Αρχείο για Φεβρουαρίου, 2011

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΕΩΣ ΠΡΟΣ ΠΕΤΡΟΝ ΤΟΝ ΚΛΑΙΡΚΙΟΝ

Posted in ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΑ on Φεβρουαρίου 19, 2011 by entoytwnika



ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΕΥΓΕΝΙΟΥ
ΤΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΕΩΣ

(Κείμενον)

ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΕΥΓΕΝΙΟΥ
ΤΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΕΩΣ

(Ἑρμηνεία)

Πέτρῳ Κλαιρκίῳ τῷ αἰδεσιμωτάτῳ ὑποδιακόνῳ τῆς Ῥοδομαγνησίας ἐκκλησίας, καὶ διὰ Παρισικοῦ προνομίου τῶν ἐγκυκλίων παιδευμάτων ἐλλογιμωτάτῳ Διδασκάλῳ, Εὐγένιος Ἱεροδιάκονος ὁ Βούλγαρις, τὸν ἐν Χριστῷ ἀδελφικὸν ἀσπασμόν, καὶ τὴν ἐκ κέντρου ψυχῆς εἰλικρινῆ πρόσρησιν. Πρὸς τὸν αἰδεσιμώτατο Πέτρο Κλαίρκιο,

ὑποδιάκονο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ῥοδομαγνησίας, διπλωματοῦχο τῶν Παρισίων, διδάσκαλο τῆς ἐγκυκλίου παιδείας,

ὁ Διάκονος Εὐγένιος Βούλγαρις (ἀπευθύνω) τὸν ἐν Χριστῷ ἀδελφικὸ ἀσπασμὸ καὶ τὴν ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου εἰλικρινῆ πρόσρησι.

Ὑπὸ Ῥοδομαγνησία θὰ πρέπει νὰ ἐννοήσουμε τὴν ἐπὶ τῆς ὄχθης τοῦ Σηκουάνα πόλι, ἡ ὁποία ἀπέχει 140 χλμ. ΒΔ τῶν Παρισίων καὶ σήμερα ἀποκαλεῖται Ῥουέν (Rouen). Ἀπὸ τοὺς Ῥωμαίους ἐκαλεῖτο Rothomagnus, καὶ σὲ Ῥοδομαγνησία ἀπέδωκε μεταφραστικῶς τὴν ὀνομασία ὁ δικός μας Εὐγένιος. Ἀπὸ τὸ 260 μ.Χ. χρονολογεῖται ὡς ἕδρα ἐπισκόπου καὶ ἀναφέρεται ὡς πόλις συγκλίσεως 22 τοπικῶν συνόδων. Στὴν Ῥουέν, ὡς γνωστό, κατεδικάσθη καὶ ζῶσα ἐκάη ἐπὶ πυρᾶς ἡ Ἰωάννα ντ᾿ Ἂρκ ὑπὸ τῶν Ἄγγλων (τὸ 1431), κατὰ τὴν περίοδο ποὺ μὲ πόλεμο κατέλαβαν καὶ ἐκυριάρχυσαν τῶν ἐκεῖ περιοχῶν.

