ θλίψη!
Ναί, μονάχα οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ, ὅπως καὶ ὁ Μέγας Βασίλειος, ἔχουν καὶ μεταδίδουν τὴν τόσο
ἀπαραίτητη σὲ ὅλους μας Θεία Χάρη. Μὲ ὅλους καὶ μὲ αὐτὸν τὸν Μέγα Ἅγιο, ἄς πορευτοῦμε στὴ νέα χρονιὰ καλοί μου φίλοι…

(ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ ΑΡ.ΦΥΛ. 1812)