«ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονταί τινες τῆς πίστεως, προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων» (Α Τιμ. 4,1)

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΡΘΡΑ on Ιουνίου 2, 2012 by entoytwnika

Οι πατέρες μας έχουν προειδοποιήσει λέγοντας «Τὸ δὲ Πνεῦμα ῥητῶς λέγει ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονταί τινες τῆς πίστεως, προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων» (Α Τιμ. 4,1).

Θα πούμε λίγα λόγια σε όλους αυτούς που θέλουν να μας πείσουν ότι όλοι οι λαοί πιστεύουν στον ίδιο Θεό, απλώς »με άλλο όνομα»!!! και μάλιστα χρησιμοποιούν χίλιους δυο τρόπους δια να το καταφέρουν!

Διαβάζουμε εις την Παλαιά Διαθήκη «ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου, ὅστις ἐξήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ» (Εξ. 20,1-2).

Φαντάζεσθε όταν οι εβραίοι ελάτρευαν τον Βάαλ να είχαν επικαλεσθεί την θεωρία (που μας λένε και εμάς κάποιοι σήμερα), ότι είναι ο ίδιος θεός με τον ΄Ενα και Αληθινό Θεό απλώς με άλλο όνομα!!!

Επίσης γνωρίζουμε απο τον προφητάναξ Δαυίδ το ψαλμικό χωρίο «πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια» (Ψαλ. 95,5). Μήπως τα «δαιμόνια» αυτά που μας λέγει ο προφήτης είναι δήθεν διαφορετικά ονόματα-παραλαγές του Ενός και Μοναδικού Θεού???

Επίσης γνωρίζουμε και το λεχθέν υπό του Κυρίου «Εἶπεν οὖν πάλιν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι ἡ θύρα τῶν προβάτων. πάντες ὅσοι ἦλθον πρὸ ἐμοῦ, κλέπται εἰσὶ καὶ λῃσταί» (Ιω. 10,7-8).

Μήπως αυτοί οι «κλέπται και λησταί» πρό του Κυρίου οι οποίοι ονόμαζαν τους εαυτούς τους ως θεούς, και τους ελάτρευαν και οι διάφοροι λαοί ήταν απλώς παραλλαγές του Ενός και Αληθινού Θεού??? Τότε διατί ο Κύριος τους λέγει κλέφτες και ληστές???

Ο απόστολος Παύλος λέγει «ἀλλ᾿ ὅτι ἃ θύει τὰ ἔθνη, δαιμονίοις θύει καὶ οὐ Θεῷ· οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς κοινωνοὺς τῶν δαιμονίων γίνεσθαι» (Α Κορ. 10,20), και σε απλή μετάφραση «Αλλά λέγω, ότι τα ζώα και αι άλλαι προσφοραί, που θυσιάζουν οι ειδωλολάτραι, “τα θυσιάζουν εις τα δαιμόνια, και όχι στον Θεόν”. Εγώ, λοιπόν, δεν θέλω να γίνεσθε σεις συμμέτοχοι και κοινωνοί των δαιμονίων».

Μήπως αγαπητοί μου μπορείτε να μας πείτε ποιά είναι αυτά τα «δαιμόνια» που θυσίαζαν οι ειδωλολάτρες και μάλιστα δεν θέλει ο ίδιος ο απόστολος να είμαστε κοινωνοί αυτών;
Πολλοί θα ενθυμούνται εις τους Συναξαριστές όπου διαβάζουμε τους βίους των αγίων μας, ότι αρκετοί απο τους αγίους έδιωχναν τα δαιμόνια μέσα απο τα αγάλματα των ειδωλολατρών.

Επίσης ο ίδιος απόστολος μας λέγει «Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς» (Β Κορ. 6,14-17).

Ο απόστολος σε αυτό το χωρίο είναι ξεκάθαρος!!! Τι θα έλεγε άραγε σήμερα που οι δήθεν «ορθόδοξοι» συμμετέχουν εις το Παγκόσμιο Συμβούλιο των «Εκκλησιών»=αιρέσεων, μαζί με μάγους απο διάφορες φυλές της γής, πυρολάτρες κ.λπ;;;;

Βέβαια κάποιος μπορεί να ρωτήσει το εξής. Και που γνωρίζετε εσείς ότι αυτοί οι «θεοί» ήταν δαίμονες και όχι όντως παραλλαγές-ονόματα του Θεού; Αγαπητοί μου πλήν των άλλων που αναφέραμε, Δαυίδ κ.λπ μας το λέγει και ο ίδιος ο Κύριος!

«καὶ εἰ ὁ σατανᾶς τὸν σατανᾶν ἐκβάλλει, ἐφ᾿ ἑαυτὸν ἐμερίσθη· πῶς οὖν σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ; καὶ εἰ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβαλοῦσι; διὰ τοῦτο αὐτοὶ κριταὶ ἔσονται ὑμῶν. (Ματθ. 12,26-27).

«Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; (Β Κορ. 6,14)

Εδω ο Κύριος μας αναφέρει δυο ονόματα δαιμόνων. Τα ονόματα αυτά υπάρχουν σε όλα τα δαιμονολόγια που υπάρχουν μέσα σε εγχειρίδια μαγείας. Μάλιστα τα δυο αυτά πνεύματα κατέχουν κορυφαίες θέσεις στην δαιμονική ιεραρχία και εξουσιάζουν μεγάλο αριθμό δαιμονικών πνευμάτων.

Στην Καινή Διαθήκη τρείς συνοπτικοί Ευαγγελιστές τον ένα απο τους δυο δαίμονες τον ονομάζουν «άρχοντα των δαιμονίων» (Ματθ. 12, 24, Μαρκ. 3, 22, Λουκ. 11, 15).
Αυτοί οι δαίμονες υπήρχαν την εποχή εκείνη λατρευόμενοι ως «θεοί» απο αυτούς που πλανούσαν με τις διάφορες εμφανίσεις τους.

Γνωρίζουμε επίσης ότι ο βασιλιάς Σολομών έπεσε εις την ειδωλολατρεία. Έκτισε μεγαλοπρεπείς ναούς εις τον Χαμώς, θεό των Μωαβιτών, στον Μελχώμ, θεό των Αμμωνιτών, στην Αστάρτη, θεά των Σιθωνίων κ.α. (Γ Βασ. 11,5-6).

Μήπως αυτοί οι «θεοί» ήταν διαφορετικά ονόματα του ενός και αληθινού Θεού, όπως μας διδάσκουν σήμερα οι οικουμενιστές και συγκρητιστές; Τότε διατί « ὠργίσθη Κύριος ἐπὶ Σαλωμών, ὅτι ἐξέκλινε καρδίαν αὐτοῦ ἀπὸ Κυρίου Θεοῦ Ἰσραὴλ» (Γ Βασ. 11,9); Ή μήπως θα μας πείτε ότι οι προ Χριστού «θεοί» ήταν όντως δαιμόνες, ενω οι μετά τον ερχομό του όχι;

Βέβαια αυτοί που τα λέγουν αυτά είναι οι Οικουμενιστές – συγκρητιστές, οι οποίοι προσπαθούν να αναμείξουν διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις, δόγματα και παραδόσεις, με ταύτιση και εξομοίωση θεοτήτων και συμβολισμών.
Λένε ότι υπάρχουν και άλλοι δρόμοι που οδηγούν στον αληθινό Θεό!!! εννοώντας και τις άλλες θρησκείες!!! Τι μας λέγει όμως ο Δεσπότης Χριστός;

«ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι᾿ ἐμοῦ. εἰ ἐγνώκειτέ με, καὶ τὸν πατέρα μου ἐγνώκειτε ἄν» (Ιω. 14,6-7).

«πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει» (Α Ιω. 2,23)

«Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός, πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας» (Ιω. 1,14)

«ἐν τούτῳ ἐφανερώθη ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐν ἡμῖν, ὅτι τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἀπέσταλκεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν κόσμον ἵνα ζήσωμεν δι᾿ αὐτοῦ. ἐν τούτῳ ἐστὶν ἡ ἀγάπη, οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸν Θεόν, ἀλλ᾿ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς καὶ ἀπέστειλε τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἱλασμὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν» (Α Ιω. 4, 9-10).

«οὗτός ἐστιν ὁ λίθος ὁ ἐξουθενηθεὶς ὑφ᾿ ὑμῶν τῶν οἰκοδομούντων, ὁ γενόμενος εἰς κεφαλὴν γωνίας. καὶ οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία· οὐδὲ γὰρ ὄνομά ἐστιν ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς» (Πραξ. 4,11-12).

Για να μας πούνε λοιπόν οι δήθεν «ορθόδοξοι». Εκεί που μεταβαίνουν εις τα Συμβούλια των θρησκειών, δέχονται όλοι αυτοί τον Ιησού Χριστό ως την μόνο ΟΔΟ προς την σωτηρία;;

Γνωρίζουν ότι εαν δεν δεχτούν αυτόν ως Υιό και Λόγο του Θεού, είναι αδύνατον να γνωρίσουν τον Ίδιο τον Πατέρα Θεό;

Γνωρίζουν ότι εαν αρνηθούν τον Υιό και Λόγο του Θεού Ιησού Χριστό αρνούνται και τον Πατέρα Θεὀ;

Γνωρίζουν ότι ο Λόγος του Θεού εφόρεσε σάρκα ανθρώπινη και κατεσκήνωσεν με οικειότητα εν τω μέσω ημών και ημείς είδαμεν την μεγαλειώδη δόξαν του, δόξαν όχι ανθρωπίνην, αλλά θείαν και απέραντον, την οποίαν είχεν ως φυσικήν του κατάστασιν από τον Πατέρα, σαν Υιός του Θεού μονογενής, γεμάτος χάριν και αλήθειαν.