Ἐν τῇ τοῦ Κωνσταντίνου μεγαλουπόλει ἐξ ἑνιαυτοῦ ἤδη τὰς διατριβὰς ποιουμένῳ, Σεπτεμβρίου ἱσταμένου, ὁ τῶν ἱερῶν τῷ ὄντι ὑμετέρων γραμμάτων ἐπεδόθη μοι φάκελλος· ὃν καί πως τὴν γνώμην μετέωρος λύων, ὥς γε εἰκός, οἷα δὴ πόῤῥωθεν οὕτως ὑπὸ τοῦ ἥκοντος ἥκειν λεγόμενον, δυσμῶν ἀπ᾿ ἄκρων εἰπεῖν, καὶ ὅθεν οὐκ ἂν ᾤμην ποτὲ γράμμα κομίσεσθαι, ὡς ἀναπτύξας εἶχον, αὐτῷ τε πρὸ παντός, ᾗ δέον, τῷ τοῦ ἐπιστέλλοντος ὀνόματι εἰπών, καὶ Πέτρον ἀναγνοὺς τὸν Κλαίρκιον, ἐν τοῖς καθ᾿ ἡμᾶς ἱεροῖς δόγμασιν, οὐκ ἀθεεὶ δήπου, ἀρτίως προσκεχωρηκέναι ᾀδόμενον (ἦν γάρ τις τοιαύτη, στομάτων διὰ πολλῶν ἱπταμένη, καὶ ὡς ἐμὲ διαῤῥεῦσαι φθάσασα φήμη), τὸν περικλέϊστον τὴν σοφίαν οὐχ ἧττον τὴν εὐσέβειαν, ὅπως ὑφ᾿ ἡδονῆς διεχύθην, καὶ ἔνθους οἷον ἐγενόμην ἐπὶ τῷ ἀδοκήτῳ τῆς συντυχίας, ἢ τῆς εὐτυχίας εἰπεῖν οἰκειότερον, τὶ χρὴ καὶ λέγειν; Στὴν ᾿ξακουστὴ Κωνσταντινούπολι, στὴν ὁποία ἐδῶ καὶ ἕνα χρόνο διαμένω καὶ προσφέρω τὶς ὑπηρεσίες μου, κατὰ τὸν παρόντα Σεπτέμβριο, μοῦ ἐπιδόθηκε ὁ φάκελλος τῶν πράγματι ἱερῶν σας γραμμάτων, τὸ ὁποῖο ἐνῷ ἔλυνα μὲ γνώμη ποὺ τὴν κατεῖχαν ἀπορίες, καὶ ἦταν φυσικὸ βέβαια, ἀφοῦ ἔτσι καὶ ἀπὸ τόσο μακριὰ καὶ ἀνέλπιστα ἦρθε καὶ ἔφθασε, ἀπ᾿ τὴν ἄκρη τοῦ κόσμου, ὅπως συνηθίζουμε νὰ λέμε, καὶ ἀπ᾿ ὅπου ποτέ, ὅπως ᾿νόμιζα, δὲν ἦταν δυνατὸ ποτὲ νὰ μοῦ προσκομισθῇ τέτοιο γράμμα, τὸ ὁποῖο μόλις ᾿ξεδίπλωσα καὶ σ᾿ αὐτὸ τὸ σημεῖο πρὸ πάντων, εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ τονίσω, μόλις ἀντίκρυσα τὸ ὄνομα τοῦ ἀποστολέως καὶ διαβάζοντας διεπίστωσα ὅτι πρόκειται γιὰ τὸν Πέτρο Κλαίρκιο, γι᾿ αὐτὸν δηλαδή, ποὺ ὄχι χωρὶς τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, πρόσφατα, ὅπως διαδιδόταν, ἔχει προσχωρήσει στὰ δικά μας δόγματα (διότι ὑπῆρχε μία τέτοια φήμη, ἡ ὁποία περιφερομένη ἀπὸ στόματος σὲ στόμα ἔφθασε ἕως καὶ σ᾿ ἐμένα), γι᾿ αὐτὸν ποὺ ἀπ᾿ ὅλους ἐπαινεῖται γιὰ τὴν σοφία του καὶ ὄχι ᾿λιγότερο γιὰ τὴν εὐσέβειά του· γιὰ τὸ πῶς (λοιπόν) τὸ αἴσθημα (αὐτῆς) τῆς ψυχικῆς ἡδονῆς διεπέρασε ὅλη τὴν ὕπαρξί μου καὶ σὲ πόσο βαθμὸ ἀπὸ ἐνθουσιασμὸ κατακυριεύθηκα γιὰ τὸ ἀπροσδόκητο τῆς ἐπικοινωνίας ὴ τῆς εὐτυχίας, γιὰ νὰ τὸ ᾿πῶ οἰκειότερα, ποιὰ ἡ ἀνάγκη νὰ κάνω λόγο;
Εἶχε γάρ με πρὸς ἑαυτὰ μερισάμενα, τῇ μὲν θαῦμα καὶ μάλα δικαίως, ὅτι τε, καὶ ὅ,τι βουλόμενος, ἐμοὶ τῷ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ ἐλαχίστῳ, γράμμασιν ἰδίοις κοινῶσαι τὰ κατὰ σαυτὸν ἀξιώσειας· τῇ δὲ χαρᾷ τις ἄῤῥητος καὶ πάντα λόγον ὑπερβάλλουσα, ὡς εἰκός με οὕτω δισταγμοῦ παντός (φιλεῖ γὰρ πως ἡ ψυχή, τῶν καταθυμιωτέρων ἐν ἀκοῇ γενομένη, οὐκ ἀναμφιβόλους ἐκδέχεσθαι τὰς ἐκβάσεις) καὶ ἀμφιλογίας ἁπάσης στήσει τὰ γεγραμμένα, ἀτρεκῶς ἐπὶ τοῖς περὶ σοῦ λεγομένοις ἐντεῦθεν πληροφορηθησόμενον, καὶ, εἴτι δεῖ καὶ τὸ ἐμόν, προθύμως τῇ θεοφιλεῖ σου ταύτῃ προθέσει συνεφαψόμενον. Διότι ᾿βρέθηκα μοιρασμένος στὰ δύο· στὴν μία πλευρὰ νὰ ἐκλαμβάνω ὡς θαῦμα καὶ πολὺ δικαίως, ἐπιπρόσθετα, γι᾿ αὐτὸ ποὺ ᾿θέλησες, ἐμένα τὸν ἐλάχιστο στὴν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ, μὲ δικά σου γράμματα νὰ τιμήσῃς, γνωστοποιῶντας αὐτὰ ποὺ σὲ ἀφοροῦν· στὴν ἄλλη δέ, νὰ μὲ κατέχῃ κἄποια μυστηριώδης χαρὰ ποὺ ξεπερνᾷ κάθε περιγραφή, γιὰ τὸ ὅτι ἐκτὸς παντὸς δισταγμοῦ (διότι κατὰ τέτοιο τρόπο εὐχαριστεῖται ἡ ψυχή, ὅταν πληροφορεῖται γιὰ ἐκεῖνα ποὺ διαρκῶς ἐπιποθεῖ νὰ ἐκδέχεται ὡς βέβαιες τὶς ἐκβάσεις) καὶ ἐκτὸς πάσης ἀμφιβολίας θὰ μὲ τοποθετήσουν αὐτὰ ποὺ στὰ γράμματά σου ἔχουν διατυπωθῆ, καὶ ἔτσι ἀφοῦ ἐπακριβῶς τὴν πλήρη ἀλήθεια ἀπ᾿ αὐτὰ ἀφοῦ πληροφορηθῶ γι᾿ αὐτὰ ποὺ λέγονται γιὰ ᾿σένα, ἀκολούθως σὲ ὅ,τι ἐξαρτᾶται ἐκ μέρους μου μὲ προθυμία θὰ καταπιασθῶ μὲ τὴν θεάρεστη αὐτὴ πρόθεσί σου.
Ἐπεὶ δ᾿ οὖν καὶ τοῖς γραφομένοις αὐτοῖς ὄμματι καὶ νοΐ προσέσχον τε καὶ ἐνέκυψα, καὶ ἅπαντα διῆλθον ἐπ᾿ ἀκριβές, τό τε πρὸς ἐμὲ γράμμα, καὶ τἄλλα, καὶ δεύτερον καὶ τρίτον καὶ πολλάκις, κόρου ἄτερ ἐπιλαβών, ἔγνων τε ἀναγνούς, καὶ τὸν νοῦν αὐτῶν τέλεον ἀνελεξάμην, πτηνὸς ἄντικρυς πρὸς τοὺς ἐνταῦθα λογάδας ἔσπευσα, ὅσοι τε τῶν ἔξω, καὶ ὅσοι τῶν ἔσω τοῦ βήματός εἰσί, τοῦ γένους τὰ κράτιστα, τοῖς μὲν αὐτοπροσώπως παραστάς, καὶ ἅττα περὶ σοῦ προακηκόεσαν ἀγγελλόμενα καὶ αὐτοί, δι᾿ ὧν ἐμοὶ προσέθηκας ἐπιστεῖλαι ἐπικυρώσας καὶ προσβεβαιωσάμενος· τοῖς δέ, καὶ διὰ τῶν σῶν τουτωνὶ γραμμάτων, ἅπερ ἔκδοτα ἀμελητὶ ποιῆσαι ἐφρόντισα καὶ ἔκπτυστα καὶ τοῖς πᾶσι ληπτά, ἐπὶ τὸ κοινῇ παρ᾿ ἡμῖν καθεστὸς ἐν χρήσει καὶ πεζὸν μετοχετεύσας τῆς φράσεως, ὡς αὐτά σε πεμπόμενα πιστώσεται τὰ ἀντίγραφα. Ἐπειδὴ λοιπὸν καὶ σ᾿ αὐτὰ τὰ γράμματά σου καὶ μὲ τὰ μάτια μου καὶ μὲ τὸν νοῦ μου πρόσεξα καὶ ἐμβάθυνα καὶ ὅλα τὰ διεξῆλθα σχολαστικῶς, καὶ τὸ ἰδκαὶτερο πρὸς ἐμὲ γράμμα σου, καὶ τὰ ἄλλα, καὶ γιὰ δεύτερη καὶ γιὰ τρίτη καὶ γιὰ πολλοστὴ φορά, μακρυὰ ἀπὸ κάθε αἲσθημα κόρου, καὶ ἀφοῦ διαβάζοντάς τα τὰ κατενόησα καὶ τὸ νόημά τους τελείως ἀποταμίευσα, σἂν πουλὶ ᾿πέταξα γιὰ νὰ συναντήσω τοὺς ἐδῶ λογίους, τόσο τοὺς λαϊκούς, ὅσο καὶ τοὺς ἱερωμένους, ὅ,τι καλλίτερο διαθέτει τὸ Γένος μας, τοὺς μὲν αὐτοπροσώπως συναντήσας, καὶ οἱ ὁποῖοι κἄποια ἀπ᾿ αὐτὰ ποὺ σὲ ἀφοροῦν καὶ αὐτοὶ ἢδη εἶχαν ἀκούσει ἀπ᾿ τὰ διαδιδόμενα, γιὰ τὰ ὁποῖα σ᾿ ἐμένα μὲ τὴν ἐπιστολή σου ἀνέθεσες, ἐπικυρώνοντάς τα ἔτσι καὶ ἐπιβεβαιώνοντάς τα· στοὺς δὲ κληρικούς μας καὶ προφορικῶς ἀλλὰ καὶ μὲ αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ γράμματά σου, τὰ ὁποῖα χωρὶς καμμιὰ ἀμέλεια προσιτὰ ᾿φρόντισα νὰ κάνω καὶ γνωστὰ καὶ κατανοητὰ σὲ ὅλους, μεταφράζοντάς τα στὸ ἐν χρήσει ὑπᾶρχον πεζὸ γλωσσικὸ ἰδίωμά μας, ὅπως θὰ σὲ πείσουν τὰ ἀντίγραφα ποὺ σοῦ στέλνω.
Καὶ δῆτα πάντες ὅσοι, ἀναμφήριστον τοῦ λοιποῦ τὴν περὶ σὲ πνεύματος ἐπίπνοιαν θέμενοι, εἰς εὐφροσύνην, ὅσην οἴει, διακέχυνται τὰς ψυχάς, καὶ χεῖρας εὐχαριστηρίους διεπετάσαμεν πρὸς Θεόν, ἀνθ᾿ ὧν ἐπὶ σοὶ ἐποίησε μεγάλα ὁ δυνατός, χάριτας τὰς ἐκ νοῦ, τὰς ἐκ καρδίας, τὰς ἐκ χειλέων ἅπαντες ἀνθομολογούμενοι. Καὶ λοιπὸν ὅλοι ὅσοι ἀναμφίβολη ἀπ᾿ ἐδῶ καὶ πέρα γιὰ ᾿σένα στὸν νοῦ τους ἔθεσαν καλὴ γνώμη, ἀπὸ εὐφροσύνη, ὅση εἶναι δυνατὸν νὰ στοχασθῇ κανείς, ἀγαλλίασε ἡ ψυχή τους, καὶ ὑψώσαμε τὰ χέρια μας σὲ ἐκδήλωσι εὐχαριστιῶν πρὸς τὸν Θεό, γιὰ ὅσα μεγαλεῖα ἔκανε πρὸς χάριν σου ὁ Παντοδύναμος, εὐχαριστιῶν ποὺ τὶς καθωμολόγησαν ὅλοι νοερῶς, καρδιακῶς, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰ χείλη τους.
Εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὃς οὐκ ἀμάρτυρον ἐπὶ γῆς ἀφίησι τὴν ἀλήθειαν αὐτοῦ, οὐδὲ ἐν ταῖς ἐνεστώσαις δὴ ταύταις γενεαῖς, ὥσπερ οὐδ᾿ ἐν ταῖς παρῳχημέναις εἴασε παριδὼν ποτέ, οὐδ᾿ ἐν ταῖς ἐπερχομέναις παρόψεται· οὐδὲ γὰρ ἀφίησιν ἐπίπαν ὁ ἀληθινὸς τῷ ψεύδει καταθρασύνεσθαι, ἐκείνην ὑποδυόμενον. ῍Ας εἶναι εὐλογημένος ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος δὲν ἀφήνει ἀφανέρωτη ἐπὶ τῆς γῆς τὴν ἀλήθειά του, οὔτε σ᾿ αὐτὲς μάλιστα τὶς παροῦσες γενιές, ὅπως ἀκριβῶς οὔτε τὶς τοῦ παρελθόντος παρίδε ποτέ, οὔτε αὐτὲς ποὺ θὰ ἔλθουν θὰ παρίδῃ· διότι οὔτε καθόλου ἐπιτρέπει, ὁ ἀληθινός, στὸ ψεῦδος νὰ ἀποθρασυνθῇ ὑποδυόμενο ἐκείνην.
Πάρεστι γοῦν ἐπὶ σοὶ τῆς τῶν ἐνθέων δογμάτων ἀληθείας, οἷς ἡ τοῦ Χριστοῦ νύμφη καὶ μήτηρ ἡμῶν Ἐκκλησία, ὡς ἐν κροσσωτοῖς χρυσοῖς ποικιλλομένη, κατακαλλύνεται, μαρτύριον λαβεῖν ἀψευδές, ἀπόδειξιν προφανῆ, στηλογραφίαν λαμπράν. ῝Οθεν οἱ μὲν ἐκ τῆς αὐλῆς τοῦ Κυρίου πάντες, ἐπὶ τὸ ἀσφαλέστερον οἰκοδομηθέντες στερεωθήσονται· τῶν δὲ ἐκ τῆς ἀλλοτρίας ἀγέλης, ὅση μὲν εὐγνώμων μοῖρα, καὶ τῆς φωνῆς τοῦ ποιμένος ἐπαΐειν ἐθάς, ἐντὸς τῆς μάνδρας γενέσθαι σπουδάσονται γενέσθαι καὶ αὐτοί· ὅση δὲ ἀγνώμων καὶ κρημνισχαρὴς καὶ τραχεῖα καὶ τὸν τρόπον ἐριφιώδης, ἐμβροντηθέντες σφοδρῶς τῷ ἀκούσματι, καὶ τὰς ψυχὰς κατασεισθέντες, ἀθλίως περιτραπήσονται. Παρουσιάσθηκε λοιπὸν στὴν περίπτωσί σου ἡ ἀλήθεια τῶν θείων δογμάτων τῆς μητρὸς Ἐκκλησίας μας, ποὺ εἶναι ἡ νύμφη τοῦ Χριστοῦ, καὶ ποὺ μ᾿ αὐτά σἂν μὲ χρυσᾶ καὶ ποικίλα κρόσσια στολίζεται, γιὰ νὰ λάβῃ μαρτυρία ἀδιάψευστη, ἀπόδειξι περίλαμπρη. Ἐκ τῆς ἀφορμῆς αὐτῆς ὅλοι μὲν ἐκεῖνοι ποὺ ἀνήκουν στὴν αὐλὴ τοῦ Κυρίου θὰ στερεωθοῦν, ἀφοῦ θὰ οἰκοδομηθοῦν ἀσφαλέστερα· ἀπὸ ἐκείνους ὅμως ποὺ ἀνήκουν στὸ ξένο κοπάδι, ἡ μερίδα μὲν ἐκείνη ποὺ θὰ διακρινόταν γιὰ τὴν καλή της προαίρεσι καὶ συνηθίζει νὰ ὑπακούῃ στὸ κάλεσμα τῆς φωνῆς τοῦ ποιμένος, ὡς μέσα στὴν μάνδρα τῆς σωτηρίας εἰσελθοῦσα θὰ ὑπολογισθῇ· ἐκείνη ὅμως ἡ κακοπροαίρετη μερίδα, ποὺ δὲν ἔχει τὴν ἰδιότητα τῆς ἀθωότητος καὶ τῆς ἀκακίας τοῦ ἀρνιοῦ, ἀλλὰ ἔχει τοὺς τρόπους καὶ τὴν συμπεριφορὰ τῶν κατσικιῶν ποὺ ἀρέσκονται νὰ σκαρφαλώνουν σὲ ἀπόκρημνα καὶ πετρώδη μονοπάτια, θὰ κεραυνοβληθῇ ἀπ᾿ τὸ ἄκουσμα, καὶ ἀφοῦ θὰ ὑποστῇ ψυχικὸ συγκλονισμὸ θὰ περιέλθῃ σὲ κατάστασι παναθλία.
Τὶς γὰρ ἂν ἀληθείας δογμάτων ἔλεγχος ἀσφαλέστερός τε καὶ ἀψευδέστερος γένοιτο, ἢ θεόθεν κινουμένη πρὸς αὐτὰ γνώμη, καὶ τῆς μὲν ἑτεροδοξίας ὑπεραλλομένη τοὺς ἄξονας, ἐπὶ δὲ τῆς πέτρας τῆς ὀρθοδοξίας ἱστᾶσα τοὺς πόδας, τὰ τοῦ νοῦ διαβήματα; Τὶς δὲ βάσανος δοκιμωτέρα καρδίας, ἣτις ἀδικίαν μὲν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας μέχρι πολλοῦ λαλεῖν ἐμελέτησεν, εἶτα ἐξάπινα ἐν δικαιοσύνῃ καὶ κρίσει «λόγον ἀγαθὸν ἐξηρεύξατο»; Τὶς δ᾿ ἂν δίκαιος εἴη παρὰ τοῖς τιμᾷν εἰδόσιν ἀλήθειαν σοῦ μᾶλλον πιστεύεσθαι, τοῦ λέγοντος καὶ διαμαρτυρουμένου ἀπὸ στόματος, ὅπερ ἂδην τε καὶ λαύρως τῇ τῶν ἐκφύλων ἑτεροδιδασκαλιῶν ἅλμῃ ἐπὶ πολὺ προσκλυζόμενον, εἴτ᾿ ἀθρόως προσώχθισεν ἐπιναυτιάσαν τῇ τῆς ποιότητος ἀηδίᾳ τε καὶ πικρότητι, καὶ τῶν ζωηρῶν ναμάτων τῶν ἐξ Ἐδὲμ ἐκπορευομένων σπάσαν εἰς κόρον τῆς τούτων ᾒσθετο γλυκύτητός τε καὶ χάριτος; Διότι ποιὸς ἄλλος ἀσφαλέστερος καὶ γνησιώτερος ἔλεγχος τῆς ἀληθείας τῶν δογμάτων ᾿μποροῦσε νὰ γίνῃ, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν γνώμη ἐκείνη ποὺ ἀπ᾿ τὸν Θεὸ κινεῖται πρὸς αὐτὰ καὶ ἡ ὁποία ἀφοῦ ὑπερπηδήσει τὶς κακόδοξες νομοθεσίες, καὶ ἀφοῦ στὴν πέτρα τῆς Ὀρθοδοξίας στερεώσει τὰ πόδια της, ἐκεῖ πλέον θὰ κατευθύνῃ τοῦ νοῦ τὰ διαβήματα; Ποιὰ δὲ ἐμπεριστατωμένη ἔρευνα καρδιᾶς ἡ ὁποία τὴν ἀδικία μὲν ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας ἐπὶ πολὺ καιρὸ ᾿μεθώδευσε νὰ κηρύττῃ, ὕστερα ἔξαφνα μὲ δικαιοκρισία «ἐξέφρασε λόγο ἀγαθό» (Ψαλμ. 44, 1); Ποιὸς δὲ ἂν ἢθελε νὰ εἶναι δίκαιος μεταξὺ ἐκείνων ποὺ γνωρίζουν νὰ τιμοῦν τὴν ἀλήθεια, δὲν θὰ ἐμπιστευόταν περισσότερο ἐσένα, ὁ ὁποῖος ἐνῷ προηγουμένως μὲ τὸ ἲδιο τὸ στόμα σου ἐκήρυττες καὶ ὁμολογοῦσες ἐκεῖνα τὰ δόγματα ποὺ κατὰ κόρον καὶ ὁρμητικῶς τὰ κατέκλυζε ἡ ἁρμύρα τῶν τερατωδῶν κακοδοξιῶν, ὕστερα ἀποτόμως τὰ ᾿βδελύχθηκες καὶ περιῆλθες σὲ ναυτία ἐξ αἰτίας τῆς πλήρους πικρίας καὶ ἀηδίας ποιότητός των, (καὶ συνῆλθες) ἐπειδὴ κατὰ πληρότητα ἔπιες ἀπὸ τὰ ζωηρὰ νάματα ποὺ ἐκπηγάζουν ἀπὸ τὴν Ἐδέμ (Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία) καὶ αἰσθάνθηκες καὶ τὴν γλυκύτητα καὶ τὴν χάρι των;
Σὺ γὰρ σοφίᾳ κεκοσμημένος τῇ τε θυραίᾳ καὶ τῇ καθ᾿ ἡμᾶς, ὡς τὸ ἐμβριθὲς περὶ τὰς κρίσεις ἐντεῦθεν πλουτεῖν καὶ οὐκ εὐπαράκρουστον, ἐντραφεὶς δὲ καὶ ἐνακμάσας τοῖς εἰς μοῖραν ἐκκλησίας πρὸς ἡμᾶς διεστηκόσιν ἀντίθετον, καὶ τούτων ταῖς προσλήψεσιν (ὃ πλείστην ἔχει, καὶ οὐκ ἂν εἶποι τις ὅσην, περὶ τὰς δόξας ῥοπήν) ἐνηλικιωθείς τε καὶ διὰ μακροῦ ἐνοργιάσας, καὶ τὸ δὴ μέγιστον, τὰς περὶ τὸ δόγμα Δυτικὰς στραγγαλίδας, ὡς οὐκ οἶδ᾿ εἴτις ἄλλος, δι᾿ ὄνυχος ἁπάσας ἀκριβωσάμενος, ὁ δὲ τὴν ἀπάτην τέως ἐν αὐτῷ αὐτῆς τῷ πυθμένι ἐφώρασας, καὶ περιλαμφθεὶς ἄνωθεν τὴν ψυχήν, ὅλος τοῦ φωτὸς ἐγένου, χαίρειν ἑάσας Αἰγυπτίους σὺν αὐτῇ Αἰγύπτῳ, ἄτης κατὰ σκότον ἠλάσκοντας, μᾶλλον δὲ καὶ τούτοις, ὅσα καὶ Μωσῆς τοῖς Ἰσραηλίταις, ἡγεμὼν θεόπεμπτος τῆς ἐκ τοῦ σκότου ἀπαλλαγῆς καταστάς, οἷς ἂν τέκνα φωτὸς εἶναι μελήσειε, καὶ τὴν σκοτώδη καταλιπόντες Δύσιν, πρὸς τὰς φεραυγεῖς ἀνατολὰς ἐπιστρέψαι θελήσειεν. Διότι σὺ ποὺ εἶσαι κοσμημένος καὶ μὲ τὴν θύραθεν σοφία καὶ μὲ τὴν τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, συνεπείᾳ τῶν ὁποίων ὑπάρχῃ σ᾿ ἐσένα τὸ πλεονέκτημα καὶ ἡ βαρύτης στὴν ἐκφορὰ γνώμης, τὴν ὁποία δὲν ᾿μπορεῖ κανεὶς εὐκόλως νὰ ἀντιπαρέλθῃ, ἀνατραφεὶς δὲ ἐπὶ πλέον καὶ εὐδοκιμήσας σὲ ἐκκλησιαστικὴ παράταξι ἀνθρώπων ποὺ εἶναι χωρισμένοι καὶ ἀντιτιθέμενοι πρὸς ἐμᾶς, καὶ ᾿μεγάλωσες καὶ ἀνδρώθηκες μὲ τὶς προκαταλήψεις των (πρᾶγμα τὸ ὁποῖο ἀσκεῖ σημαντικὴ ροπή, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ᾿πῇ κανεὶς πόση, στὸν ἐπηρεασμὸ μορφώσεως δοξασιῶν), καὶ ἀφοῦ γιὰ πολλὰ χρόνια μυήθηκες σ᾿ αὐτῆς τῆς ἐκκλησίας τὰ λατρευτικὰ μυστήρια, καὶ αὐτὸ ποὺ εἶναι ἀπ᾿ ὅλα πιὸ σπουδαῖο, τὶς Δυτικὲς δογματικὲς σκολιοπολυπλοκότητες, ὅσο δὲν ξέρω ποιὸς ἄλλος, ἀφοῦ τὶς ἐξερεύνησες ὅλες λεπτομερῶς καὶ ἐξονυχιστικῶς, στὸ τέλος σὺ ὁ ἲδιος στὰ ἐνδότερα τῆς παρατάξεως αὐτῆς ἀνακάλυψες τὴν δολιότητα καὶ τὴν πλάνη· καὶ ἀφοῦ ἄνωθεν φωτίσθηκε ἡ ψυχή σου καὶ ἔγινες «υἱὸς φωτός» (Ἰωάν. 12, 36. Αἤ Θεσ. 5, 5), ἀποχαιρέτισες τοὺς Αἰγυπτίους καὶ τὴν ἲδια τὴν Αἲγυπτο, τοὺς ἄφησες νὰ περιμένουν στὸ σκοτάδι, συνεπείᾳ τῆς ἀπερισκέπτου ἁμαρτίας καὶ ἐνοχῆς των, μᾶλλον δὲ (γιὰ νὰ ἐκφρασθῶ ἐπιτυχέστερα) ἀπέβης γιὰ τοὺς Δυτικοὺς ἡγεμὼν θεόσταλτος, ὅπως ὁ Μωϋσῆς γιὰ τοὺς Ἰσραηλίτας, γιὰ νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃς ἀπ᾿ τὸ σκοτάδι, γιὰ ὅσους (τοὐλάχιστον) θὰ ἢθελαν νὰ φροντίσουν νὰ γίνουν τέκνα φωτὸς καὶ ἀφοῦ θὰ ἐγκατέλειπαν τὴν σκοτισμένη Δύσι, πρὸς τὴν λαμπρὴ καὶ φωτοφόρο Ἀνατολὴ θὰ ἐπιθυμοῦσαν νὰ ἐπιστρέψουν.
Τὶ γὰρ ἂν καὶ φαῖεν τοῦ λοιποῦ τὰ περὶ σοῦ πυθόμενοι οἱ διάφοροι; οἱ πάντα πράττειν καὶ λέγειν, ὥστε τἀληθὲς συσκιάσαι, καὶ εἰ δυνατὸν ἀφαντῶσαι, ὀξεῖς τε καὶ πρόχειροι; ἆρ᾿ ὅτι ὑπ᾿ ἀλόγου πάθους τὸν νοῦν συνθολούμενος, καὶ τὸ κατ᾿ αὐτῶν οἷον οἰστρηλατούμενος ἔχθει, ἡμῖν εἰκῆ τε καὶ ἀλογίστως σεαυτὸν φέρων παρέῤῥιψας, τοῖς δὲ ὁμόσαι χωρεῖν ἐπεβάλου διακριθεὶς εἰς τάξιν ἀντίπαλον; Γιατί, τὶ θὰ ᾿μποροῦσαν νὰ παρουσιάσουν στὸ ἑξῆς οἱ διάφοροι, πληροφορούμενοι τὰ περὶ σοῦ; Αὐτοὶ ποὺ κάθε τὶ πράττουν καὶ διαδίδουν, γιὰ νὰ συσκοτίζουν τὴν ἀλήθεια; καὶ εἶναι ἀδίστακτοι καὶ πρόθυμοι, ἐὰν τοὺς εἶναι δυνατό, νὰ τὴν ἐξαφανίσουν; Ἆρα γε ὅτι ᾿θόλωσε τὸ μυαλό σου ἀπὸ κἄποιο ἄλλο πάθος, καὶ ἐναντίον των σἂν ἀπὸ κἄποιο μῖσος ἐλαυνόμενος, σ᾿ ἐμᾶς ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε παράλογα τὸν ἑαυτό σου ἔφερες καὶ ἐναπέθεσες, ἐναντίον των δὲ ὁρκίσθηκες νὰ πολεμήσῃς καὶ σὲ ἀντίπαλη παράταξι νὰ διαπρέψῃς;
Ἀλλ᾿ ἐπιστομώσει αὐτούς, εὖ οἶδα, καὶ καταιδέσει, εἴτι φρονοῦσιν, αὐτὸ τὸ περὶ σὲ συμβάν, λογισμοῖς δικαίοις ταλαντευόμενον· καὶ γνώσονται δὲ καὶ αὐτοί, ὡς ἀλλοίωσις ἦν τῆς δεξιᾶς τοῦ Ὑψίστου ἡ ἀλλοίωσις αὕτη. Αὐτὸς γὰρ ἢδη τοῖς Γραικοῖς ἡμῖν, ἐν οἷς συγγράφων διετέλεις, λαμπρῶς ἐπεμβαίνων, καὶ ἀκμὴν τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἐκκλησίας καταφερόμενος, στηλιτεύων τε ἀνυποστόλως τὴν πίστιν ἡμῶν, κατὰ πολλὴν τοῦ ἀντεροῦντος ἐρημίαν, ὡς δῆθεν αἱρέσεσι παντοίαις ὑπεύθυνον, καὶ κακοδοξίας μυρίας γέμουσαν, ἐκ ψιλῆς τὸ πρῶτον ὑπονοίας ἐνδοιάζειν ἀρξάμενος ὑφῆκας τὸ πρόθυμον· εἶτ᾿ ἀθρόως ὢφθης μεταβαλών, καὶ, τὴν ὁρμὴν ἀναχαιτίσας, τὸν δρόμον ἔστησας παρὰ δόξαν, ὃν ὡς ἀφ᾿ ὕσπληγγος σταδιεύων τῆς καθ᾿ ἡμῶν δυσμενείας, ἀνέτῳ παντὶ ῥυτῆρι ἀσπλεύων συνέτεινας. Ἀλλὰ θὰ τοὺς ἀποστομώσῃ, γνωρίζω καλά, καὶ θὰ τοὺς κάνῃ νὰ προβληματισθοῦν, ὅ,τι καὶ ἂν φρονοῦν, αὐτὸ τὸ γεγονὸς τὸ προσωπικό σου, μόλις τὸ ζυγίσουν μὲ σταθμὰ λογισμῶν ἀγαθῶν. Θὰ κατανοήσουν δὲ καὶ αὐτοὶ ὅτι αὐτὴ ἡ μεταβολὴ ἀποτελεῖ ἀλλοίωσι τῆς δεξιᾶς τοῦ Ὑψίστου. Διότι σὺ σ᾿ ἐμᾶς τοὺς Γραικούς, ποὺ μὲ ὅσα κατ᾿ ἐξακολούθησι ἔγραφες, ἐμφανέστατα ἐπεμβαίνων καὶ ἀκόμα καταφερόσουν ἐναντίον τῆς ᾿δικῆς μας Ἐκκλησίας, στιγματίζων μετὰ παρρησίας τὴν πίστι μας, ἐνῷ ἀπὸ πλευρᾶς ἀμυνομένων παρετηρεῖτο μεγάλη ἐρημία, ὅτι τάχα εἶναι ὑπεύθυνη γιὰ αἱρέσεις πάσης φύσεως καὶ γεμάτη ἀπὸ χίλιες δυὸ κακοδοξίες, ἀπὸ ἁπλῆ κατ᾿ ἀρχὰς ὑπόνοια ἀφοῦ ἄρχισες νὰ ἀμφιβάλλῃς, κατήντησες σὲ μείωσι τῆς προθυμίας· ἀκολούθως ὅμως καὶ διὰ μιᾶς, παρουσιάσθηκες ἐντελῶς ἀλλαγμένος· καὶ ἀφοῦ ᾿τιθάσσευσες τὴν προτέρα ὁρμή, παραδόξως ἀνέκοψες τὴν πορεία, τὴν ὁποία σἂν ἀπὸ ἀφετηριακὸ τεντωμένο σχοινὶ εἶχες ξεκινήσει σταδιοδρομῶντας μὲ ὅλη τὴν ἐναντίον μας δυσμένειά σου, (καὶ στὸ ἑξῆς) μὲ ὅλως διόλου χαλαρὰ τὰ χαλινάρια ἐνήργησες (ὥστε νὰ ἐγκαταλείψῃς τὸν ἄδικο ἀγῶνα).
Καὶ αὐτὸς μέν, κατὰ τὸν ἐν ταῖς Πράξεσιν εὐνοῦχον, ἁρματηλατῶν προΐεις τῷ λόγῳ καθ᾿ ἡμῶν, ἐξ ἅρματος, τὸ τῆς παροιμίας, ἀστράπτων τε καὶ βροντῶν, καὶ τοῖς ἐξ ἁμάξης ἡμᾶς, ὃ λέγεται, πλύνων· τὸ δέ τοι Πνεῦμα τὸν Ἀρκαδίας ἀρχιερέα ἀποῤῥήτοις ἐπιπνοίαις προσήγαγέ σοι, ὡς ἐκείνῳ τὸν Φίλιππον· πρόσελθε, λέγον, καὶ κολλήθητι τῷ ἅρματι τούτῳ, καὶ παραλαβών, τὰ τῆς ἀληθείας, ὡς ἔχει, τὸν ἄνδρα δίδαξον, καὶ τὰ τῆς παρούσης ἀγνοίας ἀπάλλαξον. Καὶ σὺ μέν, σἂν τὸν εὐνοῦχο ποὺ ἀναφέρεται στὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων (8, 27), προχωροῦσες ἁρματοδρομῶν ἐναντίον μας μὲ τὶς διδασκαλίες σου, ἐξ ἅρματος, ὅπως λέγει ἡ παροιμία, ἀστράφτοντας καὶ βροντῶντας, καὶ ᾿ξεπλύνοντάς μας μὲ τὰ ἐξ ἁμάξης, κατὰ τὸ δὴ λεγόμενο. Τὸ Πανάγιο ὅμως Πνεῦμα τὸν ἀρχιερέα Ἀρκαδίας μὲ μυστικὲς ἐπιφοιτήσεις ὡδήγησε σ᾿ ἐσένα, ὅπως ἀκριβῶς τὸν εὐνοῦχο στὸν ἀπόστολο Φίλιππο· πρόσελθε, λέγοντας, καὶ προσκολλήσου στὸ ἅρμα αὐτό, καὶ ἀφοῦ ἐπιληφθῇς (τῆς ἀποστολῆς) δίδαξε τὸν ἄνδρα τὶς διδασκαλίες τῆς ἀληθείας, ὅπως ἀκριβῶς ἔχει αὐτή, καὶ ἀπάλλαξέ τον ἀπὸ τὴν παροῦσα ἄγνοια.
Ἀπεκάλυψε γὰρ καὶ σοι δηλονότι τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁ Θεός, ὥσπερ δὴ τοῦ Βαλαάμ ποτε, καὶ τὸν ἄγγελον αὐτοῦ ἑώρακας ἀνθεστηκότα ἐν τῇ ὁδῷ, οὐ ῥομφαίαν ἐσπασμένην χειρίζοντα, τὸν δὲ λόγον τοῦ Κυρίου, ὃς τομώτερος μαχαίρας ἐστί, προβαλλόμενον. Καὶ παραχρῆμα, ἅτε δὴ εὐγνώμων καὶ συνετός, τὸ «Ἡμάρτηκα» ἐπεβόησας, «οὐ γὰρ ἠπιστάμην». Ταύτη τοι καὶ ἣν ἐκίνεις ἀνέδην κατὰ τοῦ Ἰακώβ τὸ πρῶτον γλῶτταν ὑβρίστριαν, εἰς μέρος εὐλογίας μεθήρμοσας, καὶ «Τὶ ἀράσομαι», εἶπας, «ὃν μὴ ἀρᾶται Κύριος; ἢ τὶ καταράσομαι, ὃν οὐ καταρᾶται ὁ Θεός;» ῝Ωστε καὶ τῇ κρείττονι μεταθεὶς μοίρᾳ, τῷ τῶν ὀρθοδοξούντων κλήρῳ φέρων σαυτὸν συγκατέταξας, «Ἀποθάνοι», λέγων, «ἡ ψυχή μου ἐν ταῖς ψυχαῖς δικαίων, καὶ γένοιτο τὸ σπέρμα μου ὡς τὸ σπέρμα τούτων». Διότι ἄνοιξε καὶ τοὺς ᾿δικούς σου ὀφθαλμοὺς ὁ Θεός, ὅπως ἀκριβῶς τοῦ Βαρλαάμ κἄποτε, καὶ τὸν ἄγγελό του ἔχεις ἰδεῖ νὰ στέκεται ἀντίκρυ στὸ δρόμο σου, ὄχι τὴν ρομφαία νὰ ἔχῃ ἁρπαγμένη στὸ χέρι (Ἀριθ. 22, 31), ἀλλὰ προβάλλοντας τὸν λόγο τοῦ Κυρίου ὁ ὁποῖος εἶναι πιὸ κοφτερὸς ἀπὸ μαχαίρι (Ἑβρ. 4, 12). Καὶ ἀμέσως, δεδομένου ὅτι εἶσαι εὐγνώμων καὶ συνετός, τὸ «ἁμάρτησα, ἀναφώνησες, διότι δὲν ᾿γνώριζα τὴν ἀλήθεια». («καὶ εἶπε Βαρλαὰμ τῷ ἀγγέλῳ Κυρίου. Ἡμάρτηκα. Οὐ γὰρ ἠπιστάμην» (ἔνθ. ἀν. στίχ. 34)). Καὶ μ᾿ αὐτὴν βεβαίως τὴν ὑβρίστρια γλῶσσα τὴν ὁποία μεταχειριζόσουν ἀμελῶς πρωτύτερα κατὰ τοῦ Ἰακώβ (αὐτ. 23, 7), τὴν προσήρμοσες σὲ μέρος εὐλογίας, καὶ εἶπες: «Πῶς θὰ καταρασθῶ ἐκεῖνον τὸν ὁποῖο δὲν καταρᾶται ὁ Κύριος; Πῶς θὰ ἀναθεματίσω ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον δὲν ἀναθεματίζει ὁ Θεός; («τὶ ἀράσωμαι ὃν μὴ ἀρᾶται κύριος; ἢ τὶ καταράσωμαι ὃν μὴ καταρᾶται ὁ Θεός;» (αὐτ. 23, 8)). Οὕτως ὥστε ἀφοῦ μετατέθηκες στὴν καλλίτερη μεριά, προσέφερες καὶ κατέταξες τὸν ἑαυτό σου στὸν κλῆρο τῶν ὀρθοδόξων, λέγοντας «Εἶθε νὰ πεθάνῃ ἡ ψυχή μου συναριθμημένη μὲ τὶς ψυχὲς τῶν δικαίων, καὶ ἂς γίνουν οἱ ἀπόγονοί μου σἂν τοὺς ἀπογόνους αὐτῶν» («ἀποθάνοι ἡ ψυχή μου ἐν ταῖς ψυχαῖς δικαίων, καὶ γένοιτο τὸ σπέρμα μου ὡς τὸ σπέρμα τούτων» (αὐτόθι, στίχ. 10)).
Ταῦτα σε καὶ τῷ Ἀποστόλῳ παραβάλλοντες Παύλῳ, οὐκ ἂν πάνυ πόῤῥω τοῦ είκότος τοξεύοιμεν. Εἰ μὴ γὰρ ἀπειλῆς τε καὶ φόνου κατ᾿ ἐκεῖνον, ζήλου γοῦν, καὶ καταφορᾶς νεανικῆς τινος καὶ ἐῤῥωμένης εἰς τοὺς μαθητὰς καὶ αὐτὸς τοῦ Κυρίου ἐμπνέων, τὸν πρὶν διώκτην εἰς τὸν πιστὸν τέως ὀπαδὸν καὶ μαθητὴν μετεῤῥύθμισας. Περιήστραψε γὰρ δήπου καὶ σὲ τὸ ἀπὸ οὐρανοῦ φῶς, ὡς ἐκεῖνον, τῆς τοῦ Θεοῦ εὐμενῶς καὶ ἐπὶ σοὶ ἐπιδούσης ἀῤῥωγῆς τε καὶ χάριτος, μονονούκ ἐπὶ τὴν γῆν πεσόντι, καὶ τῆς ἐξ ὀνόματος δισσευθείσης προσκλήσεως αἰσθητῶς ἐπακούσαντι, ποτνιωμένης οἷον τὴν δίωξιν. Αὐτὰ τὰ κατὰ σέ, παραλληλίζοντάς τα πρὸς τὰ τοῦ ἀποστόλου Παύλου, δὲν νομίζω πὼς τὸ παρακάνουμε πέρα τοῦ δέοντος ξεπερνῶντας τὰ ὅρια. Διότι ἐὰν ὄχι μὲ ἀπειλητικὰ καὶ φονικὰ αἰσθήματα, ὅπως ἐκεῖνος, πάντως ἐνῷ μὲ ζῆλο, λοιπόν, καὶ μὲ κἄποια νεανικὴ καὶ δυνατὴ ὁρμὴ καὶ δύναμι καὶ σὺ ἐλαυνόσουν ἐναντίον τῶν μαθητῶν τοῦ Κυρίου, στὸ τέλος τὸν πρὶν διώκτη σὲ πιστὸ ὀπαδὸ καὶ μαθητὴ μετέβαλες. Διότι περιάστραψε κι᾿ ἐσένα ὁπωσδήποτε τὸ οὐράνιο φῶς, ὅπως ἐκεῖνον, ἀφοῦ σὲ ἐπισκέφθηκε ἡ βοήθεια καὶ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ· μόνο ποὺ δὲν ἔπεσες στὴ γῆ καὶ δὲν ἄκουσες αἰσθητὰ τὴν φωνὴ ἐκείνη νὰ σὲ καλῇ δυὸ φορὲς μὲ τὸ ὄνομά σου, καὶ μὲ τὸν τρόπο της νὰ παραπονῆται γιὰ τὸν διωγμό.
Τὰ δ᾿ ἄλλα καὶ σοι Ἀνανίας ἄντικρυς ὁ Ἀρκαδίας, καὶ αἱ τῶν καινοτομιῶν, αἷς συνανεστράφης προλήψεις, καὶ ὡσεί λεπίδες τῶν τῆς ψυχῆς ὀφθαλμῶν ἀποπίπτουσαι, καὶ τὸ τῆς εὐσεβείας ἐνατενίζειν φωτὶ καθαρῶς ἐπιτρέπουσαι. Ἀμέλει τοι «σκεῦος οἶσθα ἐκλογῆς» καὶ αὐτὸς τῷ Κυρίῳ, ἐκ γαστρὸς μητρός σου ἀφωρισμένος αὐτῷ, τοῦ βαστάσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐνώπιον ἐθνῶν τε καὶ βασιλέων, καὶ καταρτίσαι αὐτῷ λαὸν περιούσιον. Ὡς πρὸς δὲ τὰ ἄλλα σου, καὶ σ᾿ ἐσένα, ἀκριβῶς σἂν ἄλλος Ἀνανίας ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρκαδίας, ἀπέβη ἁρμόδιος καὶ γιὰ τὶς καινοτομίες καὶ γιὰ τὶς προκαταλήψεις, μαζὶ μὲ τὶς ὁποῖες ἕως τώρα ἀνατράφηκες, καὶ οἱ ὁποῖες τώρα σἂν λέπια ἀπὸ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς σου ἀφοῦ ἀποπίπτουν, ἐπιτρέπουν πλέον νὰ ἀτενίζῃς καθαρὰ τὸ φῶς τῆς εὐσεβείας. Ἀναμφιβόλως εἶσαι «σκεῦος ἐκλογῆς» (Πράξ. 9, 15) καὶ σὺ γιὰ τὸν Κύριο, ἀφοῦ ἦσουν προωρισμένος γι᾿ αὐτὸν ἐκ κοιλίας τῆς μητρός σου, ὥστε νὰ φέρῃς καὶ νὰ διδάσκῃς τὸ ὄνομά του καὶ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν καὶ ἐνώπιον τῶν βασιλέων (αὐτόθι), καὶ νὰ οἰκοδομῇς πρὸς χάριν του τὸν λαό του τὸν περιούσιο.
Τοιοῦτον οὖν σε εἰδότες ἡμεῖς, εἰ μόνον ἐπὶ τῇ εἰλικρινεῖ τῶν ὀρθῶν δογμάτων ὁμολογίᾳ, καὶ τῇ ἐκ ψυχῆς τῶν ἐκθέσμων καινοτομιῶν καὶ αἱρέσεων ἀθετήσει τε καὶ ἀποπτύσει, καὶ διὰ τοῦ ἁγιαστικοῦ χρίσματος τῆς Ἐκκλησίας ἀφαγνισθῆναι τε καὶ τελεσθῆναι γνῶμεν σπουδάσαντα, ἀγκάλαις, ὃ φασιν, ὑπτίαις οἱ πάντες περιβαλλόμεθα, καὶ τὴν ἱεράν σου κεφαλήν ἐν φιλήματι ἁγίῳ τὸ τῆς κατὰ Χριστὸν ἀγάπης τε καὶ ἑνότητος περιπτυσσόμεθα καὶ καταφιλοῦμεν, καὶ κολλᾶσθαι δὴ ἐφιέμενον ἡμῖν, οὐχ ὡς ἐν ἀρχῇ αὐτομολήσαντα οἱ μαθηταὶ τὸν Σαῦλον, ἀποτροπιαζόμεθα, οὐδ᾿ ὡς ἐκεῖνοι μὴ πιστεύοντες ὅτι ἐστὶ μαθητής, φοβούμεθα καὶ ὑποπτήσσομεν· ἀλλ᾿ ἐν πάσῃ πληροφορίᾳ καὶ πίστει μαθητήν σε ὄντα τοῦ Κυρίου ἐπιγινώσκομεν, καὶ ὡς μύστην ἀληθείας τιμῶμεν, καὶ ὡς ἄντικρυς ἰσαπόστολον γεραίρομεν· προσιέμεθά τε τὸ ἐντεῦθεν ἐσᾳεὶ καὶ ἀποδεχόμεθα, εἰσπορευόμενόν τε μεθ᾿ ἡμῶν καὶ ἐκπορευόμενον ἐν τῇ μυστικῇ ταύτῃ Ἱερουσαλήμ, καὶ παῤῥησιαζόμενον ἐν ὀνόματι Κυρίου, καὶ λαλοῦντα, καὶ συζητοῦντα πρὸς τοὺς νεωτεριστὰς δὴ τούτους, ὅσα ἂν αὐτοῖς εἰς σωτηρίαν, καὶ ἐπιστροφὴν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτῶν, συντελῆ τε εἴη καὶ πρόσφορα. Τέτοιον λοιπὸν σὲ γνωρίσαμε ἐμεῖς, ἔστω καὶ μόνον ἐπὶ τῇ προϋποθέσει τῆς εἰλικρινοῦς τῶν ὀρθῶν δογμάτων ὁμολογίας, καὶ τῇ ἐκ βάθους ψυχῆς ἀποβολῇ καὶ βδελυγμίᾳ τῶν παρανόμων καινοτομιῶν καὶ αἱρέσεων. Ἐπειδὴ δὲ διαπιστώνουμε ὅτι ἐπείγεσαι νὰ ἐξαγνισθῇς μὲ τὴν τέλεσι τοῦ ἁγίου Χρίσματος τῆς Ἐκκλησίας μας, μὲ ἀνοιχτὲς τὶς ἀγκάλες, ὅπως συνηθίζουμε νὰ λέμε, ὅλοι μας θὰ σὲ περιβάλουμε καὶ τὴν ἱερή σου κεφαλὴ ἐν φιλήματι ἁγίῳ, ποὺ εἶναι δεῖγμα καὶ τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης καὶ ἑνότητος, θὰ περιπτυχθοῦμε καὶ πάρα πολὺ θὰ σὲ ἀγαπᾶμε, καὶ, τὸ κυριώτερο, ἀφοῦ ἔχεις τὴν ἔφεσι νὰ ἑνωθῇς πλήρως μαζί μας, δὲν θὰ σοῦ συμπεριφερθοῦμε μὲ ἀποτροπιασμὸ ὅπως στὴν ἀρχὴ οἱ μαθηταὶ τοῦ Κυρίου τὸν δραπέτη Σαῦλο, οὔτε ὅπως ἐκεῖνοι δυσπιστοῦντες γιὰ τὸ ὅτι ἔγινε γνήσιος μαθητής, θά εἴμαστε συνεσταλμένοι καὶ θὰ διατηροῦμε φοβίες καὶ ἐπιφυλάξεις· ἀλλὰ μὲ πλήρη ψυχικὴ συγκατάθεσι καὶ πίστι σὲ ἀναγνωρίζουμε ὅτι εἶσαι μαθητὴς τοῦ Κυρίου καὶ σὲ τιμᾶμε ὡς μεμυημένον πλέον στὴν ἀληθινὴ πίστι καὶ εὐθέως ὡς ἰσαπόστολο σὲ ἐπευφημοῦμε. Σὲ πλησιάζουμε δὲ ἀπὸ τώρα καὶ γιὰ πάντα καὶ σὲ ἀποδεχόμεθα στὸ νὰ μᾶς συνοδεύῃς στὰς εἰσόδους καὶ ἐξόδους στὴν Ἐκκλησία μας, στὴν μυστικὴ αὐτὴ Ἱερουσαλήμ, καὶ στὸ μετὰ παρρησίας νὰ ἐνεργῇς τὰ πρὸς ὁμολογίαν ὀρθὴν ἐν ὀνόματι Κυρίου, καὶ νὰ κηρύττῃς, καὶ νὰ συζητᾷς, καὶ μάλιστα μὲ τοὺς νεωτεριστὰς τούτους, διδάσκοντάς τους ὅλα ἐκεῖνα ποὺ μποροῦν νὰ εἶναι χρήσιμα καὶ συντελεστικά, γιὰ τὴν ἐπιστροφή τους ἀπ᾿ τὸν πεπλανημένο δρόμο καὶ τὴν ἐπίτευξι τῆς σωτηρίας των.
«Ἰδοὺ γὰρ Κύριος ὁ Θεός σου ἐκάλεσέ σε ἐν δικαιοσύνῃ, καὶ ἔδωκέ σε εἰς διαθήκην γένους, εἰς φῶς ἐθνῶν· ἰδοὺ ὡς φῶς τέθεικέ σε, ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλῶν, καὶ ἐξαγαγεῖν ἐκ δεσμῶν δεδεμένους, καὶ ἐξ οἲκου φυλακῆς καθημένους ἐν σκότει· ἰδοὺ ὡς λύχνον ἀνῆψαί σε, καὶ ὡς λαμπτῆρα ἐπύρσευσε τοῖς ἐν αὐχμηρῷ τόπῳ τῷ τῆς Δυτικῆς σκοτομήνης κατακειμένοις, ἳνα καὶ αὐτοῖς ποτε καθαρὰ διαυγάσειεν ἡ τῆς ὀρθῆς ὁμολογίας ἡμέρα, καὶ φωσφόρος ἀνατείλῃ ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν, νέφους τε καὶ ἀχλύος ἐκτὸς ὁ λόγος τῆς πίστεως». Διότι ἰδοὺ Κύριος ὁ Θεός σου σὲ ᾿κάλεσε μὲ δικαιοσύνη καὶ σὲ ἔδωσε σἂν παρακαταθήκη γιὰ τοὺς ἐπερχομένους, γιά νά φωτίζῃς τούς πεπλανημένους (Ἰερεμ. 1, 10). Ἰδού, σἂν φῶς σὲ ἔχει τοποθετήσει γιὰ νὰ ἀνοίξουν τὰ μάτια τῶν τυφλῶν, καὶ γιὰ νὰ ἐλευθερωθοῦν οἱ δέσμιοι ἀπ᾿ τὰ δεσμά τους, καὶ γιὰ νὰ ἀποφυλακισθοῦν οἱ ἐγκάθειρκτοι τοῦ σκοταδιοῦ. Ἰδοὺ σἂν φάρο σὲ ἄναψε καὶ σἂν πυρσὸ σὲ ᾿πυράκτωσε γιὰ νὰ καταφωτίσῃς αὐτοὺς ποὺ ᾿βρίσκονται κατακείμενοι στὸν κατάξηρο τόπο τῆς Δυτικῆς ἀσέληνης νύκτας, οὕτως ὥστε (ὅπως εὐχόμαστε) καὶ γι᾿ αὐτοὺς κἄποτε νὰ ἔλθῃ καθαρὴ ἡ αὐγὴ τῆς ἡμέρας τῆς ὀρθῇς ὁμολογίας καὶ ὁλόλαμπρος νὰ λάμψῃ στὶς ψυχές των, μακρυὰ ἀπὸ νέφη καὶ ὀμίχλες, ὁ λόγος τῆς πίστεως.
Ἰδοὺ τέθηκέ σε ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ ὡς πόλιν ὀχυράν, καὶ ὡς τεῖχος χαλκοῦν, ᾧ περ ἂν προσαῤῥάξασα ἡ τῇ κεφαλῇ ἡμῶν ἀντίθετος κεφαλή, ἡ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ ἀναιδῶς τε καὶ ἀσεβῶς ἐπαιρουμένη τε καὶ γαυρουμένη, συνθλασθείη καὶ συντριβείη, ἣτις καὶ συνθλασθήσεται, εὖ οἶδ᾿ ὅτι, καὶ συντριβήσεται τέως, καὶ «τὰ πάχη αὐτῆς ἐκμυελισθήσεται», καὶ κορυζώδης καὶ φρονηματίας ἐγκέφαλος ἐκρυήσεται, καὶ ἐξουθενωθήσεται, εἰ Θεὸς τῆς ἰδίας δόξης ζηλωτὴς ἐστιν ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ «τὰ μὲν ταπεινὰ ἐφορῶν, τὰ δὲ ὑψηλὰ καθαιρῶν, καὶ διδοὺς μὲν τοῖς ὁσίοις αὑτοῦ χάριν, τοῖς δὲ περηφάνοις ἀντιτασσόμενος». Ἰδοὺ σὲ ᾿τοποθέτησε στὴν σύγχρονη ἐποχή μας σἂν πόλι ὀχυρωμένη καὶ σἂν χάλκινο τεῖχος (αὐτόθι, στίχ. 18), στὸ ὁποῖο ἀκριβῶς εἴθε νὰ προσέκρουε ἡ ἀντίθετη κεφαλή, αὐτὴ ποὺ ἐναντίον τῆς Ἐκλησίας τοῦ Θεοῦ μὲ τόση ἀδιαντροπιὰ καὶ ἀσέβεια φυσιοῦται καὶ ὑπερηφανεύεται, γιὰ νὰ κατατσακισθῇ καὶ νὰ γίνῃ συντρίμμια, ἡ ὁποία καὶ θὰ κατατσακισθῇ, τὸ γνωρίζω καλά, καὶ θὰ συντριβῇ στὸ τέλος, καὶ οἱ σάρκες καὶ τὰ πάχη της θὰ ἀπομυζηθοῦν (Ἀριθμ. 24, 8), καὶ ὁ πλήρης μωρίας καὶ ἀλαζονίας ἐγκέφαλος θὰ ἐξανεμισθῇ καὶ θὰ ἐκμηδενισθῇ, ἐφ᾿ ὅσον ὁ Θεός μας εἶναι διεκδικητὴς τῆς δόξης του· αὐτὸς ποὺ στὰ μὲν ταπεινὰ προσβλέπει μὲ συμπάθεια, τὰ δὲ ὑψηλόφρονα καταργεῖ· αὐτὸς ποὺ στοὺς μὲν ὁσίους του δίδει χάρι, στοὺς δὲ ὑπερηφάνους ἀντιστρατεύεται (Παροιμ. 3, 34).
Ἀλλὰ γὰρ ἔσται ταῦτα, ὅτε καὶ ὅπως τῇ ἄνω προνοίᾳ δόξειε. Σὺ δ᾿ εἷα ἔχου δὴ τῆς καλῆς προαιρέσεως, ἀγαπητέ· ἕπου προθύμως τῇ προαγούσῃ σε χάριτι· τρέχε κατὰ σαυτὸν τὸ σοὶ προκείμενον στάδιον· ἀνδρίζου τὸν καλὸν ἀγῶνα διαθλῶν, καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία σου. «Περίζωσαι τὴν ῥομφαίαν σου ἐπὶ τὸν μηρὸν σου ὁ δυνατός, καὶ ἔντεινε, καὶ κατευοδοῦ, καὶ βασίλευε, ἕνεκεν ἀληθείας καὶ δικαιοσύνης ἀγωνιζόμενος· ὁδηγήσει γάρ σε θαυμαστῶς ἡ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ», ὑπὲρ οὗ καὶ ἀθλεῖν προτεθύμησαι. «Περίζωσαι τὴν ὀσφύν σου καὶ ἀνάστηθι», μᾶλλον δέ, ἐπεὶ ὑπὸ Θεῷ στρατηγοῦντι, περιέζωσαι δύναμιν καὶ ἀνέστης, χώρει γενναίως τὸν δίαυλον, «τῶν μὲν ὄπισθεν ἐπιλανθανόμενος, ἐπὶ δὲ τὰ ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος». Ἀλλ᾿ ὅμως αὐτὰ θὰ συμβοῦν ὅταν καὶ ὅπως θελήσῃ νὰ εὐδοκήσῃ ἡ Θεία Πρόνοια. Σὺ δὲ ἀγαπητέ, ἐμπρός, προχώρα καὶ ἐπίμενε νὰ κατέχῃς αὐτὴν τὴν καλή σου προαίρεσι· ἀκολούθει μὲ προθυμία τὴν θεία χάρι ποὺ σὲ καθοδηγεῖ· τρέχε μὲ ὅλη σου τὴν δύναμι τὸ στάδιο ποὺ διανοίγεται μπροστά σου· ἀνδρίζου ὅλο καὶ περισσότερο στὴν ἄθλησι αὐτοῦ τοῦ καλοῦ ἀγῶνος, καὶ ἂς δυναμωθῇ ἡ καρδιά σου· ζῶσε γύρω ἀπ᾿ τὴν μέση σου τὸ σπαθί σου ὥστε νὰ ἐφάπτεται στὸν μηρό σου καὶ κυβέρνα καὶ ἀγωνίζου γιὰ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν δικαιοσύνη· διότι θὰ σὲ ὁδηγήσῃ μὲ θαυμαστὸ τρόπο τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ (Ψαλμ. 44, 4-5), λόγῳ τοῦ ὅτι προθυμοποιήθηκες νὰ ἀγωνισθῇς ὑπὲρ Αὐτοῦ. Ζῶσε λοιπὸν τὴν μέση σου καὶ ἀνορθώσου· μᾶλλον δὲ ἐπειδὴ ἐντάχθηκες στὴν στρατηγία τοῦ Θεοῦ περιβλήθηκες μὲ δύναμι καὶ καταστάθηκες ἱκανὸς γιὰ ἀγῶνα, διάνυε μὲ γενναιότητα τὸν δίαυλο, λησμονῶντας τὰ τοῦ παρελθόντος, προσβλέπων δὲ καὶ ἐνεργῶν μὲ αἰσιοδοξία πρὸς τὸ μέλλον (Φιλιπ. 3, 14).
«Ἐπ᾿ ὄρους ὑψηλοῦ ἀνάβηθι ὁ εὐαγγελιζόμενος Σιών», ὡς ἂν ῇς τοῖς πᾶσι περίοπτος· ὕψωσον ἐν ἰσχύϊ τὴν φωνήν σου «ὁ εὐαγγελιζόμενος Ἱερουσαλήμ», ἳνα ῇς τοῖς πᾶσιν ἐξάκουστος· ὕψωσον μηδὲν ὑποστελλόμενος, καὶ εἶπον πάντα ὅσα τὸ Πνεῦμα σοι ἐνετείλατο, κᾂν μύριοι ὦσιν οἱ ὑπὸ τοῦ ψεύδους στρατολογούμενοι πρὸς οὓς δέον σε παρατάσσεσθαι, κᾂν νεανικοί τινες εἶναι δοκῶσι τὰ λεκτικὰ ταῦτα καὶ διαλεκτικὰ τεχνύδρια καὶ δυσκαταγώνιστοι, κᾂν περιττοὶ τὴν σοφίαν τὴν ἔξω ταύτην καὶ καταργουμένην, κᾂν τέως καὶ τὴν ἐκ τοῦ κόσμου περιβεβλημένην δύναμιν, μυρίας σοι τὰς ἀπειλὰς ἐπισείωσιν· ἀλλὰ σὺ μηδὲν αὐτῶν προτιμήσειας τῇ ἐξ ὕψους ἰσχύϊ ῥωννύμενος. «Μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, μηδὲ πτοηθῇς ἐναντίον αὐτῶν, ὅτι μετὰ σοῦ εἰμὶ τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε, λέγει Κύριος, καὶ πολεμήσουσι, καὶ οὐ μὴ δύνωνται πρὸς σέ». Εἶεν. Ἀνέβα σὲ ὑψηλὸ βουνό, ἀφοῦ ἔχεις σκοπὸ νὰ εὐαγγελισθῇς τὴν Σιών («ἐπ᾿ ὄρος ὑψηλὸν ἀνάβηθι ὁ εὐαγγελιζόμενος Σιών» (Ἡσ. 40, 9), οὕτως ὥστε νὰ ἀποβῇς περίβλεπτος ἀπὸ ὅλους· ὕψωσε δυνατὰ τὸν τόνο τῆς φωνῆς σου σὺ ποὺ θὰ εὐαγγελισθῇς τὶς ἀλήθειες ποὺ ἔχουν σχέσι μὲ τὴν Ἱερουσαλήμ («ὕψωσον τῇ ἰσχύϊ τὴν φωνήν σου ὁ εὐαγγελιζόμενος Ἱερουσαλήμ» (αὐτόθι)), διότι ἔτσι θὰ σὲ ἀκούσουν ὅλοι· φώναξε διαπεραστικά, πρὸ οὐδενὸς μὴ ὑποχωρῶν, καὶ κήρυξε ὅλα ἐκεῖνα ποὺ σὲ διέταξε τὸ Πανάγιο Πνεῦμα, ἀκόμα καὶ ἂν μύριοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ στρατολογοῦνται γιὰ νὰ ὑπερασπισθοῦν τὸ ψεῦδος, πρὸς τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ἀντιπαραταχθῇς, ἔστω καὶ ἂν κἄποιοι μετερχόμενοι καινούργιους τρόπους στὴν παράθεσι τῶν λεκτικῶν καὶ διαλεκτικῶν τεχνουργημάτων νομίζουν πὼς ἔτσι ἀποβαίνουν δυσκατάβλητοι, καὶ ὅταν ἀκόμα κἄποιοι εἶναι ὑπέρμετρα ἱκανοὶ ὡς πρὸς τὴν σοφία τὴν ἐξωτερική, αὐτὴν ποὺ καὶ θὰ καταργηθῇ, καὶ ἂν ἀκόμη, ἐν τέλει, περιβεβλημένοι μὲ τὴν κοσμικὴ καὶ ὑλικὴ δύναμι, μὲ χίλιες δυὸ ἀπειλὲς σὲ φοβερίζουν· σὺ ὅμως τίποτα ἀπ᾿ ὅλα αὐτὰ εὐχόμεθα νὰ μὴ προτιμήσῃς, ἰσχυροποιούμενος μὲ τὴν ἐξ ὕψους δύναμι· μὴ φοβηθῇς ἀπὸ τὴν παρουσία τους, οὔτε νὰ δειλιάσῃς πολεμῶντας τους, γιατὶ «ἐγὼ εἶμαι μαζί σου ἕτοιμος νὰ σὲ προστατεύσω, λέγει ὁ Κύριος, καὶ θὰ σὲ πολεμήσουν, ἀλλὰ τίποτα δὲν θὰ μπορέσουν νὰ κἄνουν εἰς βάρος σου («ἀνδρίζου καὶ ἲσχυε, μὴ φοβοῦ μηδὲ δειλιάσῃς μηδὲ πτοηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου ὁ προπορευόμενος μεθ᾿ ὑμῶν ἐν ὑμῖν, οὔτε μὴ σὲ ἀνῇ, οὔτε μὴ σὲ ἐγκαταλίπῃ» (Δευτ. 31, 6)). Εἴθε (λοιπόν, ἔτσι νὰ γίνουν τὰ πράγματα).