Γνωρίζουν ότι δεν είναι δυνατόν με κανένα άλλο πρόσωπον και τρόπον να επιτύχωμεν την σωτηρίαν, διότι δεν υπάρχει κανένα άλλο όνομα κάτω από τον ουρανόν και εις όλην την γην, που να έχη δοθή εκ μέρους του Θεού στους ανθρώπους, δια του οποίου, σύμφωνα με την βουλήν του Θεού, έχει ορισθή να σωθώμεν όλοι μας;

Δεν νομίζουμε να τα γνωρίζουν αυτά, και δεν νομίζουμε ότι τους ενδιαφέρουν κιόλας.
Θα συνεχίσουμε με άλλο άρθρο δεικνύοντας με αποδείξεις ποιοί είναι οι δήθεν «θεοί» που λατρεύουν οι άλλες θρησκείες!

Advertisements

«καὶ λόγους πρὸς τὸν Ὕψιστον λαλήσει καὶ τοὺς ἁγίους Ὑψίστου παλαιώσει…» (Δανιήλ Ζ΄ 25)

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΡΘΡΑ on Ιουνίου 2, 2012 by entoytwnika

Είμαστε πεπεισμένοι ότι ζούμε τα »σημεία των καιρών»! Βοά και στενάζει όλη η γή με αυτά που γίνονται και θα γίνουν. Τα »σημεία των καιρών» είναι όμως ενα άλλο ζήτημα που θα το αναλύσουμε κάποια άλλη στιγμή.

«καὶ λόγους πρὸς τὸν Ὕψιστον λαλήσει καὶ τοὺς ἁγίους Ὑψίστου παλαιώσει…»(Δανιήλ Ζ΄ 25).
Εξ΄ αφορμής του κειμένου που μόλις δημοσιεύθηκε υπό τον τίτλο Ιερομονάχου Φιλίππου (Θωμάδων), Ο Αλλάχ είναι ο Ουράνιος Πατέρας;
βλέπουμε ότι οι αντίχριστες δυνάμεις έχουν βαλθεί να μας μεταπείσουν να δεχθούμε αιρετικές και κακόδοξες διδασκαλίες!!!

Τους παλαιούς αγίους που εορτάζουμε κάθε ημέρα έχουν βαλθεί να τους »παλαιώσουν», να τους ξεχάσουμε εντελώς, διότι οι διδασκαλίες τους δεν συμβαδίζουν με αυτά που θέλουν σήμερα να μας περάσουν!!!
Έτσι ούτε καν μεταφράζουν τα πατερικά κείμενα αφήνοντας εις το σκότος τον απλό λαό, αλλά και αυτά που ήδη έχουν μεταφραστεί δεν τα διδάσκουν εις τον κόσμο.

Προβάλλουν συχνά σύγχρονους γέροντες με αμφιβόλου προελεύσεως λόγους! Εννούμε βεβαίως ότι δεν γνωρίζουμε εαν όντως τα είπαν αυτά που γράφονται ή όχι. Ως παράδειγμα θα αναφέρουμε μερικά γεγονότα.

Προβάλλουν τον γέροντα Παίσιο, ο οποίος γνωρίζουμε ότι δεν δεχόταν εις το κελί του ανθρώπους με οικουμενιστικό και συγκρητιστικό φρόνημα, και μάλιστα δεν συμφωνούσε με τις συμπροσευχές μετά των ετεροδόξων.

Σήμερα αναγνώσαμε ότι ο γέροντας Παίσιος δεχόταν ότι ο Αλλάχ είναι ο ουράνιος Πατέρας, ότι οι Φράγκοι έχουν βάπτισμα, και ότι δεν απαγόρευονται οι συμπροσευχές!!! Με λίγα λόγια άλλα ντ΄ άλλων!!! Μέχρι και αυτοί που προσπαθούν να βάλουν εις το στόμα των γερόντων τα διάφορα φρονήματά τους, έχουν μπερδευτεί και εκτίθονται βεβαίως με αυτά που μας λέγουν!!!

Έτσι έκαναν και παλαιότερα με το θέμα των »παλαιοημερολογιτών». Οι μισοί σύγχρονοι γέροντες έλεγαν τους παλαιοημερολογίτες ως σχισματικούς, οι άλλοι μισοί ως αγίους!!! Δείτε επι παραδείγματι τον γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο. Τα μισά κείμενα είναι υπέρ των »παλαιοημερολογιτών, τα άλλα μισά κατά!!! Εαν τα έγραψε ή τα είπε ο ίδιος!!!