ΠΕΤΡΟΣ ΚΛΑΙΡΚΙΟΣ ΠΡΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΝ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ)

Posted in ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΑ on Φεβρουαρίου 19, 2011 by entoytwnika

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΛΑΤΙΝΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΛΑΙΡΚΙΟΥ

Κυρίω Ευγενίω, διδασκάλω τού έν τώ Όρει τού Άθωνος Σχολείου και του θείου λόγου ιεροκήρυκι.

Είς το ζήτημα το οποίο ανεφύη μεταξύ εμού και των φίλων, πολλά ήδη έγραψα διά να αποδείξω ότι η Ανατολική Εκκλησία είναι καθολική και ορθόδοξος, καί πρός τοίς άλλοις είς ό φρονώ περί της Ρώμης, και περί της προσθήκης και έκ του Υιού, όπερ δή και περί της εκπορεύσεως του αγίου Πνεύματος. Υπολείπονταί μοι όμως και άλλα πολλά να γράψω, διά να παραστήσω φανερά άπασας τάς των Ρωμαίων επισκόπων αδικίας κατά της Εκκλησίας των Γραικών….θέλει ανοίξει ανατείλει ένα φώς λαμπρόν, το οποίον θέλει ανοίξει τούς οφθαλμούς απάντων των γνησίως αγαπώντων του Χριστού της Εκκλησίαν, και ούτοι πάντως μεγάλω τω Θεώ αναπέμψουσι τάς ευχαριστίας, ού μόνον διότι ή τών Γραικών Εκκλησία είναι καθολική και ορθόδοξος, αλλά και διότι αντέστη είς τάς της Ρώμης επισκόπων αδίκους ορμάς, ωσεί τινες πύργοι χάλκινοι, οίτινες ουδέν αφήκαν διά να περιτρέψωσι πάντα τά της Εκκλησίας υποτελείς εαυτοίς υποχειρίους.
Είθε άπαντες ημείς οι Λατίνοι να είχομεν ακολουθήση το παράδειγμα τής των Γραικών Εκκλησίας δεν ήθελε καταβληθή ή τού Χριστού Εκκλησία υπό τοιούτων και τηλικούτων κακών, ύφ’ οίς επί του παρόντος κείται οιονεί υποβρύχιος….
Προσθέτων ενταύθα ότι, αναγινώσκων εγώ μετά πολλής προσοχής τάς πρώτας Συνόδους, και πολλούς τών ανατολικών πατέρων, ουδέν εύρον παρηγορούν τώ τών Λατίνων φρονήματι, τών διδασκόντων το Πνεύμα το άγιον εκπορεύεσθαι καί έκ του Υιού, καθάπερ έκ του Πατρός, μάλιστα εύρον την τοιάυτην δόξαν αντικειμένην τη διδασκαλία τών αγίων Γραφών και των πρώτων Συνόδων και των ανατολικών πατέρων. Και έν ταίς πρός τούς φίλους επιστολαίς μου απέδειξα ότι, ού μόνον το και έκ του Υιού μόριον αδίκως προσετέθη τώ συμβόλω, αλλά και ότι αντιφέρεται ολοτελώς είς την τής καθολικής Εκκλησίας διδασκαλίαν περί της εκπορεύσεως του αγίου Πνεύματος.
Συγγράφων εγώ πρό τριών ετών πονημάτιον τι κατά των σκανδάλων, δι ών οί της Ρώμης επίσκοποι έκ πολλών ήδη αιώνων της Εκκλησίαν καταστρέφουσιν, έτυχον αφορμής να διαλάβω και περί της Εκκλησίας των Γραικών, ελάλουν δέ κινούμενος υπό των προλήψεων, αίς άπαντες ημείς οι Λατίνοι συνηλικιώθημεν και συνανεστράφημεν, όθεν ήλεγχον αυτήν ώς από της καθ’ όλου Εκκλησίας αποστατήσαν.
Μόλις ούν είχα τυπώσει μίαν σελίδα, έν ή ούτως αισχράν κηλίδα τή τών Γραικών Εκκλησία προσέτριβον, ότε έκ θείας προνοίας περιέτυχον επισκόπω τινί έκ της αυτής Εκκλησίας. Μετά τινάς ούν συνομιλίας, άς είχον μετ αυτού συνέπεσέ μοι υπόνοια ότι ενδέχεται να είμεθα ημείς οι Λατίνοι είς σφάλματα γραμματικών περί τής των Γραικών Εκκλησίας, σχισματικήν αυτήν και αιρετικήν κρίνοντες. Άλλ’ ή του Γραικού μαρτυρία δεν εξήρκει είς εμέ έν τηλικαύτη και ούτως αξιολόγω υποθέσει, να δυνηθώ δηλαδή να πιστεύσω και να ομολογήσω δημοσία ότι η των Γραικών Εκκλησία ούτε είς αίρεσιν ούτε είς σχίσμα αναστρέφεται, και μάλιστα οπότε περι του τοιούτου έμελον να διαμάχωνται πρός άπαντας τούς Λατίνους, απο πρώτου αυτών έως εσχάτου αυτών, εξαιρουμένων δέ μετά των εμοί οικειοτάτων και λίαν συνήθων….
Αλλά πόση έκστασις και πόσον θαύμα κατέπληξεν μου την ψυχήν, και πόσης χαράς επλήσθη η καρδία μου, όταν με αυτά μοι τα όμματα κατείδον πως η των Γραικών ούτε είς σχίσμα αναστρέφεται, ούτε σφάλλει, καθώς ψευδώς είς πάντα τα ημέτερα σχολεία ημείς διδασκόμεθα. Γνούς και κατανοήσας την αλήθειαν, έγραψα πρός πολλούς των έν τη Γαλλία διατριβόντων φίλων μου, δι’ ών απεδείκνυον ότι αδίκως τε και παραλόγως αυτοί κατακρίνουσι την των Γραικών Εκκλησίαν ώς σχισματικήν και αιρετικήν. Αυτοί δέ πάντες πληγέντες τοίς ύπ’ εμού γραφομένοις, αντέγραψαν τε είς εμέ, και μέσα είς ένα πέλαγος πολλών εκστάσεων με εκαταπόντισαν….
Αλλά η εμή ιδιάζουσα γνώμη δεν εξαρκεί είς το να φωτίση των αδελφών μου τάς ψυχάς, ότι ανεπίληπτος ή των Γραικών Εκκλησίαν και είς την ορθοδοξίαν ακέραιος, εάν μή άλλως την προβαλλομένην ένστασιν περί τε των αγίων και των θαυμάτων, τα οποία είς την αυτήν Εκκλησία αρνούνται, διά να δυνηθώ να διαλύσω. Η εμή πρός την ανατολικήν Εκκλησία ευλάβεια τοσαύτη είναι, ώστε μετά ζεούσης επιθυμίας επιποθώ να την παραστήσω καθολικήν και ορθόδοξον πληρέστατα και τελειότατα…
Εγώ δέν δύναμαι αρκετά να ευχαριστήσω τον Θεόν των οικτιρμών επί τή χάριτι, δι’ ής διεσκέδασα τα σκότη και τάς προλήψεις της εμής ψυχής, άς είχον περί της πίστεως υμών και πάσης της καθ’ υμάς προσκυνητής Εκκλησίας. Μετά αφάτου αγαλλιάσεως εγώ γνωρίζω μετά από ακριβή έρευναν, ότι υμείς είσθε αδιάβλητοι και ανεπίληπτοι είς την πίστιν υμών, και δεν είσθε ένα σύστημα κεχωρισμένον της καθόλου Εκκλησίας, αγκαλά ημείς οι Λατίνοι κακώς αφήσαμεν και εκατεπείσθημεν διά το πρός τόν Ρώμης επίσκοπον και την αυλήν αυτού σέβας…εγώ μάρτυς υμών πάνδημος και πεπαρρησιασμένος ότι είς πάντα ταύτα είσθε ανεπίληπτοι, και τόσον είμαι πεπληροφορημένος είς τούτο, ότι και χρέος εμόν νομίζω να κάμω την υμετέραν απολογίαν πρό προσώπου πάσης της γής, και να αποδείξω ότι πολλά απέχοντες από το να είσθε σχισματικοί και αιρετικοί, ώς κοινή παρ’ ημίν πιστεύεται, υμείς απ’ εναντίας είσθε ορθοδοξότατοι επί πάσιν τοίς φρονήμασιν, έφ’ οίς ελέγχεσθαι, και ότι μάλιστα επιμόνως εφυλάχθητε προσκεκολλημένοι είς την καθόλου Εκκλησίαν, είς την πίστιν αυτής και διδασκαλίαν, είς την αυτής ιεραρχίαν, είς τα αυτής μυστήρια, και ουδέποτε επαύσατε μέχρι της σήμερον να ομολογήτε το κριτήριον αυτής, ώς το έν και μόνον κριτήριον το ασφαλές και αδιάσπαστον είς τάς κρίσεις τάς τε περί της πίστεως και τάς περί ηθών…..
Τούτο εγώ κάμνω έκ μέρους μου δημοσία καταγγέλων τάς ανομίας των εγείραντων αυτούς και τα σκάνδαλα εισαγαγόντων είς την παρεμβολή του Κυρίου. Τούτο αυτό και υμείς ποιήσατε, εκλαμπρότατοι ιεράρχαι…
Αρκεί μοι να σημειώσω ότι εγώ δεν συγχωρώ ουδόλως την προσθήκην έκ του Υιού, διότι γνωρίζω μετά της Εκκλησίας των Γραικών, ότι η τοιαύτη προσθήκη δεν έγινεν έν τώ Συμβόλω από μίαν εξουσίαν νόμιμον, υπό της καθόλου Εκκλησίας, ήτις μόνη έχει την δύναμιν να άπτηται των κανόνων της πίστεως, όχι διά να τούς μεταβάλη ή να τούς διορθώνη, αλλά διά να τούς αναπτύσση έν μέρει κατά την χρείαν των τεκνών της, και ήτις άνωθεν διεκώλυσε σαφέστατα, και υπό ποιναίς βαρυτάταις υπέβαλλε, δηλαδή το μηδέν εξείναι προστιθέναι και μηδέν αφαιρείν, όρα την περί τούτου απόφασιν της Οικουμενικής Έκτης Συνόδου, όρα έτι τον πρώτον κανόνα της Εβδόμης Οικουμενικής Συνόδου, όστις θέλει και παρουσιάζει ότι τα κανονισθέντα έν ταίς Οικουμενικαίς Συνόδοις να μένωσιν ανεπιχείρητα και αμετάτρεπτα…

(Μ.Ι. ΓΕΔΕΩΝ, Συμβολή είς την ιστορίαν των μεταξύ των εκκλησιών σχέσεων, Εκκλησιαστική αλήθεια, έτ. Η΄ 1887-88, σελ.370 έξ.)

ΕΝ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ

Posted in ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ on Φεβρουαρίου 19, 2011 by entoytwnika

Κυκλοφορούν είς το διαδίκτυο απο κύκλους φιλοοικουμενιστικούς διάφορα βίντεο όπου δείχνουν τον Πάπα να απαγγέλει το ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ άνευ του filioque. Εξαπατούν ερωτούμε εμείς ή εξαπατούνται; Ο Πάπας απήγγειλε το Σύμβολον της Πίστεως είς την ελληνικήν, συγχρόνως όμως το απαγγέλει και είς την Λατινικήν. Τί δηλούσι ταύτα; Την αμετανόητον εμμονήν του Πάπα είς τον Πνευματομάχον Παπισμόν και τον παπικόν Οικουμενισμόν.
Οι παπικοί ουδέποτε αρνήθησαν, ότι η Β΄ Οικουμενική Σύνοδος εξέδωκε το Σύμβολον της Πίστεως άνευ του filioque. Υποστηρίζουν όμως αναληθώς, ότι είς το <<έκ του Πατρός εκπορευόμενον>> του Συμβόλου συννοείται δήθεν και το <<ότι το Πνεύμα το Άγιον>> <<και έκ του Υιού εκπορεύεται>> (Όρου της ψευδοσυνόδου Φερράρας – Φλωρεντίας, Μ. 31 Α, 1029 καί Μ. 31 Α, 577). Λέγουσι δέ κακοδόξως, ότι η διατύπωσις αυτή του Συμβόλου ήτο κατάλληλος <<διά την εποχή εκείνην>> της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου (Εγκυκλίου του Πάπα επί τή 1600ή επέτειο της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου, <<Επίσκεψις>>, 1.4. 1981, σ. 4). Ούτοι δέ έν τή εποχή των εποίησαν δήθεν <<ανάπτυξιν>> του Συμβόλου διά της προσθήκης του filioque (Μ. 31Α, 1029) ώς είχον δήθεν <<εξουσίαν>> (Μ. 31Α, 597). Συνεπώς, κατά τούς παπικούς, είτε άνευ του filioque, είτε μετά του filioque, τό αυτό νοείται και λέγεται έν τώ Συμβόλω, και <<μία και η αυτή της αληθείας συνάγεται έννοια>> (Μ. 31Α, 1029). Και επειδή αί Ορθόδοξοι Εκκλησίαι, κατά τούς παπικούς, <<υπόκεινται είς ελλείψεις>> (Διάταγμα περί Οικουμενισμού Β΄ Βατικανείου Συνόδου, 1995, σ. 7, βλ. καί τελευταίες δηλώσεις του Πάπα όπου χαρακτηρίζει ώς ελλειματική την Ορθόδοξη Εκκλησία), χρησιμοποιούσι την παλαιάν διατύπωσιν του Συμβόλου. Οι δέ παπικοί την επηυξημένην και δήθεν ανελλιπή.
Κατόπιν τούτων, ήτο επόμενον να δεχθώσι οι παπικοί, ώς μέσον αγριεύσεως των Ορθοδόξων, τήν έν Φλωρεντία κακόδοξον θέσιν των λατινοφρόνων, ότι <<είσι τα σύμβολα (ορθόδοξον και παπικόν) αμφότερα ευσεβή>> (Μ. 31Α, 1012). Τούτο εγένετο σήμερον, λόγω της αλλαγής τακτικής των παπικών έναντι των Ορθοδόξων, διά της Β΄ Βατικανείου Συνόδου (ανωτ. Δ. Οικ.σ.11) και του παπικού Οικουμενισμού, δι’ ού επιδιώκεται η ένωσις αιρέσεων και Ορθοδοξίας υπό τον αιρεσιάρχην του Βατικανού Πάπαν (ένθ’ άνωτ. σ.6). Απαγγέλει λοιπόν ο Πάπας το Σύμβολον και λατινιστί μετά του filioque, και ελληνιστί άνευ του filioque, χρησιμοποιών κακοφρόνως υπέρ του filioque δύο διατυπώσεις, όπερ πράττει και είς την Εγκυκλιόν του επί τή 16ο0ή επετείω της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου (<<Επίσκεψις>>, 1.4.1981, σ.4).
Οι Ορθόδοξοι όμως μή απατώμεθα υπό του Πάπα, κάν σχηματίζεται πρός ευσέβειαν. Διότι ούχι πολλοί, αλλά <<είς Κύριος>> (Έφ. δ΄5). Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Ούχι πολλαί, αλλά <<μία πίστις>> (αυτόθι). Η Ορθόδοξος πίστις των Αγίων Συνόδων και των Αγίων Πατέρων. Ούχι πολλά, άλλ’ <<έν βάπτισμα>> (αυτόθι). Το ορθόδοξον. Ούχι πολλαί, αλλά Μία Εκκλησία. Η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, ήγουν η Ορθόδοξος Εκκλησία. Ούχι δύο, αλλά έν Σύμβολον της Πίστεως υπάρχει. Το <<Πιστεύω…>> των Α΄ και Β΄ Οικουμενικών Συνόδων. Το απαραχάρακτον και αναλλοίωτον και αμείωτον και αναύξητον και αμιγές είς τούς αιώνας.
Τούς δέ μή τά τών Πατέρων λέγοντας φεύγωμεν, <<ώς φεύγει τίς από όφεως>>, γράφει ο άγιος Μάρκος Εφέσου (Μ. 31Β, 1323).

ΟΙ ΣΕΙΣΜΟΙ

Posted in ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ on Φεβρουαρίου 19, 2011 by entoytwnika


Σεισμοί <<μεγάλοι κατά τόπους>> γίνονται (Λουκ. κα΄ 11).
Τί δί αυτών ζητεί ο Θεός;
Οι <<άλλοι πάντες>> φοβούνται <<διά τον σεισμόν…μή πέση η πόλις και αποθάνωσι>> (Χρυσοστόμου, PG. 48, 1030). Οι δέ Άγιοι δεδοίκασιν (είναι περίφοβοι) <<διά την αιτίαν του σεισμού. Η γάρ αιτία του σεισμού η οργή του Θεού>> έστιν (αυτόθι). Οι σεισμοί δεν γίνονται μόνον <<κατά την…ούσαν συνήθειαν>> (Χρυσοστόμου, PG. 58, 687), αλλά και <<έκ της άνωθεν οργής>> (αυτόθι). Η γή σείεται και <<διά θυμόν οργής Κυρίου>> (Ησ. ιγ΄ 13). Καί <<οργή (Κυρίου) εκπορεύεται είς συσσεισμόν, συστρεφόμενη επί τούς ασεβείς>> (Ιερ. κγ΄ 19). Διότι της θείας <<οργής αίτιον αί αμαρτίαι ημών>> είσιν (Χρυσοστόμου, PG. 48, 1030). <<Αποκαλύπτεται γάρ οργή Θεού άπ’ ουρανού επί πάσαν ασέβειαν και αδικίαν ανθρώπων>> (Ρωμ. α΄ 18). Ασέβειαν περί τα δόγματα, αδικίαν περί τον βίον (Χρυσοστόμου, PG. 60, 412).
Ερωτά ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος <<πόθεν εσείσθη η πόλις>>; (PG. 50, 716). Και απαντά <<διά τάς πλεονεξίας, διά τάς αδικίας, διά τάς παρανομίας, διά τάς υπερηφανίας, διά τάς ηδονάς, διά το ψεύδος>> (αυτόθι). Μάλιστα όταν είναι <<πόλις αιμάτων, όλη ψευδής, αδικία πλήρης>> (Ναούμ, γ΄ 1), ώς καταντώσιν αί πόλεις της Ορθοδόξου Ελλάδος. Τίς ού νοεί, ότι πλήρεις πτωμάτων φόνων εκτρώσεων είναι οι υπονόμοι των Αθηνών και ότι το αυτό συμβαίνει παντού; Έπ αυτών δέ άρχοντες παρανομούσιν, εξοργίζοντες τον Θεόν. Την Ορθοδοξίαν υποτιμώσι, τάς αιρέσεις τιμώσι, την πατρώαν πίστιν εξουθενούσι, τον θείον νόμον καταπατούσι και κατ’ αυτού νομοθετούσι, την αγίαν εικόνα του Κυρίου και τον Σταυρόν έκ της αιθούσης συνεδριάσεων Βουλής και σχολείων απεμάκρυναν, και τούς Έλληνας, και δή τούς νεώτερους, εξωθούσι πρός πρωτοφανή ασέβειαν και ανομίαν. Όντως ούτοι <<διά της εαυτών κακίας την πόλιν εσάθρωσαν>> (Χρυσοστόμου, PG. 50, 716). Οι δέ επί σκοπόν ταχθέντες επίσκοποι κατά το πλείστον σιγώσι κακώς, πτοούμενοι υπό των κρατούντων, χαριζόμενοι τοίς αιρετικοίς και εγκαταλείποντες αδίδακτον τον λαόν Κυρίου, όπερ μάλιστα εξοργίζει τον Θεόν. <<Επειδή ητόνησεν ο λόγος (της θείας διδαχής), εβόησεν η τιμωρία>> διά του σεισμού (Χρυσοστόμου PG. 50, 714), πρός σωτηρίαν.
<<Ιδού, ήλθεν ο σεισμός>> (Χρυσοστόμου, PG. 48, 1029) και ού <<κοινός τάφος απάντων>> (αυτόθι) αί πόλεις εγένοντο. Διατί; Διά την του <<Θεού φιλανθρωπίαν>> (του αυτού, PG. 48, 1027). Οργισθείς δικαίως ο Θεός, ού καθ’ ημών των αμαρτωλών, <<άλλ’ είς τα στοιχεία (της γής) την οργήν αφείς>> (του αυτού, PG. 58, 777), ημάς <<έξ επιεικείας σώσαι>> βούλεται (αυτόθι). Διότι και <<σεισμοί… είς τον τών υπολειπομένων σωφρονισμόν γίνονται, την πάνδημον πονηρίαν δημοσίαις μάστιξι του Θεού σωφρονίζοντος>> (Μ. Βασιλείου, PG. 31, 337). <<Παρεγενόμην>> έν συσσεισμώ, λέγει Κύριος, <<ούχ ίνα υμάς καταχώσω, άλλ’ ίνα υμάς νευρώσω>> (Χρυσοστόμου, PG. 50, 714) έν πίστει και αρετή, διά της μετανοίας. Διά τούτο έν σεισμώ <<οι τοίχοι φωνήν αφίασι>> (του αυτού, PG. 48, 1028) και <<τα θεμέλια φθέγγεται>> (του αυτού, PG. 50, 714), και διά πάντων τούτων <<ο σεισμός σάλπιγγος λαμπροτέραν αφίησι φωνήν>> μετανοίας (αυτόθι).
Των σεισμών γενομένων, <<ουδενός>> ετέρου <<χρείαν έσχομεν, αλλά μετανοίας, αλλά δακρύων και στεναγμών>> (Χρυσοστόμου PG. 50, 716). Εάν δέ μή μετάνοια επακολουθήση των σεισμών, φοβηθώμεν διά τα επερχόμενα. Διότι <<διά τριών σείεται η γή, το δέ τέταρτον ού δύναται φέρειν (Παρ. κδ΄ Λ΄ 21). Τέταρτον δέ έστι το αποστατείν από Κυρίου και μή μετανοείν επιμόνως (Χρυσοστόμου, PG. 64, 736). Τότε έπεται όλεθρος, ώς ο τών χριστοκτόνων Ιουδαίων (Ματθ. κδ΄ 2). και ο επί συντελείας ερχόμενος. Έν παγκοίνη αμετανοησία, ακολουθούσι <<χάλαζα μεγάλη>> (Αποκ. ια΄ 19) <<και λιμοί και λοιμοί>> (Λουκ. ια΄ 11), ταύτα <<τα πρό της συντελείας…φόβητρα>> (Ανδρέου Καισαρείας, PG. 106, 289), <<και σεισμός μέγας>> (Αποκ. ιστ΄ 18). Τότε, <<σεισθήσεται τα θεμέλια της γής. Ταραχή ταραχθήσεται η γή και αποία αποοηθήσεται η γή…και πεσείται, και ού μή δύνηται αναστήναι, κατίσχυσε γάρ έπ’ αυτής η ανομία>> (Ησ. κδ΄ 18-20).
Οι Ορθόδοξοι μετανοώμεν. Και τοσούτω μάλλον, όσον βλέπομεν κρατυνομένην έν κόσμω την αμετανοησίαν και αποστασίαν. Καθαιρώμεθα από της πλάνης, προσκολλώμενοι τη Ορθοδοξία. Χωριζόμεθα των κακών διδασκάλων, επόμενοι τοίς αγίοις Πατράσι. <<Στώμεν…της πονηρίας>> (Χρυσοστόμου PG. 48, 1028), διώκοντες <<τον αγιασμόν>> (Εβρ. ιβ΄ 14). Ο <<φόβος (Κυρίου) μενέτω>>εν ημίν (του αυτού, PG. 48, 1027) και η καρδία άνω δραμέτω, πρός <<τα μή σαλευόμενα>> (του αυτού, PG. 63, 222). Δηλαδή, <<τα μέλλοντα>> (αυτόθι), τα της ουρανίου Σιών, ένθα αί των δικαίων <<σκηναί, αί ού μή σαλευθώσιν>> (Ησ. λγ΄ 20) είς τούς αιώνας.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Posted in ΠΑΤΡΙΔΑ on Φεβρουαρίου 19, 2011 by entoytwnika

Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου: «Εἰσαγωγή στό Τριώδιο καί ἡ Ἱερωσύνη»

Posted in ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ on Φεβρουαρίου 19, 2011 by entoytwnika

 