Δυστυχώς η δική μας άποψη είναι ότι ΕΧΟΥΝ ΒΑΛΕΙ ΔΑΚΤΥΛΟ εις τα κείμενα και λόγια των σύγχρονων γερόντων. Συγχωρέστε μας αλλά είναι η άποψή μας.
Αρκεί και μόνο να ενθυμηθούμε ότι ο γέροντας Παίσιος ΕΝΑ κείμενο έγραψε χειρόγραφο περί των εσχάτων χρόνων και δια τα σημεία των καιρών, και οι φανατικοί υποστηρικτές του δεν το αποδέχονται!!! λέγοντας ότι δεν είναι δικό του!!! Φυσικά δεν τους βολεύει το εν λόγω κείμενο και δι΄ αυτό δεν το αποδέχονται.

Και καλά, εμείς διατί να δεχτούμε όλα αυτά τα οποία εσείς μας λέτε ότι δήθεν τα είπε, και ένα χειρόγραφο δικό του μας λέτε να μην το αποδεχτούμε;;

Τα πράγματα είναι αρκετά μπερδεμένα και ο Θεός να μας συγχωρέσει όλους μας δια τα εν γνώσει ή αγνοία αμαρτήματά μας.
Δια τούτο ας ενθυμηθούμε τους πατέρες της Εκκλησίας μας οι οποίοι με την διαχρονική διδασκαλία τους μας διδάσκουν ακόμη και σήμερα, διορθώνοντας τα πάθη μας δια των ευχών τους προς τον Κύριο.

Δι΄ ευχών των αγίων πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς αμήν!

Ιερομονάχου Φιλίππου (Θωμάδων), Ο Αλλάχ είναι ο Ουράνιος Πατέρας;

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΡΘΡΑ on Ιουνίου 2, 2012 by entoytwnika


Ο ΑΛΛΑΧ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ;

Τοῦ Ἱερομονάχου π. Φιλίππου Θωμάδων

ΠΟΛΛΕΣ φορές διαβάζω καί ἀκούω τήν ἀπορίαν καί τήν ἐρώτησιν πολλῶν ἀνησύχων ἐν Χριστῷ ἀδελφῶν διά τά τῆς πίστεως, διά τήν σιωπήν τῶν Ἁγιορειτῶν. Μερικοί ἐξ᾽ αὐτῶν μᾶς ἐχαρακτήρισαν θρησκειοκάπηλους, ἐπαρχιώτας, λαϊκιστάς καί ὀργανωσιακούς φανατικούς. Ἄλλοι, δεμένους εἰς τό ἅρμα τῶν κρατικῶν κονδυλίων καί τῶν παντός εἴδους ὑποχρεώσεων. Ἑπομένως ὀφείλομεν νά ἐκφρασθοῦμε διά τά περίεργα, πού γίνονται καί λέγονται στήν δυστυχῆ ἐποχή μας.
Εἰς τό περιοδικόν ≪ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ≫ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, εἰς τό τεῦχος τοῦ Ἰανουαρίου, εἰς τήν σελίδα 14, κάποιος Καριώτογλου γράφει ὅτι ὁ ἀείμνηστος Γέρων Παΐσιος… ὅταν ἐπεσκέφθη τήν Ἱ. Μονήν τοῦ Σινᾶ καί συνήντησε μουσουλμανάκια στήν αὐλή τούς εἶπε ≪τώρα νά φωνάξετε δυνατά “δόξα στόν ἀλλάχ”≫ κι ἐκεῖνα τό ἔκαναν μέ δυνατή φωνή. Ἕνας Μοναχός παρεξηγήθηκε καί εἶπε ≪Τί πράγματα εἶναι αὐτά, γέροντα, δόξα στόν ἀλλάχ, ἐμεῖς εἴμαστε ὀρθόδοξοι χριστιανοί≫ καί ὁ ἅγιος γέροντας τοῦ ἀπάντησε ≪γιατί ἄλλος νομίζεις εἶναι ὁ ἀλλάχ ἀπό τόν Θεόν Πατέρα;≫.