Σᾶς παρακαλῶ προκαταβολικά νά συγχωρέσετε τή θρασύτητα πού θά τολμήσω νά ἀνοίξω τό στόμα μου καί νά «κομίσω γλαῦκα εἰς Ἀθήνας», σέ σᾶς πού μεγαλύτερη ποιμαντική πεῖρα διαθέτετε, πού περισότερη σωφροσύνη καί ἁγιότητα ἔχετε καί πού ἀπό τήν ἡλικία καί τήν Ὀρθόδοξη διακριτική ἄσκηση δοκιμότεροι εἶσθε. Τολμῶ νά σᾶς μιλῶ ἀπό ὑπακοή στή σεπτή ἐπισκοπική πρόσκληση. Γι’ αὐτό καί ἐπικαλοῦμαι τήν ἐπιείκεια στήν κρίση σας… καί ἐξαιτοῦμαι εἰλικρινά τίς εὐχές σας.
Ἐπιτρέψτε μου λοιπόν νά βάλω σάν προμετωπίδα τῆς ἀποψινῆς εἰσηγήσεώς μου τό κοντάκιο τοῦ Τριωδίου τῆς περασμένης Κυριακῆς, πάνω στό ὁποῖο καί ἐπιθυμῶ νά θεμελιώσω τό ὅλο θέμα μου.
«Τό τῆς σοφίας ἱερόν καί θεῖον ὄργανον, θεολογίας τήν λαμπράν συμφώνως σάλπιγγα, ἀνυμνοῦμεν σέ Γρηγόριε θεορρῆμον. Ἀλλ’ ὡς νοῦς Νοῒ τῷ πρώτῳ παριστάμενος, πρός αὐτόν τόν νοῦν Ἡμῶν Πάτερ ὁδήγησον, ἵνα κράζωμεν Χαῖρε κήρυξ τῆς Χάριτος».
Φαίνεται πώς καθόλου τυχαῖα δέν ὅρισε ἡ Ἐκκλησία μας τή δεύτερη Κυριακή τῶν Νηστειῶν, σάν Κυριακή πού τιμᾶται ἰδιαίτερα ἕνας ἱεράρχης καί μάλιστα ἀσκητής ἱεράρχης.
Προηγήθηκαν στό ἱερό Τριώδιο οἱ τέσσερις πρῶτες Κυριακές τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου, τοῦ Ἀσώτου, τῆς Ἀποκρέω καί τῆς Τυρινῆς μέ τίς ὁποῖες σ’ ὅλο τό πλήρωμα τῶν πιστῶν κληρικῶν, λαϊκῶν καί μοναχῶν τέθηκαν οἱ βάσεις τῆς ἐκλεκτῆς αὐτῆς περιόδου τοῦ ἱεροῦ Τριωδίου.
Μέ φιλάνθρωπες παραβολές προσπαθεῖ ὁ Κύριος νά στιγματίσει τή Φαρισαϊκή ἔπαρση καί ὑποκρισία, νά ἀποκαλύψει τίς ἀπέραντες διαστάσεις τῆς θεοπατερικῆς ἀγάπης στό ἀποστασιοποιημένο ἄσωτο πλάσμα Του μέ τήν ἀπεριόριστη ἐλευθερία πού τοῦ χαρίζει, καί νά ἀπειλήσει γιά νά κατορθώσει νά φέρει σέ αὐτογνωσία καί σέ θεογνωσία τό ἀνεκτίμητο δημιούργημά Του. Ἐπίσης τήν τέταρτη Κυριακή προσπαθεῖ ἡ Ἐκκλησία μέ τήν ὑμνολογία της νά ἀνασύρει ἀπό τό χάος τῆς πεπτωκυίας ἀνθρώπινης μνήμης τή ζωή τοῦ Παραδείσου καί Ἐκκλησιολογικά ἀνανεωμένη νά τήν ἀναπλάσει σά
νοσταλγία καί ὀντολογική πιά ἐπιστροφή στό νέο παράδεισο τῆς Ἐκκλησίας.
Τήν Τετάρτη Κυριακή, τήν Κυριακή τῆς Τυρινῆς σάν Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα δέ διαβάζεται πιά παραβολή, ἀλλά λόγος σαφής καί αὐθεντικός μέ τόν ὁποῖο ζητάει ὁ Κύριος συγχωρητικότητα, κρυφή νηστεία καί ἀποδέσμευση ἀπό τούς ὑλικούς θησαυρούς πού ἐπιβεβαιώνεται μέ τήν ἐλεημοσύνη.
Ἀμέσως μετά, μέ τήν Καθαρή Ἑβδομάδα προτείνεται καί ζητεῖται ἀπό τούς πιστούς Ὀρθοπραξία. Καί Ὀρθοπραξία σημαίνει πρῶτα πρῶτα νηστεία. Τό ἱερό τριήμερο, τῶν τριῶν πρώτων δηλ. Ἡμερῶν τῆς Καθαρῆς ἑβδομάδας ἀποτελεῖ τό θεμέλιο τοῦ θεσμοῦ τῆς νηστείας. Ἀπόλυτη ἀποχή τροφῆς προκαλεῖ μεταβολή αἰσθημάτων, βιωμάτων καί ἀλλαγή τῶν ὀργανικῶν λειτουργιῶν. Κόβονται τά
πόδια καί τά χέρια, μά κυριότερα ἡ ἐμπαθής κινητικότητα τῆς γλώσσας. Νεκρώνονται οἱ αἰσχροί λογισμοί, ἀφοῦ ἡ ἀδυσώπητη ἀνάγκη τροφῆς εἶναι τό μόνο πού ἀπασχολεῖ καί ἴσως βασανίζει. Ὅλο τό ἐνδιαφέρον καί ὅλος ὁ νοῦς στρέφεται εἰς ἑαυτόν. Ἀρχίζει ἡ ἀληθινή φιλοσοφία, πού ἐπιδιώκει τήν ἀνίχνευση τοῦ ὑπαρξιακοῦ βάθους. Αὐτογνωσία καί αὐτομεμψία, δηλαδή αὐτοκατηγορία εἶναι οἱ πιό σίγουροι καρποί τοῦ ἱεροῦ τριημέρου.
Στό τέλος τοῦ ἱεροῦ τριημέρου ἔχει ἀναταχθεῖ ἡ νομοτέλεια τῆς φύσεως, ἡ ἀναγκαιότητα δηλαδή τοῦ φαγητοῦ, ἔχει κοπεῖ ἡ πεῖνα, ἔχει συντελεσθεῖ σωματική ἀποτοξίνωση μέ τήν ὑπόλοιπη θεόσωστη ἀγωγή τοῦ Τριωδίου πού θά ἀκολουθήσει.
Τό ἀλάδωτο τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς ἐφ’ ὅσον συντρέχουν καί οἱ ὅροι τῆς ὑγείας θά βοηθήσει ἀποφασιστικά στήν κάθαρση τῶν ἀνθρωποκτόνων ψυχοκτόνων παθῶν.
Οἱ 64ος καί 69ος κανόνες τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τό βιβλίο τῶν Ἀποστολικῶν διαταγῶν, ὁ κθ΄ καί πθ΄ τῆς ΣΤ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, οἱ μθ΄, να΄ καί να΄ τῆς Συνόδου τῆς Λαοδικείας, ὁ Ἅγιος ἱερομάρτυρας Πέτρος, ὁ Ἅγιος Διονύσιος, ὁ Ἅγιος Τιμόθεος, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ Μέγας Βασίλειος, ὁ Ἱερώνυμος, ὁ Αὐγουστῖνος καί ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι Πατέρες, τόσο ἀπό τήν πλούσια θεολογική τους κατάρτιση, ὅσο καί ἀπό τό προσωπικό ἁγιοπνευματικό μυστικό βίωμά τους ὑποστηρίζον ὅτι ἡ νηστεία εἶναι βασική προϋπόθεση τῆς πνευματικῆς προκοπῆς καί ἰδιαίτερα τή Μ.Τεσσαρακοστή.
Αὐτή τήν ἀνάγκη γιά Ὀρθοπραξία πού κρύβει βαθιά μέσα του ὁ ἄνθρωπος, τήν ἐπιθυμία δηλαδή τῆς νηστείας προσπαθοῦν νά ἐκμεταλλευτοῦν σήμερα οἱ διάφορες αἱρέσεις μέ τίς ἑλκυστικές παραπλανητικές προτάσεις δίαιτας (ἤνηστείας). Ἔτσι ἀποπροσανατολίζουν τούς πιστούς καί τούς τρέπουν σέ ἀλλότριους τρόπους δίαιτας, πού δέν ἐπιτυγχάνουν τόν ὑψηλό σκοπό τῆς νηστείας. Μέ τίς ἐξωεκκλησιαστικές ἀδιάκριτες καί ὑπερβολικές συνταγές τους πειθαναγκάζουν νεκρώνουν (καί δέν ἐξυγιαίνουν) τή βούληση τῶν σημερινῶν ἀνθρώπων. Οἱ παρατεταμένες καί μάλιστα μακροχρόνιες νηστεῖες τῶν ἀνατολικῶν ἰδίως θρησκειῶν μαζί μέ τίς ἄλλες ἀπάνθρωπες μεθόδους ἀσκήσεως κατορθώνουν νά ἔχουν ὀπαδούς, ἄβουλα ὄντα γεμάτα ἄρνηση γιά τή ζωή καί τή δράση. Δημιουργοῦν προβληματικές προσωπικότητες, κλονισμένες νευροψυχικά καί σωματικά, περιθωριοποιημένες καί ἀναρχικές.
Καμιά, μά καμιά σύγκριση δέν μπορεῖ νά γίνει τοῦ τρόπου ζωῆς, ἀσκήσεως καί διαίτης τῶν ἐξωεκκλησιαστικῶν, θρησκειῶν μέ τήν ἄσκηση τῆς περιόδου τοῦ ἱεροῦ Τριωδίου, τό ὁποῖο ὅ,τι προτείνει, εἶναι ἀκριβῶς μέσα στίς ἀνθρώπινες προδιαγραφές καί δυνατότητες καί ἀποσκοπεῖ στή θεανθρωποποίησή τους.
Εἶναι χαρακτηριστικό μάλιστα αὐτό πού λέγουν οἱ ἁγιορεῖτες: Στόν καιρό τῆς νηστείας, νηστεύουμε γερά καί στόν καιρό πού καταλύουμε, τρῶμε καλά. Γι’ αὐτό καί οἱ παλαιοί κοινοβιάτες ἦταν ἄνθρωποι γεροί, καλωσυνάτοι, μέ καθαρό πρόσωπο.
Μετά ἀπό τήν Ὀρθοπραξία πού βιώνεται μέ τή νηστεία, τήν Α΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν ζητάει ἡ Ἐκκλησία μας τήν Ὀρθοδοξία. Ὀρθοδοξία σημαίνει, ὀρθό δόγμα. Καί δόγμα σημαίνει φανέρωμα, φανέρωση τῆς ἀληθείας λέγει ὁ Χρῆστος Γιανναρᾶς. Δόγμα δέν εἶναι τυφλή γνώση ἀποκλεισμένη ἀπό τίς γνωστικές ἱκανότητες, ἀλλά φανέρωση τῆς ὑπερβατικῆς ἀλήθειας στά μέτρα τοῦ ἀνθρωπίνου λόγου, τῆς λογικῆς καί τοῦ λόγου.
Οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας, οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἦταν ἀσίγαστοι ἀναζητητές τῆς ἀληθείας. Τί ἐστιν ἀλήθεια, ρωτοῦσε συνέχεια ὁ Σωκράτης. «Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν, καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς», ὑποστηρίζει ὁ θεῖος Παῦλος. Αὐτή ἡ ἀλήθεια ἐκφράστηκε τέλεια στά ἱερά δόγματα τῆς Ἐκκλησίας μας, τό Τριαδικό, τό Χριστολογικό, τό Ἐκκλησιολογικό, τό Μαριολογικό καί τά ἄλλα.
Τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας ἔχουμε νίκη τοῦ Ἑλληνισμοῦ λέγει ὁ καθηγητής τῆς Βυζαντινῆς ἱστορίας ὁ Δ. Ζακυθινός. Ὁ Ἑλληνισμός δέν ἀρνιόταν νά εἰκονίσει τούς θεούς, γιατί κάποια ἐμπειρικά βιώματα σπερματικά θεογνωσίας ὑπῆρχαν μέσα στήν ψυχή τῶν προγόνων μας, λέγει ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος φιλόσοφος καί μάρτυς. Ἐνῶ ἡ Ἀνατολή βρισκόταν σέ πλήρη ἀγνωστικισμό τοῦ Θεοῦ καί γι’ αὐτό ἀρνιόταν νά εἰκονίζει τό Θεό. Ἡ Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος δέν ἔκανε τίποτα ἄλλο παρά θεόπνευστα πλέον νά ἐπιβεβαιώσει ὅτι ἀφοῦ ὁ τέλειος Θεός, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἔγινε καί τέλειος ἄνθρωπος, γιατί νά μήν ἔχουμε τό δικαίωμα νά τόν εἰκονίσουμε. Ἀρνούμενη τήν εἰκόνα Του, ἀρνούμαστε τήν ἐνανθρώπησή Του, ὑποστηρίζουν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός καί ὁ Θεόδωρος Στουδίτης. Αὐτό πού οἱ Ἕλληνες ζοῦσαν ἀνθρώπινα προχριστιανικά, παγιώθηκε θεανθρώπινα σάν ἐμπειρική ἐκκλησιολογική ἀλήθεια. Ἡ ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν εἰκόνων ἀποτελεῖ τό πιό δυναμικό κήρυγμα ἀξιολογήσεως τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου μέσα στόν Ὀρθόδοξο χῶρο. Καί εἶναι πολύ θαυμαστό καί παρηγορητικό ὅτι μέσα στήν καρδιά τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, τῆς Οὑμανιστικῆς Εὐρώπης, στή Γαλλία, γίνεται κατανοητή ἡ ἀξία τῆς Βυζαντινῆς Εἰκόνας. Ἤδη ἀπό ρωμαιοκαθολικούς ναούς βγάζουν τά ψυχρά ἀγάλματα καί εἰσάγουν στή λατρεία τους, στό ναό τους τήν Ὀρθόδοξη, τή Βυζαντινή εἰκόνα.
Τή Δεύτερη λοιπόν Κυριακή τῶν Νηστειῶν ἡ Ἐκκλησία μας μετά ἀπό τήν προετοιμασία πού προηγήθηκε, παρουσιάζει τόν ὑπέρμαχο τῆς ἀληθείας, τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ. Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ λέγει ὅτι ἡ θεολογία τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ δέν ἦταν θεολογία τῆς ἐπαναλήψεως. Βέβαια βίωσε μέσα του ὅλη τή μακραίωνη παράδοση, ἀρχίζοντας μέ τήν ἀναγνώριση ὅτι μέσα του ὑπῆρχε πηχτό σκοτάδι. Νυχθημερόν ἱκέτευε τόν Κύριο νά φωτίσει τό σκοτάδι του. «Κύριε φώτισόν μου τό σκότος», ἔλεγε ἀσταμάτητα. Ἔτσι περνώντας ἀπό τήν ἄκρα ταπείνωση, ἔφτασε στό φωτισμό, στήν ἔλλαμψη καί τή θέωση, πού τοῦ πρόσφερε τή δυνατότητα νά δώσει σωστές ἀπαντήσεις στά ἀδυσώπητα θεολογικά ἐρωτήματα τῆς ἐποχῆς του. Γι’ αὐτό, λέγει ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος προεξέτεινε δημιουγικά τήν ἀρχαία παράδοση μέ ἀφετηρία τήν ἐν Χριστῷ ζωή του.
Μ’ ἄλλα λόγια τή Δεύτερη Κυριακή τῶν Νηστειῶν ἡ Ἐκκλησία μᾶς μιλάει γιά τήν ἱερωσύνη καί τήν ἀρχιερωσύνη.
Στόν οἶκο τῆς περασμένης Κυριακῆς ἀκούσαμε θαυμαστά ἐγκώμια πρός τόν Ἅγιο, πού ἀπηχοῦν τήν πραγματικότητα τῆς θεανθρωποποιημένης ζωῆς του. Ἀξίζει νά τό ξαναθυμηθοῦμε: «Ἄγγελος ἐφάνης ἐπί γῆς τῶν ἀρρήτων, τά θεῖα τοῖς βροτοῖς ἐξαγγέλων ταῖς γάρ τῶν Ἀσωμάτων φωναῖς, ἀνθρωπίνῳ νοῒ τε καί σαρκί χρώμενος, ἐξέστησας ἡμᾶς καί βοᾶν σοι θεορρῆμον, ἔπεισας τοιαῦτα∙ Χαῖρε, δι’ οὗ τό σκότος ἠλάθη. Χαῖρε δι’ οὗ τό φῶς ἀντεισῆλθε. Χαῖρε τῆς ἀκτίστου θεότητος Ἄγγελε∙ χαῖρε τῆς κτιστῆς καί μωρᾶς ὄντως ἔλεγχε. Χαῖρε ὕψος ἀνεπίβατον, τήν Θεοῦ φύσιν τρανών∙ χαῖρε βάθος δυσθεώρητον τήν ἐνέργειαν εἰπών. Χαῖρε ὅτι τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ καλῶς εἶπας∙ Χαῖρε, ὅτι τάς δόξας τῶν κακούργων ἐξεῖπας. Χαῖρε φωστήρ ὁ δείξας τόν Ἥλιον∙ χαῖρε, κρατήρ, τοῦ νέκταρος πάροχε. Χαῖρε δι’ οὗ ἡ ἀλήθεια λάμπει∙ χαῖρε δι’ οὗ ἐσκοτίσθη τό ψεῦδος, Χαῖρε κήρυξ τῆς Χάριτος.
Μέ αὐτούς τούς ἐπιλέκτους χαρακτηρισμούς τό ἱερό Τριώδιο προσπαθεῖ νά συγκροτήσει στά ὄμματα τῶν πιστῶν καί τῶν κληρικῶν τήν ζωντανή εἰκόνα τοῦ ἀληθινοῦ ποιμένος, πού εἶναι τύπος καί τόπος Χριστοῦ ἐπί τῆς γῆς. Ἡ ἀγγελική ζωή τοῦ θεοφωτίστου κληρικοῦ ἀνοίγει τούς πνευματικούς ὁρίζοντες καί προσελκύει τούς πιστούς σέ οὐρανοπορεία.
Τά λόγια τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου ἔχουν οὐσιωθεῖ, ἔχουν γίνει οὐσία καί ὄχι κενή πολυλογία, πού στάζουν κατάνυξη καί μετάνοια στίς ψυχές τῶν πιστῶν.
Ἡ ζωή τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ εἶναι ἀκριβῶς σύστοιχη πρός τή ζωή τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ θεοφόρου, τοῦ ἁγίου Εἰρηναίου, τῶν μεγάλων Πατέρων Γρηγορίου, Ἰωάννου καί Βασιλείου καί ὅλων τῶν ἄλλων Ἁγίων Ἱεραρχῶν καί ἱερέων πού εἶναι ζωντανοί φορεῖς τῆς Ὀρθοδόξου, τῆς ἀληθευούσης παραδόσεως. Ὁ Ἅγιος Εἰρηναῖος εἶναι καί ὁ κατ’ ἐξοχήν θεολόγος τῆς παραδόσεως. Βλέπει τόν Ἐπίσκοπο καί κατ’ ἐπέκταση τόν κληρικό ζωντανό φορέα τῆς χριστιανικῆς Παραδόσεως, πού μέ τήν ἁγιασμένη ζωή του καί τό λόγο του τρέφει τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί τήν συγκροτεῖ σέ Σῶμα Χριστοῦ μέσα στή θεία Εὐχαριστία.
Ἀκριβῶς σύμφωνα εἶναι ὅσα λέγει γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἱερωσύνη γενικά καί γιά τόν ἐπίσκοπο εἰδικότερα ὁ μεγάλος θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας μας ὁ Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας.
Νά γιατί ἔχει ἐνταθεῖ λυσσαλέα ἡ πολεμική κατά τῆς Ὀρθοδόξου Ἱερωσύνης καί ἀρχιερωσύνης. Εἶναι πολύ συνηθισμένο ὅτι σέ μιά ἐποχή πού ὄζει Ἀντίχριστο, τό πρῶτο πού πρέπει νά ἀχρηστευθεῖ εἶναι ἡ σώζουσα ἱερωσύνη καί ἀρχιερωσύνη.
Ὁ ἀρχέκακος ὄφις τῆς πονηρίας, ὅπως τόν ὀνομάζει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὁ Διάβολος, μεθοδεύει τόσες πολλές πλεκτάνες, τόσα πολλά μπλοκαρίσματα μέ πρῶτο στόχο νά μειώνεται στά μάτια καί στίς συνειδήσεις τῶν πιστῶν, γιατί ὄχι καί τῶν ἰδίων τῶν κληρικῶν, ἡ θεανθρώπινη δυναμικότητα τῆς ἱερωσύνης.
Πολεμάει τήν ἱερωσύνη ἐσωτερικά καί ἐξωτερικά. Προσπαθεῖ νά ψυχράνει τόν ἱερό ἐνθουσιασμό τοῦ κληρικοῦ μεγιστοποιώντας τό κακό καί τήν ἁμαρτία καί προσπαθεῖ νά κάμψει, νά λυγίσει καί νά ἀλλοιώσει τά ὀρθόδοξα φρονήματά του, μέ κάθε τρόπο, μέ ἕνα ἀδυσώπητο ἀόρατο πόλεμο. Ἄν καταφέρει καί ὑποδουλώσει τό ὑγιές φρόνημά του, ἀρχίζει τίς μεθοδεύσεις, ὕπουλες, ἄδηλες καί κρύφιες μέχρι νά τόν ρίξει, ἄν μπορέσει, καί σέ σαρκικά ἁμαρτήματα γιά νά ἐκμηδενίσει τή θεοδυναμικότητά του.
Ἤ, ἄν δέν τό καταφέρει, τοῦ γεμίζει τό μυαλό μέ χίλιες δυό ἄλλες μέριμνες, πού καμουφλαρισμένες μοιάζουν ποιμαντικές ἴσως καί γενικά μέ τό κοσμικό φρόνημα. Ἔτσι ἡ Ὀρθόδοξη ἱερωσύνη ὑποβιβάζεται στά κοσμικά θρησκευτικά ἤ παραθρησκευτικά μεγέθη, παρουσιάζουν τόν κληρικό σάν μάγο ἤ ἀντιμάγο καί ὄχι σά ζωντανή εἰκόνα τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἐξωτερικά ἀρχίζει ἡ συκοφαντία, ἡ δυσφήμιση, ἡ διαστρέβλωση, τό ρεζίλεμα. Ξεσηκώνεται ὅλος ὁ Ἅδης γιά νά ἐξαλείψει τήν Ὀρθόδοξη ποιμαντική σωτήρια μοναδικότητα.
Μεγάλη ἡ ἀποστολή μας, ἀδελφοί.
Ἐμεῖς δυστυχῶς χάνουμε αὐτή τή συναίσθηση τῆς ἱερωσύνης μας, ψυχραίνεται ὁ ζῆλος μας καί μαραίνεται ὁ ἐνθουσιασμός μας. Εὐτυχῶς, λέγει κάποιος ξένος κληρικός καί θεολόγος πού συμβαίνει καί αὐτό. Γιατί ἄν πάντοτε βρισκόμαστε σέ μιά ἀκρότητα συναισθήσεως ἤ θά πέφταμε στήν ἔπαρση (καί στή συνέχεια στήν ἑωσφορική πτώση καί δυστυχῶς ἔχουμε καί τέτοιες περιπτώσεις ἀδελφῶν), ἤ θά τρελαινόμαστε ἀπό τόν ἴλιγγο ἤ θά σταμάταγε ἀκαριαῖα ἡ ζωή μας. Εὐτυχῶς ὅμως πού ὁ Ὀρθόδοξος χῶρος μας εἶναι θεανθρώπινος, δηλ. ρεαλιστικός καί μποροῦμε νά ζήσουμε καί προσωπικά καί νά κινούμαστε ποιμαντικά καί νά ἀσκούμαστε καί γιά τήν προσωπική μας συγκρότηση καί τελείωση.
Αὐτός ὁ τύπος τοῦ ποιμένος τοῦ Ἁγ. Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ εἶναι μοναδικός στήν Ὀρθόδοξη διαμόρφωσή Του. Γιατί ὁ Δυτικός χριστιανισμός ἀφοῦ παραποίησε τό δόγμα παραποίησε καί παραμόρφωσε καί τό φορέα τοῦ δόγματος τῆς ἀληθείας καί τῆς παραδόσεως.
Ὑπενθυμίζω ὅτι ὁ π. Ἰουστῖνος Πόποβιτς βλέπει τρεῖς μεγάλες πτώσεις μέσα στή δημιουργία. Ἡ πρώτη τοῦ ἑωσφόρου πού ἀπό ὑπερηφάνεια ἔπεσε στήν ἀνυπακοή καί ἐντεῦθεν στή δαιμονοποίησή του. Ἡ δεύτερη εἶναι παρομοίας τάξεως πτώση: τοῦ Ἀδάμ πού ἡ αὐτονόμησή του ἔφερε τό θάνατο καί τήν ἀλλοτρίωση ὅλου τοῦ τρόπου ζωῆς του καί ἡ τρίτη τοῦ Πάπα. Πτώση καί αὐτή ἑωσφορική, ἀφοῦ ὀνομάζεται Vicarius Christi καί ἔχει τήν ἀξίωση οἱ ἀποφάσεις του νά θεωροῦνται ἀλάθητες. Τό ἀλάθητο ξεστρατίζει ὅλη τήν Ἐκκλησιολογία καί τή μετατρέπει σέ ἐνδοκοσμική θρησκευτική ὀργάνωση ἀπολυταρχική, κομματική ὅπου καμιά ἀνθρώπινη πρωτοβουλία δέν μπορεῖ νά ἀνθίσει. Ἡ ἀληθινή θεανθρώπινη καθολικότητα ἔχει ὑποκατασταθεῖ μέ τό ὅραμα μιᾶς παγκόσμιας οὑμανιστικῆς ἑνώσεως.
Στήν Ὀρθόδοξη νοοτροπία εἶναι ἀδιανόητη αὐτή ἡ θεώρηση τοῦ ποιμένος καί τῆς Ἐκκλησίας. Τό Ὀρθόδοξο πολίτευμα εἶναι Συνοδικό. Σύνοδοι, Ἐπίσκοποι, κληρικοί, λαός ἀλληλοπεριχωροῦνται, συναδελφώνονται διά τοῦ ζῶντος Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ κάθε Σύνοδος εἶναι συνέχεια τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Δήμου στήν ἀνθρώπινη μορφή της. Ἐξαντλεῖται ὁ ἀνθρώπινος λόγος, διατυπώνονται ἐλεύθερα ὅλες οἱ ἀπόψεις. «Πολλῆς συζητήσεως γενομένης ἔδοξε τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι καί ἡμῖν», ἔλεγαν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Καί μετά ἀπό τόν ἐλεύθερο, τό δημοκρατικό διάλογο, τό Ἅγιο Πνεῦμα φανερώνει τήν ἀλήθεια. Καί πάλι ποτέ, μιά Σύνοδος ἀπό μόνη της δέν ἰσχυρίστηκε κάποιο ἀλάθητο. Ἄφηνε στό χρόνο, στό λαό τοῦ Θεοῦ καί σέ μιά ἑπόμενη Σύνοδο νά ἐπικυρώσει τίς ἀποφάσεις της.
Στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας δέν ἔχουμε πάπα οὔτε φυσικά ὑποκατάστατα σχετικά. Ὅλες οἱ ἀδελφές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ἰσότιμα καί ἀγωνιστικά παλεύουν νά ἐκκλησιοποιοῦν ὅλους τούς ἀνθρώπους καί νά μεταβάλλουν ὅλα τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου σέ θεανθρώπινα ἐπιτεύγματα.
Δέν ἦταν δυνατό ποτέ, μά ποτέ νά ἐξαφανισθεῖ καί νά ριζώσει μιά τόσο ἀπολυταρχική καί μικροσκοπική θεώρηση τοῦ ἀνθρώπου, ἀφοῦ ἡ ὑποδομή καί τό ὑπέδαφος (ὄχι μόνο τό ἔδαφος) τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας ὑπῆρξε δημοκρατικό.
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας πάντοτε ἔδειχνε σεβασμό στόν ἱερέα καί στόν ἀρχιερέα περισσότερο. Δέν ἐπεκράτησε ποτέ μιά προτεσταντική λαϊκίστικη θεώρηση, σάν αὐτή πού πιεστικά καί πιετιστικά, χωρίς νά τό καταλαβαίνουν, θέλουν νά ἐπιβάλουν μερικοί θεολόγοι.
Μιά φιλοκυβερνητική ἐφημερίδα πρίν ἀπό ἕνα μῆνα περίπου ἔγραφε κατά τοῦ κινήματος τοῦ λαϊκισμοῦ καί τίς καταστρεπτικές του συνέπειες στόν πολιτισμό μας. Ἄν αὐτό ἰσχύει γιά τά πράγματα τοῦ κόσμου τούτου, πολύ περισσότερο ἰσχύει γιά τόν εὐαίσθητο χῶρο τῆς Ἐκκλησίας μας, πού ἔχει τό δικό της θεανθρώπινο πολίτευμα, τή δική της θεανθρώπινη νοοτροπία, τό δικό της θεανθρώπινο φρόνημα.
Τό ἱερό Τριώδιο μέ τήν ἀκολουθοῦσα Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως μᾶς προσκαλεῖ στήν προσκύνηση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί στήν πρόσληψη τῆς ἀκτίστου Χάριτός Του. Τό Σταυρικό φρόνημα εἶναι ἀπαραίτητο γιά τή σωτηρία (δηλαδή τήν ὁλοκλήρωση) τοῦ ἀνθρώπου. Σταυρικό φρόνημα σημαίνει πιστή τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ πού ἀνοίγουν τό δρόμο γιά νά ἀναπτερωθεῖ ἡ ψυχή στό θεῖο ἔρωτα. Ἄν προτιμήσει ὁ πιστός ἤ τό χειρότερο ὁ ἱερεύς τοῦ Ὑψίστου, ἀντί γιά τή Σταυρική Ὀρθόδοξη ἄσκηση, τή θύραθεν κουλτούρα, ἤ τή θύραθεν φιλοσοφική διαλεκτική πού σχετικοποιεῖ τά πάντα, σίγουρα θά ἐκτροχιασθεῖ καί μοιραῖα θά ὁδηγηθεῖ στή σμίκρυνση τῆς προσωπικότητάς του καί στή στενάχωρη περιπλάνηση στήν ἀδιέξοδη ἐνδοκοσμική φιλοσοφία. Βλέποντας οἱ πιστοί ἕνα ποιμένα πού στριμώχνεται μέσα στά ἀσφυκτικά κανάλια τῆς αὐτοοριζόμενης καί περιοριζόμενης κοσμικῆς γνώσεως, κάπου ἴσως θά παρασύρονται καί θά συστενάζουν, χωρίς τήν ἐλπίδα τῆς Ἀναστάσεως.
Εἶναι μεγάλο στ’ ἀλήθεια ὁλίσθημα ὁ ποιμήν νά σαγηνευθεῖ ἀπό τό κοσμικό φρόνημα στήν ποιμαντική ἐργασία του καί νά παρασυρθεῖ σέ μιά pastoral technique ὅπως τή λέγουν οἱ ξένοι, σέ μιά τεχνική δηλαδή ποιμαντικῆς ξερή καί στυλιζαρισμένη, πού ἐλάχιστα ἤ καθόλου δέν διαπνέεται ἀπό τή ζωογόνο πνοή τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Ἡ μορφή τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναῒτη καί τῆς Ὁσίας Μητρός ἡμῶν Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας βοηθοῦν πρακτικότερα ἀλλά καί πνευματικότερα στή βίωση τοῦ σταυρικοῦ-ἀσκητικοῦ φρονήματος, πού ἐλευθερώνει τό νοῦ καί τήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν βαρύ κλοιό τῆς ἁμαρτίας. Εἰδικά ἡ μελέτη τῆς Κλίμακος τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου πρέπει νά γίνει ἐντρύφημα πνευματικό τοῦ κληρικοῦ. Κληρικός πού δέν ἔχει φάει καί ἔχει πιεῖ ἀπό τό γράμμα καί τό πνεῦμα τῆς Κλίμακος, ἴσως δέν θά εἶναι ὑπερβολή ἄν ποῦμε πώς δέν εἶναι Ὀρθόδοξος.
Ἀπό τό Σάββατο τοῦ Λαζάρου καί τήν Κυριακή τῶν Βαῒων μπαίνουμε στήν κορυφαία περίοδο τοῦ ἱεροῦ Τριωδίου πού ἑτοιμάζει τήν ψυχή τοῦ πιστοῦ καί δή τοῦ κληρικοῦ γιά νά γιορτάσει νά πανηγυρίσει τήν ἱερά ὀγδοάδα, τήν ἡμέρα τοῦ Πάσχα. Ἡ ἡμέρα αὐτή, μία τό χρόνο, ἤ οἱ ὀκτώ ἡμέρες τῆς Διακαινησίμου, πού θεωροῦνται ἀπό τούς Ἁγίους Πατέρας ὡς μία, ἱερά ὀγδοάς θά πρέπει νά μᾶς εἶναι ἀνεπανάληπτες καί πραγματικά νά ἀποτελοῦν ἕνα παράθυρο ὁλάνοιχτο στή Βασιλεία τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Τί κρῖμα, τί κρῖμα δαιμονικές στ’ ἀλήθεια προφάσεις νά συντέμνουν καί οὐσιαστικά νά καταστρέφουν τήν Ἀναστάσιμη Λειτουργία! Τί κόλαση! Τί σατανική ἐπιτυχία νά ποδοπατεῖται τόσο ἀνήλεα ἡ Ἀναστάσιμη λειτουργία, μέ τήν ἐγκληματική τήν ἀπάνθρωπη καί μισόθεη ὀλιγωρία μας ἡμῶν τῶν κληρικῶν!
Ἀλλά ἄς κλείσουμε αὐτή τήν τόσο λυπητερή καί ὄντως τραγική συνήθεια. Ἄς τήν ἀγνοήσουμε, σάν νά μήν ὑπάρχει καί ἄς τονίσουμε τήν ἀνάγκη μετανοίας ὅλων μας, γιά νά μή φτάσουμε καί φέτος σ’ αὐτή τήν τραγική ἀποτυχία.
Ἄν ζοῦμε μέσα στίς προδιαγραφές τοῦ ἱεροῦ Τριωδίου καί ᾿μεῖς σάν κληρικοί θά ἀναπαυόμαστε καί οἱ γύρω πιστοί μας θά ἑλκύονται στόν ὄμορφο τρόπο τῆς θεανθρώπινης ζωῆς πού ἔχει σχεδιάσει στήν προαιώνια βουλή Του ὁ ἐν Τριάδι Θεός γιά χάρη μας καί γιά τή θέωσή μας.
Ἡ ζωή ἡ δική μας ἡ ἐναρμονισμένη μέ τίς προδιαγραφές τοῦ ἱεροῦ Τριωδίου θά μπαίνει στή ζωή τοῦ ποιμνίου μας ἰδιαίτερα μέ τό ἱερό καί μέγα μυστήριο τῆς ἱερᾶς ἐξομολογήσεως.