Ἀφοῦ ἀπευθύνομαι εἰς εὐλαβεῖς χριστιανούς εἶναι περιττά τά σχόλια. Ἀλλά πρέπει νά τονισθῆ ὅτι τό περιοδικό ἀπευθύνεται εἰς ἱερεῖς ὡς κατήχησις, διά νά διδάσκουν αὐτήν τήν ὕβριν ἀφ᾽ ἑνός καί ἀφ᾽ ἑτέρου θέτει εἰς τό στόμα τοῦ ἀειμνήστου Γέροντος τήν ὡς ἄνω βλασφημίαν. Ὡς γνωστόν, τόν ἐν λόγῳ Γέροντα, πολλοί ἐκ τῶν ὀρθοδόξων, σέβονται ὡς Ἅγιον.
Πρό μηνός εὑρεθήκαμε προσκεκλημένοι εἰς Ἱ. Μονήν τῆς Β. Ἑλλάδος. Εἰς συζήτησιν μετά τόν Ἑσπερινόν εἷς ἱερεύς, δάσκαλος ἐκκλησιαστικῆς σχολῆς, π. Νικόλαος Λουδοβῖκος, μᾶς εἶπε ὅτι ὁ Γέρων Παΐσιος τοῦ ἐνεπιστεύθη ὅτι οἱ φράγκοι ἔχουν βάπτισμα. Ἐπίσης ἐπέμενε μετά τοῦ προεξάρχοντος Ἐπισκόπου Προύσης κυρίου Ἐλπιδοφόρου, ὅτι δέν ἀπαγορεύονται αἱ συμπροσευχαί μετά τῶν αἱρετικῶν, φράγκων καί προτεσταντῶν. Βεβαίως ἔλαβαν τάς καταλλήλους ἀπαντήσεις. Ἀμφότεροι ὅμως διδάσκουν νέους, μερικοί ἐκ τῶν ὁποίων στο μέλλον θά ἱερωθοῦν ἤ θά διδάσκουν στά σχολεῖα τά παιδιά ≪θεολογία≫. Ὁ Ἐπίσκοπος μάλιστα ἐφηῦρε καί μίαν νέαν διδασκαλίαν, θεωρίαν, ὅτι ὄχι ἡ οὐσία, ἀλλά ἡ μοναρχία τοῦ Πατρός ἀποτελεῖ κεντρικόν ἰδίωμα τῆς Ἁγίας Τριάδος, διά νά στηρίξη μᾶλλον τήν ἐπί γῆς θρησκευτικήν ἐξουσίαν. Ἀλλά καί τό Φιλιόκβε, διά νά στηρίξη τήν φραγκοπαπικήν ἐξουσίαν, ἐφευρέθη καί ἐπεβλήθη εἰς τήν δύσιν.
Ἆραγε, θέλουν νά μᾶς ἀλλάξουν τήν πίστιν. Ματαιοπονοῦν, διότι αὐτή ἡ πίστις εἶναι θεϊκή. Καί διεφυλάχθη πολλάκις ἀκόμη καί εἰς ἕν πρόσωπον, π.χ. Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός καί πύλαι Ἅδου οὐ κατισχύσουσιν Αὐτῆς.
Ὀφείλουν ὅμως τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί ἡ Ἀρχιεπισκοπή Ἀθηνῶν, νά φροντίζουν νά ἀντικρούουν τίς πλάνες καί τίς νοθεῖες. Εὑρίσκονται εἰς τόπον καί τύπον τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Ἡ διδασκαλία μας εἶναι Ἁγιοπνευματική καί δέν ἐπιδέχεται προσθαφαιρέσεις. Ὡς ἐν ἐπιλόγῳ, προτείνουμε εἰς τούς κληρικούς καί λαϊκούς ὀρθοδόξους θεολόγους, ἄς ἔχουν πρό ὀφθαλμῶν των τήν διδασκαλίαν και ἐκκλησιαστικήν παρουσίαν τοῦ συγχρόνου Ὁμολογητοῦ Ἁγίου Ἰουστίνου τοῦ Σέρβου. Ἀποτελοῦσε ἐν ζωῇ πρόβλημα, εἰς τούς φράγκους καί τούς οἰκουμενιστάς. Συνεχίζει καί μετά τήν ὁσιακήν κοίμησίν του νά εἶναι πρόβλημα, Ἴδιον τῶν ἀληθινῶν Ἁγίων, εἶναι ὁ Διωγμός τους καί ἐν ζωῇ καί μετά τήν κοίμησιν.

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ »ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ»


ΣΑΝ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΠΟΥ ΒΑΖΟΥΝ ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΓΕΡΟΝΤΩΝ ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΤΙΚΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ!!!
ΤΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΜΕΤΑ Ο ΑΠΛΟΣ ΚΟΣΜΑΚΗΣ!
ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΑΘΕΟΦΟΒΟΙ!!!

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 11/5/2012

Ἰησοῦ ὀνόματι μάστιζε πολεμίους (Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος) 3ο ΜΕΡΟΣ

Posted in ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ on Ιουνίου 2, 2012 by entoytwnika

Ο καθεαυτό νούς αποτελεί όργανο της πνευματικής καρδίας καί μάλιστα τό σημαντικότερο, έτσι ώστε μερικές φορές ονομάζεται «καρδία» από μετωνυμία, αν καί η ονομασία «οφθαλμός της καρδίας», ή οποία του αποδίδεται συχνά, του ταιριάζει ακριβέστερα. Παρόλο πού είναι έκ φύσεως άσώματος καί ανεξάρτητος του σώματος, έχει καί αυτός την έδρα του στη φυσική καρδία.

Ωστόσο, συνήθως ό νους χωρίζεται άπό τήν καρδία· εκτείνεται καί διαχέεται σέ λογισμούς έξω άπό αυτήν, καί άπό έκεί διασκορπίζεται έξω καί άπό αυτόν τόν ίδιο. Στό συγκεκριμένο σημείο δέν υπάρχει αντίθεση, γιατί αν ό νους, τά τή φύση ή τήν ουσία του έχει ώς έδρα τήν καρδία, «ένεργεία» είναι δυνατόν ν’ απομακρύνεται άπ’ αύτήν. Άκριβέστερα τούτο μπορεί νά συμβαίνει «ενεργεία» εκείνης άπό τίς δύο μορφές ενέργειάς του, τήν οποία ό Άγιος Διονύσιος Αρεοπαγίτης ονομάζει «ευθείαν κίνησιν του νοός» καί ή οποία αντιστοιχεί στή λειτουργία του λόγου, της οποίας όργανο είναι ό έγκέφαλος. Ή δεύτερη ενέργεια, τήν οποία ό Διονύσιος ονομάζει «κυκλικήν», «[ή του νού] έστιν ενέργεια κρείττων καί ιδιαιτάτη»· σ’ αυτή τήν ενέργεια «νούς […] μή σκεδαννύμενος έπί τά έξω […] έπάνεισι προς εαυτόν» , επανέρχεται προς τον εαυτό του και παραμένει ενωμένος μέ τήν καρδιά. Προφυλάσσεται έτσι άπό κάθε εκτροπή.

Στή δεύτερη αυτή ενέργεια του νού οφείλει ν’ άνταποκρίνεται ή προσευχή. Γιά νά είναι σέ θέση ό νους ν’ αφιερώνεται αποκλειστικά σ’ αυτήν, πρέπει νά διακόψει τήν πρώτη [ενέργειά του]. Μ’ άλλα λόγια πρέπει νά συγκεντρώσουμε «τόν νουν τόν σκεδαννύμενον έπί τά έξω», νά τόν οδηγήσουμε προς τά έσω, νά τόν γυρίσουμε στην καρδία καί έκεί νά τόν κρατήσουμε.

Οι ήσυχαστές Πατέρες προβάλλουν την ψυχο-φυσική μέθοδο στηριζόμενοι στή σχέση, πού, όπως είδαμε, ενώνει τή φυσική καρδία μέ τήν πνευματική. Ή μέθοδος μέλλει νά επιτρέπει σ’ αυτόν πού τήν ακολουθεί νά κατορθώσει εύκολότερα «τό άσώματον έν σωματικώ οίκω περιορίζειν», όπως άναφέρει ό Άγιος Ιωάννης Σιναΐτης.

1) Ή μέθοδος κατά πρώτον συνίσταται, μέ τήν κλίση της κεφαλής καί τή στήριξη τον πώγωνα στό στήθος στην προσήλωση τον βλέμματος, μέ κλειστά μάτια, στην περιοχή της καρδίας, ή στον ομφαλό, όπως παραγγέλλει ό Άγιος Συμεών ό Νέος Θεολόγος. Ό Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς αιτιολογει τή συγκεκριμένη πρακτική ώς έξής: «Πώς ούκ αν συντελέσειε τι μέγα τω σπεύδοντι συστρέφειν τόν νουν εις εαυτόν, ώς μή τήν κατ’ ευθείαν άλλα τήν κυκλικήν καί απλανή κινείσθαι κίνησιν, τω μή τόν όφθαλμόν ώδε κάκείσε περιάγειν, άλλ’ οίον έρείσματί τινι τούτον προσερείδειν τω οικείω στήθει ή τω όμφαλώ; Προς γάρ τω εις κύκλον ώσπερ έξωθεν, έφ’ όσον έφικτόν, συνελίττειν εαυτόν, παραπλησίως τή σπουδαζομένη έν αύτώ του νου κινήσει καί τήν δι’ όψεως έξω χεομένην δύναμιν τοΰ νου της καρδίας είσω πέμψει διά του τοιούτου σχήματος τοΰ σώματος».

2) Κατά δεύτερον πρόκειται γιά επιβράδυνση του ρυθμού της αναπνοής, γιά μικρό κράτημα της, ώστε νά μή άναπνέουμε άνετα [Σ.τ.μ.: σύμφωνα μέ τό ρυθμό καί τή συνήθεια της φύσης]. Τέσσερις αιτίες έξηγοϋν τή συγκεκριμένη πρακτική.

α) Όπως διαπιστώνει ό Άγιος Γρηγόριος Σιναΐτης «ή γάρ αύρα των πνευμάτων άπό καρδίας άναδιδομένη, σκοτίζει τόν νουν καί ριπίζει τήν διάνοιαν εκείθεν αυτόν άπείργων· και ή αίχμάλωτον τή λήθη παραδίδωσιν, ή άλλ’ άντ’ άλλων μελετάν αυτόν παρασκευάζει, άναισθήτως εις α μή δει εύρισκόμενον». Έάν ή ελεύθερη αναπνοή συμβάλλει στή διάχυση του νοΰ, αντίθετα ή ελεγχόμενη καί κρατημένη τόν οδηγεί σέ πειθαρχία. Είναι δυνατόν νά διαπιστώσουμε, παρατηρεί ό Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς δτι «ήρεμα γάρ είσεισί τε καί έξεισι τουτί τό πνεύμα (ή εισπνοή καί ή εκπνοή γίνονται μέ ήρεμο καί ελεγχόμενο τρόπο) κάπί πάσης έναγωνίου σκέψεως, μάλιστα δέ έπί των ήσυχαζόντων σώματι καί διανοία». Αντίστοιχα ή επιβράδυνση της αναπνοής ευνοεί τήν κατάνυξη καί τήν περιστολή τοΰ νού.