(ΑΠΟ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ blogspot)

ΓΕΝΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΞΩΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ( SECTES….. )

Posted in ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΑ on Φεβρουαρίου 19, 2011 by entoytwnika

( τονίζονται, οί πιό γνωστές στήν Ελλάδα )

1. Αδελφότητα Παιδικού Ευαγγελισμού
2. ΑΜG – Προωθώντας τις Διακονίες του Ευαγγελίου
3. Ανώνυμοι Χριστιανοί
4. Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής
5. Αποστολική Εκκλησία του Θεού
6. Αποστολική Εκκλησία του Χριστού
7. Αποστολική Χριστιανική Εκκλησία
8. Αρχέγονη Ορθόδοξη Εκκλησία
9. Βιβλική Εταιρεία — Λόγος Ζωντανός
10. Βιβλικό Μήνυμα
11. Βιβλικός Κύκλος
12. Βιβλικός Σύνδεσμος
13. Γυναικεία Αδελφότητα AGLOW…
14. Διακονίες του Ευαγγελίου ο Φάρος
15. Διεθνές Ιεραποστολικό Κέντρο
16. Διεθνής Αδελφότης Επαγγελματιών του Πλήρους Ευαγγελίου
17. Διεθνής Εκκλησία του Τετραγωνικού Ευαγγελίου
18. Εικονογραφημένη Διεθνής Φιλολογία
19. Εκκλησία Ευαγγελιστών ( Ρωσσελιστές )
20. Εκκλησία του Θεού / Anderson
21. Εκκλησία του Θεού / Κλήβελαντ
22. Εκκλησία του Θεού της Πεντηκοστής
23. Εκκλησία του Θεού της Προφητείας
24. Εκκλησία του Θεού του Πλήρους Ευαγγελίου
25. Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών (Μορμόνοι)
26. Εκκλησία του Χριστού
27. Εκκλησία των Αδελφών
28. Εκκλησία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας
29. Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής ( Πεντηκοστιανοί )
30. Ελευθέρα Ευαγγελική Εκκλησία (Ευαγγελικοί )
31. Ελληνική Εκκλησία Αποστολικής Πίστεως
32. Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση (ΕΙΕ)
33. Ελληνική Κίνηση Πνευματικής Αναγέννησης (ΕΚΠΑ)
34. Ελληνικό Κέντρο της Βίβλου (ΕΚΒ)
35. Επιχείρηση Κινητοποίηση (ΟΜ)
36. Ερευνάτε τας Γραφάς – Ιεραποστολή
37. Εταιρεία Βιβλικών Σπουδών
38. Ζωντανή Μαρτυρία
39. Η Αποκαταλλαγή των Πάντων
40. Η Εκκλησία του Χριστού
41. Η Κίνηση Μαραναθά (ΜCΜ)
42. Η Κίνηση Φιλαδελφείας
43. Η Μάχαιρα του Πνεύματος
44. Ινστιτούτο » Πρός Εμμαούς »
45. Κίνηση για τη Χριστιανική διαπαιδαγώγηση του παιδιού
46. Κίνηση Unity
47. Κοινωνία Μαθητών του Χριστού
48. Λόγοι Ζωής
49. Μάρτυρες του Ιεχωβά
50. Μελετητές της Βίβλου
51. Νεοαποστολική Εκκλησία
52. Νεολαία με Αποστολή
53. Ομάδα Εργασίας Χριστιανών Εκδοτών (ΑCP)
54. Ορθόδοξη Πίστη ( διακοπή λειτουργίας )
55. Ο Χριστός για τα Έθνη
56. Παγκόσμια Εκκλησία του Θεού
57. Πανελλήνια Αδελφότητα Χριστιανική Αναμόρφωση (ΠΑΧΑ)
58. Πανελλήνια Ιεραποστολή Συμπαράστασης (ΠΙΣ)
59. Πανεπιστημιακός Βιβλικός Σύνδεσμος
60. Πνευματικό Κέντρο Επιστημόνων και Φοιτητών
61. Reinhard Bonnke
62. Σύναξη του Θεού (Assemblies of God)
63. Σταυροφορία Παγκοσμίου Λογοτεχνίας
64. Σταυροφορία Χριστιανικής Λογοτεχνίας (CLC)
65. Σταυροφορία Χριστιανικού Εντύπου (ΣΧΕ)
66. Ανέσπερο Φώς ( πρώην «Τα Καλά Νέα » )
67. Το Ευαγγέλιο σε κάθε Σπίτι
68. Χριστάδελφοι
69. Χριστιανική Αλήθεια
70. Χριστιανική Επιστήμη
71. Χριστιανική Κίνηση Αγάπης (ΧΚΑ)
72. Χριστιανική Παραγωγή Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (CMP)
73. Χριστιανικό Κέντρο Σταυροδρόμι
74. Χριστιανοί

 

75. Χριστιανική Εκκλησία της Νέας Πεντηκοστής

76. Ευαγγελική Εκκλησία Νέα Ζωή

77. Πανελλήνιος Ευαγγελικός Σύνδεσμος

78. Χριστιανική Κίνηση Αγάπης

(Από τα επίσημα κείμενα της Συνδιασκέψεως)

Σημείωση: Στους τίτλους αυτούς πρέπει να προστεθούν και τίτλοι νεωτέρων ομάδων ( 75 – 78 ).

Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε το βιβλίο του π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου «Εγχειρίδιο αιρέσεων και παραχριστιανικών ομάδων.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΞΩΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ — sectes ( σέκτες )

1. Aarti (Babaji)
2. A W R (Μούν)
3. Agapi – Centre Scopelos
4. Αγγελιοφόροι του Φωτός
5. Αγιουρβέντα (γκουρού Μαχαρίσι)
6. Agni Yoga Society
7. Advanced Organization Saint Hill for Europe and Africa (Σαηεντόλοτζυ)
8. Αδελφότης Εσσαίων
9. Αδελφότης Μύριαμ
10. Αδελφότης τού Σταυρού καί Αστεριού Brotherhood of the Cross and Star- (Κύπρος)
11. Αδελφότητα τού Κρόνου – Orlo Saturni
12. Αδελφότητα του Λευκού Χιτώνα (Osho Rajneesh)
13. Αδελφότητα του Ram
14. Aeroterra Retreats
15. Αθηναίων Εταιρεία γιά τήν Επιστήμη καί τήν Ανάπτυξη τού Ανθρώπου
16. Αιώνιος Ηνίοχος
17. Academy for Fortune Science (Babaji)
18. Ακαδημία Εσωτερικών Μελετών
19. Ακαδημία Ράτζ Γιόγκα (Μαχαράτζι)
20. Aquarious SA
21. Aldebaran
22. Alkaest
23. Αμερικανική Διεθνής Εταιρεία Ρέικι
24. AMORC (Ροδόσταυροι)
25. Ανάντα Μάργκα
26. Ανθρωπιστικό Κέντρο Άμεσης Επικοινωνίας (Silo)
27. Ανθρωπιστικό Κίνημα (Silo)
28. Ανθρωποσοφία (τού Rudolf Steiner)
29. Ανωτάτη Εποχή Προβλέψεων Σωμάτων ο Πύθιος Απόλλων (Πίτ Παπαδάτος)
30. Auroville International (Αουροβίλ)
31. Applied Scholastics (Σαηεντόλοτζυ)
32. Αποστολή Θείου Φωτός (Μαχαράτζι)
33. Arica Institut Inc
34. Αριθμολογία
35. Arcana Center ΕΠΕ
36. Αρχαία Ροδοσταυρική Αδελφότητα
37. Association Zen international
38. Association for Better Living and Education (Σαηεντόλοτζυ – Ρωσία)
39. Astral
40. Astrolinea
41. Αστρολογία
42. Astrologia Nova
43. Athena Karma Vajradhara Ling and Oracle ‘Sangwa Rikma’ (βουδιστές)
44. Ahmadiya
45. Babaji Center
46. Bawa Muhaiyadden Fellowship
47. Bada Ram Dass
48. Βιβλιοπωλείο Εσωτερισμού Κάρμα
49. W M C (Μούν – Παγκόσμια Συνέδρια Μέσων Ενημέρωσης)
50. Body Control Center (Νέα Εποχή)
51. World Institut of Scientology Enterprise – WISE (Παγκόσμιο Ινστ. Επιχειρήσεων )
52. «Vitality» Ενεργειακές-Εναλλακτικές θεραπείες
53. Vipassana Meditation
54. World Mission (Παιδιά του Θεού)
55. Brahma Kumaris
56. Βρετανικό Κέντρο Αυτοσυγκέντρωσης ΡΑΪ ΑΝΑΝΑΔΑ
57. Bubications Organizations (Σαηεντόλοτζυ)
58. White Eagle Lodge
59. Γαλλο-Αμερικανικό Ινστιτούτο Μεταφυσικής (Ακαδημία Εσωτεριστικών Μελετών)
60. Γιαμαγκίσι Αγροτική ΕΠΕ
61. Γκόν-Πό Τσάκ (βουδιστές)
62. Γνωστική Αποστολική Ροδοσταυρική Εκκλησία
63. Γνωστικός Σύλλογος Ανθρωπολογικών καί Επιστημονικών Μελετών
64. Δίαυλος
65. Golden Flower Tai Chi Association
66. Διεθνές Άστρο-βιορυθμικό Κέντρο ΟΜ ΕΠΕ
67. Διεθνές Κέντρο Εσωτερικού Χριστιανισμού (Δόριζας)
68. Διεθνές Κολέγιο Εσωτερικών Σπουδών
69. Διεθνής Ένωση γιά τήν Συνείδηση του Κρίσνα (ISKCON)
70. Διεθνής Εταιρεία Διαλογισμού (γκουρού Μαχαρίσι)
71. Διεθνής Εταιρεία Reiki
72. Διεθνής Κύκλος Πολιτιστικών καί Πνευματικών Ερευνών (CIRCES)
73. Διεθνής Σύλλογος Προστασίας του Περιβάλλοντος της Ελλάδος (βουδιστές)
74. Διεθνής Σχολή του Χρυσού Ροδοσταύρου
75. ΔΙΟΔΟΣ Κέντρο Πολιτισμού καί Αναζήτησης
76. Εγώ Ειμί – Κίνηση (I am)
77. Ecclesia Gnostica Apostolica Universalis
78. Εκκλησία της Σαηεντόλοτζυ (Scientology Church)
79. Εκκλησία της Σατανιστικής απελευθέρωσης
80. Εκκλησία της Σατανιστικής Αδελφότητας
81. Εκκλησία του Σατανά
82. Εκκλησία της τελευταίας Διαθήκης (Bessarion) – (Tserkov Poslednego Zaveta) Ρωσία
83. Ελληνική Βουδιστική Εταιρεία
84. Ελληνική Εταιρεία Έρευνας Μεταφυσικής Επιστήμης, Φιλοσοφίας
85. Ελληνική Οργάνωση Γυναικών γιά τήν Παγκόσμια Ειρήνη (Μούν)
86. Ελληνική Πυθαγόρεια Φιλοσοφική Εταιρεία
87. Ελληνική Ραελική Εταιρεία
88. Ελληνική Φλόγα
89. Ελληνικό Κέντρο Προώθησης Τεχνολογίας Μαχαρίσι του Ενοπ. Πεδίου (Μαχαρίσι)
90. Ελληνικό Κέντρο Εσωτερικού Χριστιανισμού (Δόριζας)
91. Ελληνικόν Ειδύλλιον (Σελιανίτικα Αιγίου)
92. Ελληνικός Σύλλογος Γιόγκα
93. Ελληνικός Φιλοσοφικός Σύλλογος (γκουρού Μαχαράτζι)
94. Ελληνοϊνδικός Φιλοσοφικός Σύνδεσμος (γκουρού Σάι Μπάμπα)
95. Ενανθρωπότητα Πνευματικό Ησυχαστήριο (Ακρογιάλι Αβίας, Χάρη Βακάλ)
96. Ένωση Γιόγκα Ηλίανθος
97. Ένωση Ελλήνων Εσωτεριστών
98. Ένωση Ερευνητών Μεταφυσικών Φαινομένων με Μέντιουμ «Ο Άγιος Νεκτάριος»
99. Ενωτική Εκκλησία τού Μούν
100. Εξαίσιος Τρόπος – Πολιτιστικός Σύλλογος (Emin Approach)
101. Extra Sensory Perception Society
102. Επαναστατική Σχολή Υπερβατικής Σοφίας
103. Επιστήμη της Πνευματικότητας (Sawan – Kirpal publications)
104. Επιταγή του Black Ram
105. Επιτροπή Ρούμι Ελλάδος (Τάκις ‘Αλεξίου)
106. Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών Αστρολογίας Ράιτ
107. Έργο Διάσωσης του Ιησού Χριστού (G.Wittek)
108. Ερμητικό Τάγμα Χρυσής Αυγής
109. Εσσαϊκή Αδελφότητα
110. Εταιρεία Αρχαιοελληνικών Μελετών «Διιπετές» ( νεοειδωλολάτρες)
111. Εταιρεία Εσωτεριστικών Μελετών «Ώρος» — Μονάδα υπηρεσίας καλής θέλησης
112. Εταιρεία Παγκόσμιας Ενοποίησης (του Μούν)
113. Εταιρεία «ΠΝΟΗ : Νέοι Τρόποι Ζωής»
114. Εταιρεία Φιλοσοφικών Μελετών Αλίκη Μπέιλη
115. Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών (Α. Τανάγρα)
116. «ΗΛΙΟΝ ΦΩΣ» (του Παναγιώτη Τουλιάτου)
117. Ηλιοχόος (Τσαγκαράδα Πηλίου, Κύπρος)
118. Η Οικογένεια (Παιδιά του Θεού)
119. Η Ομάδα (Παιδιά του Θεού)
120. Θεοσοφική Εταιρεία
121. Θιβετανικό Κέντρο Αυτοσυγκέντρωσης
122. Θιβετανικό Κέντρο «Καρούνα» (στο Μόλυβο Λέσβου)
123. Θιβετανικός Βουδισμός Κουζάνα-Ντορόζ
124. I am -Bridge to Freedom
125. Ιάμβλιχος- Κίνηση Δημιουργικής Σκέψης
126. Ίδρυμα γιά τήν Διατήρηση της Μαχαγιάνα Παράδοσης (βουδιστές)
127. Ίδρυμα Γκουρτζίεφ ( Φαινόμενο Geller )
128. Ίδρυμα Εντγκαρ Κέυση
129. Ίδρυμα Roerich (Fond Rerikha) – Ρωσία
130. Ιεραποστολική Εργασία (Παιδιά του Θεού)
131. ICUS (Μούν-Διεθνής Συνδιάσκεψη γιά τήν Ενότητα των Επιστημών)
132. Illium Center of light
133. Insight
134. International Association of Scientologists (Σαηεντόλοτζυ)
135. Ινστιτούτο Ανθρωπολογικών Ερευνών Πυθαγόρας (Νέα Ακρόπολη)
136. Ινστιτούτο Διαθρησκευτικής Εκπαίδευσης (Μούν)
137. Ινστιτούτο Εναλλακτικών Σπουδών (Institut Voor Alternatieve)
138. Ινστιτούτο Εξέλιξης του Ανθρώπου
139. Ινστιτούτο Έρευνας γιά Διεύρυνση της Συνείδησης (H. J. Ament)
140. Ινστιτούτο Ερευνών των Ανθρωπίνων Δυνατοτήτων (EMIN Formed)
141. Ινστιτούτο Εφηρμοσμένης Επιστήμης Βιοενεργητικής – Πανεπιστήμιο ρίγια Γιόγκα
142. Ινστιτούτο Μελετών γιά τον Άνθρωπο
143. Ινστιτούτο Μερκούριο (Νέα ‘Ακρόπολη)
144. Ινστιτούτο Παραδοσιακής Αστρολογίας
145. Ινστιτούτο Παραψυχολογίας Αθηνών (Γ. Βουλούκου)
146. Ινστιτούτο Σπουδών Μαχαγιάνα (Βουδιστές)
147. Ινστιτούτο Φιλοσοφίας Διανοητών Ελλάδος (Σαηεντόλοτζυ)
148. IOWC (Μούν-Διεθνής Σταυροφορία γιά Ενοποιημένο Κόσμο)
149. Ιππότες του Χρυσού Λωτού
150. IRF (Μούν-Διεθνές Ίδρυμα Θρησκειών)
151. IRFWP (Μούν-Διαθρησκευτική Ομοσπονδία γιά τήν Παγκόσμια Ειρήνη)
152. ISC(Μούν-Διεθνές Συμβούλιο Ασφαλείας)
153. Ishi To-Ken
154. I Help (Σαηεντόλοτζυ)
155. Καθολική Γνωστική Εκκλησία
156. Καλλιτεχνικό Εργαστήρι (Νέα Ακρόπολη)
157. Karma Berchen Ling (Ορεινή Κορινθία-Κέντρο Θιβετανικών Σπουδών)
158. Karma Drubcin Cho Khorling (βουδιστές)
159. Karma Rick Drol Ling
160. CARP (του Μούν, Collegiate Association for the Research of Principles)
161. Karuna (Μόλυβος Λέσβου)
162. CAUSA International (Μούν)
163. «Καφέ Σχολειό» (του Κώστα Φωτεινού)
164. CWR (Μούν-Συμβούλιο γιά τις Θρησκεrες του Κόσμου)
165. Κέντρο Aeroterra
166. Κέντρο Ανάντα Μάργκα
167. Κέντρο Ανθρωπιστικής καί Νεοραϊχικής Ψυχολογίας-Ψυχοθεραπείας
168. Κέντρο «Αρμονική Ζωή»
169. Κέντρο Αστρολογικών Ερευνών Ελλάδος
170. Κέντρο Aum – Πνευματικό Κέντρο Aum (Κέντρο ΟΜ, Κέντρο Εσωτερικής Αναζήτησης Aum-γκουρού Sri Chinmoy)
171. Κέντρο γιά τήν Αρμονική Ανάπτυξη του Ανθρώπου «3Α»
172. Κέντρο γιά Χαλάρωση καί Συνείδηση (γκουρού Ραζνίς)
173. Κέντρο Γιόγκα Αθηνών (του γκουρού Σατυανάντα)
174. Κέντρο Γιόγκα Λωτός
175. Κέντρο Γκουρτζίεφ – Ουσπένσκι
176. Κέντρο Γνωστικής Ανθρωπολογίας
177. Κέντρο Διαισθητικής Πρακτικής καί Σωματικής Ανάπλασης (Ανάντα μάργκα)
178. Κέντρο Διαλογισμού του Οσσο
179. Κέντρο Διάσπασης
180. Κέντρο Δύναμης της Σκέψης
181. Κέντρο Ελευθέρων Φιλοσοφικών Ερευνών-Μελετών (Κ.Ε.Φ.Ε.Μ.)
182. Κέντρο Επιστημονικής Αστρολογίας (Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών Αστρολογίας-Ράιτ Κέντρο Αθηνών, International School of Astrology AFA ffiliate)
183. Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας των Πνευματικών Φαινομένων, Η Χρυσή Ατραπός
184. Κέντρο Ερευνών Μεταφυσικών Φαινομένων
185. Κέντρο Εσωτερικών Θεωρήσεων «Ένδον» (Κρήτη)
186. Κέντρο Εφηρμοσμένης Φιλοσοφίας Ελλάδος-ΚΕΦΕ (Σαηεντόλοτζυ)
187. Κέντρο Ζωής καί Έμπνευσης
188. Κέντρο τής Θεοτόκου (Bogorodischny Tsentr) – Ρωσία
189. Κέντρο Θιβετιανής Φιλοσοφίας καί Διαλογισμού (βουδιστές)
190. Κέντρο Θιβετιανού Διαλογισμού
191. Κέντρο Θιβετανικών Σπουδών καί Διαλογισμού (Karma Drub Cho Khor ing)
192. Κέντρο Καργκυούπα (βουδιστές)
193. Κέντρο Κοινωνικής Προνοίας (τού γκουρού Σατυανάντα)
194. Κέντρο Μάντιραμ
195. Κέντρο Μεταφυσικής Ενημέρωσης
196. Κέντρο Μεταφυσικής Ossiris-Isis (Κέντρο Παραψυχολογίας-Μεταφυσικής «Osirissis»)
197. Κέντρο Μεταφυσικών Ερευνών «Γενικός καί Χριστιανικός Εσωτερισμός»
198. Κέντρο Νυίμαπα ( βουδιστές)
199. Κέντρο Παραψυχολογικών Ερευνών ΔΕΚ ΕΠΕ
200. Κέντρο Ποίησης καί Σοφίας
201. Κέντρο Σαχάτζα Γιόγκα
202. Κέντρο Σωματικής καί Πνευματικής Άσκησης Θεραπευτικό ΤΑΟ (Greek Healing Tao Center)
203. Κέντρο Σωματικής, Συναισθηματικής, Πνευματικής Εναρμόνισης «Τό μήλον της Έριδος»
204. Κέντρο Σπουδών Γνωστικής Ανθρωπολογίας
205. Κέντρο Τρίχρονης Απομόνωσης – Κάρμα Ρίκ Ντρόλ Λίνγκ (βουδιστές) Κέντρο Πρακτικής Φιλοσοφίας καί Ψυχολογίας)

206. Κέντρο Ψυχικών Ερευνών
207. Κέντρο Ψυχολογίας καί Μεταφυσικής
208. Centuries Soft Ware (Aστρολογικά προγράμματα)
209. Κίνηση Δημιουργικής Σκέψης ( Iάμβλιχος)
210. Κίνηση Πνευματικής Αναγέννησης (τού γκουρού Μαχαρίσι)
211. Κίνηση Unity
212. Κιρπάλ Λάιτ Σάτσανγκ (ή Φιλοσοφικός Σύνδεσμος)
213. Kirpal Ruhani Satsang
214. Citizens Commission on Human Rights Groups (Σαηεντόλοτζυ)
215. Club (Παιδιά τού Θεού)
216. Κοινότης Drogchen (βουδιστές)
217. Κοινότητα τής κοινής Πίστεως – Ρωσία
218. Κοινότητα Χριστιανών (Ανθρωποσοφία)
219. Κοινωνία τού Porfiry Ivanov (Obschestvo Porfiria Ivanova) – Ρωσία
220. Κόμμα τού Φυσικού Νόμου (γκουρού Μαχαρίσι)
221. Κορίτσια τού ΠΡΑΟΥΤ (Girls’ PROUT)
222. Cosmic Patterns
223. Criminon (Σαηεντόλοτζυ)
224. Quartus (New Age)
225. Κύκλοι Έρευνας της Αληθείας
226. Κύκλος «Ελιφάς Λεβί»
227. Κύκλος Μελέτης Ραμακρίσνα-Βεδάντα
228. Κύκλος τού Δράκοντα
229. Κύκλος των Ένδων – Ερευνητές τής Αλήθειας (Στυλιανός Αττεσλής – Κύπρος)
230. Κυρίαρχο Μυητικό Τάγμα τού Ναού
231. Christian Children’s Mission (Παιδιά τού Θεού)
232. Λευκή Αδελφότης (Yusmalos) (Beloye Bratstvo) – Ρωσία
233. Little Augle Ballet (Μούν)
234. Life Eternal Trust
235. Λόγος (τού Μούν)
236. Locus 7
237. Lucis Trust
238. «Μάλλικα» Κέντρο Διαλογισμού τού Osho (Osho Rajneesh)
239. Μασονία-Τεκτονισμός (διάφοροι τύποι, στοές, τάγματα, σχολές)
240. Μαύρος Οιωνός (The Black Omen)
241. Μεγάλη Εθνική Εκκλησία των ‘Ελλήνων ( νεοειδωλολάτρες)
242. Μεταφυσική Αδελφότης Πνευματικής Τελειώσεως (Γ. Βασιλείου)
243. Μεταφυσική Ακαδημία τής Αιτίας καί του Αποτελέσματος
244. Μονοπάτι τής Ευτυχίας (Ανάντα Μάργκα)
245. Μπακτιβεντάντα ΕΠΕ (Χάρε Κρίσνα)
246. Μπαχάι-Θρησκεία
247. Μυθολογικό Κέντρο «Τρισήλιον» (Agni Yoga Society)
248. Μυρινούντα (Αρμονική Ζωή)
249. Ναός τού Ηλίου ( France )
250. Ναός τού Σέτ-Temple of Set
251. Narconon (Σαηεντόλοτζυ – Ρωσίας)
252. Νέα Ακρόπολη
253. «Νέα ‘Εποχή»
254. Νέας Ανθρωπότητας Κέντρο (τού Χάρη Βακάλ)
255. Νέας Ανθρωπότητας Όμιλος (τού Χάρη Βακάλ)
256. New Era Publications International (Μούν-Νέα Οικουμενική Εταιρεία Ερεύνης) (Σαηεντόλοτζυ – Μόσχα)

257. Νεο-ανθρωπιστικό Κέντρο (Ανάντα Μάργκα)
258. Νέος Όμιλος Εξυπηρετητών τού Κόσμου
259. Νεο-παγανιστικές ομάδες (Russian Cosmism) (Neo-yazychestvo, Russkii Kosmism) – Ρωσία
260. Νιτσίρεν Σόσου
261. Ντο-Ναγκ Ζούνγκ-Τζούγκ Λίνγκ (βουδιστές)
262. Οι Κύριοι των Δακτυλιδιών (Gospodari Prstenova) – Σερβία
263. Οικογένεια ( τού Μώ)
264. Οικογένεια Αγάπης (τού Μώ)
265. Οικουμενική Εκκλησία (τού Μούν)
266. Οικουμενική Ζωή (τής G. Wittek)
267. Οικουμενική καί Θριαμβεύουσα Εκκλησία
268. Οικουμενική Ρωσική Μαριανική Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία – (The Ecumenical Russian Marian Orthodox – Catholic Church ) – Ρωσία

269. Ομάδα Εσωτερικών Μελετών τού Τάγματος των Ιπποτών τού Ναού
270. Ομάδα Διαβίβασης Ενεργειών
271. Ομάδες Εσωτερικής Εργασίας (Ατζακα)
272. Ομακόειο Αθηνών
273. Ομάς Σατσιτανάντα
274. Όμιλος Βιολογίας-Ενέργειας Γιόγκα
275. Όμιλος Εξυπηρετητών
276. Όμιλος Εργατών Εσωτερισμού ΦΑΕΘΩΝ
277. Όμιλος Ερευνών, Μελετών καί προστασίας τού ‘Ανθρώπου καί του Περιβάλλοντος (Γαία Αειφόρος)
278. Όμιλος Μελετών
279. Όμιλος «Πυθαγόρας Πλάτων»
280. Όμιλος Υπηρεσίας
281. Ομοσπονδία Μεταφυσικών Σωματείων Ελλάδος
282. Ομοσπονδία των Γυναικών γιά τήν Παγκόσμια Ειρήνη (Μούν)
283. Omoto Kyo
284. Οντολογικές Προπονήσεις (Hannes School)
285. Orden Fiat Lux (Uriella Bert Schinger)
286. Ορθόδοξη Σατανιστική Εκκλησία τού τυπικού (Nethilum Rite)
287. OSC (Μούν – σταυροφορία γιά τον Xναν κόσμο)
288. Office of Special Affairs (Σαηεντόλοτζυ)
289. Ουράνιο Τόξο (Εκδόσεις βιβλίων τού Osho Rajneesh)
290. Παγκόσμια Καλή Θέληση
291. Παγκόσμια Λευκή ‘Αδελφότητα (Αιβανχόφ)
292. Παγκόσμια Συνεργασία γιά έναν Καλύτερο Κόσμο (Brahma Kumaris)
293. Παγκόσμιο Πνευματικό Κέντρο ΟΛΥΜΠΟΣ
294. Παγκόσμιο Πνευματικό Πανεπιστήμιο Brahma Kumaris
295. Παιδιά του Θεού (του Μώ)
296. Πανελλήνια Ένωση Γνωστικών Σπουδών γιά τήν Έρευνα τού Ανθρώπου
297. Πανελλήνια Επαγγελματική Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών και Αστρολογίας
298. Πανελλήνια Εταιρεία Προγεννητικής Αγωγής
299. Πανελλήνιο Επιστημονικό Κέντρο Μεταφυσικής, Πνευματισμού και Αστρολογίας
300. Πανελλήνιο Κέντρο Γνωστικών Σπουδών
301. Πανελλήνιο Κέντρο Διαλογισμού (Brahma Kumaris)
302. Πανελλήνιος Σύνδεσμος γιά καλύτερη Ζωή καί Εκπαίδευση
303. Πανελλήνιο Σωματείο Ψυχικών Ερευνών καί Τηλεπάθειας «Άπω Ανατολή»
304. Πανεπιστήμιο MIU (γκουρού Μαχαρίσι)
305. Παραψυχοκοινωνιολογική Εταιρεία
306. Πνευματικό Κέντρο Αρμονική Ζωή
307. Πνευματικό Κέντρο Brahma Kumari
308. Πνευματικό Κέντρο «Μήλον τής Έριδος»
309. Πνευματικός Όμιλος Αθηνών «Το θείο φως»
310. Πνευματιστικός Όμιλος Αθηνών
311. ΠΝΟΗ-Νέοι Τρόποι Ζωής
312. Πολιτιστικός και Καλλιτεχνικός Σύλλογος Mokiti Okada
313. Πολιτιστικός και Φιλοσοφικός Οργανισμός Νέα Ακρόπολη
314. Πρακτική Φιλοσοφία (Κύπρος)
315. Πρόσκληση για Ζωή
316. Proutist Universal (Ανάντα Μάργκα)
317. «Ράμνος» Όμιλος Εσωτερικής Αναγνώρισης και Υπηρεσίας
318. Ράντα Σουάμι Σάντσανγκ Μπέας Ελλάδος
319. Rennaissance Universale (Ανάντα Μάργκα)
320. Religious Technology Center (Σαηεντόλοτζυ)
321. Rissho-Kosei-Kai
322. Ροδοσταυρική Εταιρεία
323. Ροδοσταυρικό Τάγμα AMORC
324. Ρουχανί Σάτζαγκ Γιόγκα
325. RYS (Μούν-θρησκευτική υπηρεσία νεότητος)
326. Saint Germain Foundation (Εγώ Ειμί-Κίνηση)
327. Sagitarius-Κέντρο Νοητικής και Σωματικής Εξάσκησης
328. Σαρακήνειον Ίδρυμα Συμπαράστασης
329. Σαρακήνειο Φιλανθρωπικό Ίδρυμα
330. Satyananda Yoga Center
331. Σατυανάντασραμ Ελλάδας
332. Σάτυα Σαι Μπάμπα-Κίνηση
333. Self-Realization Fellowship (SRF-του γκουρού Παραμαχάνσα Γιογκανάντα)
334. Σεμινάρια Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας «Κυβερνητική του Νου» (Κύπρος)
335. Σεμινάρια Νους και Σώμα
336. Σεμινάριο «τα τρία σημεία» (Δώρα Μορφίτου, Κύπρος)
337. Σεμινάριο τής Αποκάλυψης (Κύπρος)
338. Σηννανώι Σοσσυόρ
339. Sidha Yoga (Muktananda)
340. Silva Mind Control
341. Scientology Missions (Αθήνα, Κολωνός, Σόφια – Harghita, Ρουμανίας -Briask,Kagalyn, Μόσχα – st. Peterlurg, Tver, Volgograd, Ρωσίας – Harkov Ουκρανίας -Koper, Σλοβενίας)
342. Soka Gakkai (βουδιστική αίρεση)
343. Σοροπτιμίστριες
344. Σουλεϊμάν Μορσέντ (Συρία)
345. Σουμπούντ (Subud)
346. Σουφανία (Χαρισματική – Δαμασκός, Συρία)
347. Sri Vaisnaba Society
348. Στέκι τής Γειτονιάς (Silo)
349. Success Dynamics-Η Δυναμική τής Επιτυχίας (Α. Καλογήρου)
350. Σύλλογος Αποφοίτων Ελέγχου του Νου
351. Σύλλογος Γνωστικής Ανθρωπολογίας καί Επιστήμης
352. Σύλλογος Επιστημονικής Μελέτης Φιλοσοφικών καί Μεταφυσικών Θεμάτων (Radha Suami)
353. Σύλλογος Θιβετανικών Μελετών (Karma Drub Gin Chor Ling) (βουδιστές)
354. Σύλλογος Προσκυνητών Ακτίστου Φωτός «Άγιος Πατάπιος» (Ομακόειον)
355. Σύλλογος Σρί Ουρομπίντο
356. Συμβουλευτικό Κέντρο Έρις (Γ. Βασιλείου)
357. Summit Council of World Peace (Μούν – συμβούλιο κορυφής γιά την παγκόσμια ειρήνη)
358. Συνομοσπονδία Μεταφυσικών Σωματείων
359. Συνομοσπονδία Μεταφυσικών Σωματείων καί Σωματείων Φυσικής Υγιεινής «Αθήναιον»
360. Share International Foundation (Ελληνικό περιοδικό : Η Aνάδυση)
361. Σχολεία Βάλντορφ (Ανθρωποσοφία)
362. Σχολή Αρκέην
363. Σχολή Ζέν-Σιατσού (γκουρού Ραζνίς)
364. Σχολή Νέας Εσωτερικής Σοφίας (Χάρης Βακάλ)
365. Σχολή Tai-Chi
366. Σχολή Φιλοσοφίας τού Όντος
367. Σωματείο γιά τήν Προϋπόθεση τού Φυσικού καί Ανώδυνου Τοκετού (γκουρού Ραζνίς)
368. Τάγμα Αγίου Γεωργίου
369. Τάγμα Αγίου ‘Ιωάννου
370. Τάγμα Αργυρού Αστέρα
371. Τάγμα Εκλεκτών Ιερέων τού Σύμπαντος
372. Τάγμα Ερμού τού Τρισμέγιστου
373. Τάγμα Κριναετών Εωνική Εταιρεία
374. Τάγμα Ραμακρίσνα
375. Τάγμα τής Κίρκης, τού Αίματος τού Σκύλου
376. Τάγμα τής Νεκροκεφαλής καί των Οστών
377. Τάγμα τού Αγίου Δισκοπότηρου
378. Τάγμα τού Κρίνου καί τού Αετού (τρεις διαφορετικές ομάδες με το ίδιο όνομα)
379. Τάγμα τού Κρόνου-Ordo Saturni
380. Τάγμα τού Λευκού Κρίνου
381. Τάγμα τού Ναού
382. Τάγμα τού Ναού τής Ανατολής (ΟΤΟ)
383. Τάγμα τού Ναού τού Ηλίου-Temple of the Sun
384. Τάγμα των Πτωχών Ιπποτών τού Χριστού
385. Τάγμα των Σούφι στη Δύση
386. Τάγμα Thelema
387. Τάγμα Χρυσού Ρόδου
388. Τα θεμέλια γιά Ανώτερη Πνευματική Μάθηση (εσώτερη αδελφότητα των Αναληφθέντων Δασκάλων τής Σοφίας, Κόρινθος)
389. Tao Te Puh (γκουρού Ραζνίς)
390. Tara Center
391. Το Δέντρο (Κέντρο Άσκησης γιά τήν εναρμόνιση Σώματος, Νου και Ψυχής)
392. Το 20λεπτο Μυστικό (Φάνης Θεοφανίδης, Κύπρος)
393. Το Ενσόφιον τής Ενανθρωπότητος (τού Χάρη Βακάλ)
394. Το Κίνημα (Silo)
395. Tong il Company (Μούν-Εταιρεία Ένωσης τής Οικονομίας)
396. Το Φιλοσοφικόν (τού Θεοφάνη, Κύπρος)
397. The Way International
398. The Way for Happiness Foundation (Σαηεντόλοτζυ – Ρωσίας)
399. The International Cultural Foundation (Mun)
400. The Rosicrurian Fellowship
401. U-Man International- (Scientology)
402. U-Man Hellas-Σύμβουλοι Παραγωγικότητας (Scientology)
403. United Human Organisation bep (H.J.Ament)
404. Υπερβατικός Διαλογισμός (γκουρού Μαχαρίσι)
405. Family Service (Παιδιά τού Θεού)
406. Φαράχ-Κέντρο Τεχνών (Δ. Πιτιανούδη)
407. Fellowship of friends
408. Φίλοι τού Οσσο
409. Φιλοσοφική Ομάδα Σάι Μπάμπα
410. Φιλοσοφικό καί Μυθολογικό Κέντρο Ελλάδος (‘Α. Ασημακόπουλου)
411. Φιλοσοφικό Κέντρο Αθηνά (Σαηεντόλοτζυ)
412. Φιλοσοφικό Κέντρο Νέα ‘Ακρόπολη
413. Four P. Society
414. Freedom Magazine Offices (Σαηεντόλοτζυ)
415. Φυσιοθεραπευτικό Κέντρο Πρωτοποριακής Έρευνας Σέραπις ή Κέντρο Σέραπις (Νέα Ακρόπολη)
416. Haven’ s Magic (Παιδιά τού Θεού)
417. Haidakhandi Spiritual Unity Center
418. Haidakhan Samaj
419. Haven’s Love (Παιδιά τού Θεού)
420. Χριστιανική Επιστήμη (Christian Science)
421. Χρυσός τού Ήλιου
422. Ψυχολογική Σχολή τής Ράτζα Γιόγκα (Ομακόειο)

Οί παραπάνω κατάλογοι καταρτίστηκαν από την Ζ΄ Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και Παραθρησκείας (Αλίαρτος 20-26.9.1995).

Πηγή:

http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/heresies/heresies-0019.html

 

ΒΑΣΙΚΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ

Ρωμαιοκαθολικοί – Παπικοί

Προτεστάντες – Ευαγγελικοί

 

Έντυπα Χριστιανικών αιρέσεων είναι:

Σκοπιά — Ξύπνα — Χριστιανισμός — Ό δρόμος

Καιροί αναψυχής — — Ανέσπερο Φώς ( πρώην «Καλά Νέα» )

— Η φωνή τού Ευαγγελίου — Ό επιούσιος άρτος — Πρός Εμμαούς

— Ηχώ τής αλήθειας — Ή μάχαιρα τού πνεύματος —

Λόγοι ζωής — Ή αγγελία μας — Ουράνιο τόξο

— Νέα πνοή — Παιδικοί αντίλαλοι

— Ημεροδείκτης τού Χριστιανού — Ευαγγελικό φώς

— Λυτρωμένα νειάτα — Πνευματικοί αντίλαλοι

 

Αιρετικές ιστοσελίδες πού παρουσιάζονται ώς Ορθόδοξες:

www.egolpio.net ( Πεντηκοστιανό )

 

Τηλεοπτικοί καί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί :

Hellas 62 ( TV) —

Ρ/Σ » Χριστιανισμός » ( Πεντηκοστιανοί )

 

Τηλεφωνικά μηνύματα :

Διαφημίζονται τηλεφωνικοί αριθμοί γιά Χριστιανικά μηνύματα συμπαράστασης.

Προσοχή ! Τό 90% από αυτά τά μηνύματα, ανήκουν σέ αιρέσεις…

 

Έντυπα Εξωχριστιανικών ομάδων είναι:

Δαυλός ( Νεοειδωλολάτρες – Διακοπή λειτουργίας λόγω έλλειψη αναγνωστών…)

Διϊπετές ( » » )

Πύρινος Κόσμος ( διακίνηση αποκρυφιστικών βιβλίων )