β) Τό κράτημα της αναπνοής ταυτόχρονα μέ τή δύσκολη στάση του σώματος, δημιουργούν κάποια ενόχληση ακόμη καί πόνο ό όποίος, σύμφωνα μέ τους Πατέρες, έχει θετικά αποτελέσματα. Αφενός συμβάλλει στην περιστολή. «Διά του ολίγου αύτού κρατήματος τής αναπνοής», εξηγεί ό Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης, «θλίβεται μέν καί στενοχωρείται, καί ακολούθως πονεί ή καρδία, μή απολαμβάνουσα του φυσικού άέρος· ό δέ νους διά τής μεθόδου ταύτης εύκολώτερον περίστέλλεται, καί επιστρέφει εις τήν καρδίαν τοΰτο διά τόν πόνον καί όδύνην τής καρδίας». Αφετέρου παρατηρεί ό Άγιος Νικόδημος, «διά του πόνου, καί τής οδύνης ταύτης, έξεμεί τό φαρμακερόν άγκιστρον τής ηδονής καί αμαρτίας, όπερ προλαβούσα κατέπιε. Καί ούτω γίνονται εις αυτήν τά εναντία τοις εναντίοις ιάματα κατά τους ιατρούς».

γ) «Διά του ολίγου αύτού κρατήματος τής αναπνοής», έπισημαίνει ακόμη ό Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης, «λεπτύνεται μέν ή σκληρά και παχεία καρδία, καί τά έν τή καρδία υγρά, ώς μετρίως θλιβόμενα καί θερμαινόμενα· καί ακολούθως γίνεται απαλή, αισθητική, ταπεινή, καί έπιτηδειοτέρα εις τό νά κατανύγηται καί νά προχέη ευκόλως δάκρυα· λεπτύνεται δέ καί ό εγκέφαλος, καί ακολούθως συλλεπτύνεται καί ή ενέργεια του νοός, καί γίνεται ένοειδής, διαυγής, καί έπιτηδειοτέρα εις τήν ένωσιν τής υπερφυσικής του Θεού έλλάμψεως.

δ) «Διά του συμμέτρου αύτού κρατήματος τής αναπνοής», εξηγεί ό Άγιος Νικόδημος, «καί πάσαι αι άλλαι τής ψυχής δυνάμεως ένούνται καί έπιστρέφουσι προς τόν νούν και διά του νού έπιστρέφουσι προς τόν Θεόν». Μ’ άλλα λόγια ή μεθοδος στό σημείο αυτό συμβάλλει ώστε όλες οι δυνάμεις να ενώνονται στην προσευχή καί νά τείνουν προς τό Θεό· συντελει επίσης στό νά γίνεται ολόκληρος ό άνθρωπος προσευχή καί νά ενώνεται έτσι καθολοκληρία μέ τό Θεό.

3) Τέλος ή ψυχο-φυσική μέθοδος συνίσταται στην ένωση του νού μέ τήν αναπνοή καί στην πίεση ώστε νά εισέλθει μαζί της [Σ.τ.μ.: δηλαδή ό νους μαζί μέ τήν αναπνοή] στή στήθος καί μέχρι τό χώρο τής καρδιάς. Ό Άγιος Νικηφόρος ό Μοναχός συμβουλεύει ώς έξης: «Σύ ούν, καθίσας καί συναγαγών σου τόν νουν, είσάγαγε αυτόν τόν νουν δηλαδή εις τής ρινός τήν όδόν ένθα τό πνεύμα [Σ.τ.μ.: ό είσπνεόμενος αέρας εις τήν καρδίαν εισέρχεται, καί ώθησαι αυτόν καί παραβίασε συγκατελθείν μετά του είσπνεομένου πνεύματος εις τήν καρδίαν». Οι Άγιοι Κάλλιστος καί Ιγνάτιος Ξανθόπουλοι πάλι προβαίνουν στην έξής σύσταση: «συναγαγών σου τόν νουν έκ τής έξωθεν συνήθους περιφοράς καί περιπλανήσεως, καί ένδον καρδίας ώθήσας ήρεμα, δι’ εισπνοής ρινός, κράτησον τήν εύχήν, ήγουν, τό «Κύριε Ίησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, έλέησόν με».

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ

  1. Ἰησοῦ ὀνόματι μάστιζε πολεμίους (Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος) 1ο ΜΕΡΟΣ
  2. Ἰησοῦ ὀνόματι μάστιζε πολεμίους (Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος) 2ο ΜΕΡΟΣ

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΕΞΕΤΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ

Posted in ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ on Ιουνίου 2, 2012 by entoytwnika

Προ δυο μήνων είχαμε κάνει μια ανάρτηση υπό τον τίτλο «Οὐδέν γάρ ὄφελος βίου καθαροῦ, δογμάτων διεφθαρμένων· ὥσπερ οὖν οὐδέ τοὐναντίον, δογμάτων ὑγιῶν, ἐάν βίος ᾖ διεφθαρμένος» (᾿Ιω. Χρυσοστόμου) (Πατήστε πάνω εις τον τίτλο δια να αναγνώσετε το άρθρο).

Εκεί είχαμε κάνει μια μικρή ανάλυση και είχαμε αναφέρει ότι πρέπει να υπάρχει ΙΣΟΤΙΜΗ αναλογία ορθού βίου και ορθών δογμάτων.

Επίσης σε αρκετά άρθρα είχαμε αναφέρει δια την »δικαίαν κρίσιν» που εντέλλεται ο Κύριος, αλλά και δια το »μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε» με ανάλυση βεβαίως όχι δική μας, αλλά του ιερού Χρυσοστόμου Η ΚΑΚΗ ΚΡΙΣΗ (ΚΑΤΑΚΡΙΣΙΣ) ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΙΑ ΚΡΙΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ (ΠΑΤΉΣΤΕ ΔΙΑ ΝΑ ΑΝΑΓΝΏΣΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ).

και ΚΡΙΝΑΤΕ ΔΙΚΑΙΩΣ!


Εις την εντολή που μας δίνει ο Κύριος »την δικαίαν κρίσιν κρίνατε» είχαμε αναφέρει (όπως λέγουν οι άγιοι της Εκκλησίας μας), ότι η εντολή αυτή ισχύει δια
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΠΙΣΤΕΩΣ και μας επιτρέπεται η κρίση. Ενω δια την εντολή «μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε» που ισχύει δια ΗΘΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ δεν επιτρέπεται να κρίνουμε κανέναν.

Θα συνεχίσουμε με λίγα λόγια δια το εν λόγω θέμα κάνοντας μια περαιτέρω ανάλυση.

Ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης μας λέγει ότι είναι απαράδεκτη η στάση ορισμένων να κατακρίνουν τους κληρικούς. Η μοναδική περίπτωση που δείχνει κατανόηση στην συμπεριφορά αυτή των ανθρώπων, είναι όταν ο κληρικός που κατακρίνεται, «κάνει σφάλματα δογματικά» (Λόγος περί αγίας Συνάξεως Migne PG. 89, 848A).

Ωστόσο στο σημείο αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή γιατί η κρίση ενός δογματικού κειμένου και η διαπίστωση ενός δογματικού σφάλματος δεν είναι κάτι το εύκολο, ούτε του καθενός. Πολλές φορές ένας που δεν έχει σωστή θεολογική παιδεία ή κι ακόμη σωστή κρίση μπορεί να βρίσκει σφάλματα εκεί που δεν υπάρχουν. Κάτι ανάλογο συνέβηκε και με τον Μ. Βασίλειο, έτσι που χρειάστηκε να γράψει ενα μεγάλο γράμμα πάνω στο θέμα αυτό. Ένα χρήσιμο και διαφωτιστικό απόσπασμα του γράμματος αυτού παραθέτουμε στη συνέχεια

«Αν το σφάλμα σχετίζεται με θέματα πίστεως, να μας επιδειχθεί το γράμμα που το περιέχει. Αλλά και στην περίπτωση αυτή να επικρατήσει αντικειμενικότητα. Να διαβαστεί το εγκληματικό κείμενο. Και τότε να γίνει έλεγχος μήπως το έγκλημα οφείλεται μάλλον στην άγνοια του ανθρώπου εκείνου που διατύπωσε την κατηγορία, παρά στο περιεχόμενο του γράμματος. Είναι παρατηρημένο, ότι πολλά απο τα καλά, δεν φαίνονται ως καλά και σωστά σε ανθρώπους που δεν έχουν σωστή κρίση. Απο αυτή τη λαθεμένη κρίση βγάζουν πολλοί συμπεράσματα. Αλλά και το μέλι φαίνεται σε μερικούς πικρό, επειδή χάλασε η γεύση τους απο κάποια αρρώστια. Έτσι πάλι ενα μάτι με κακή όραση πολλά απο τα γύρω πράγματα δε βλέπει, ενώ φαντάζεται άλλα που δεν υπάρχουν. Κάτι ανάλογο γίνεται συχνά και με το νόημα των λόγων, όταν αυτός που τους κρίνει είναι κατώτερος διανοητικά απο το περιεχόμενο του κειμένου που διαβάζει. Για το λόγο αυτό πρέπει και αυτός που γράφει και αυτός που κρίνει τα γραμμένα να έχουν σχεδόν την ίδια μόρφωση. Όπως αυτός που δεν ξέρει γεωπονία δεν μπορεί να κρίνει τα γεωργικά έργα και όπως αυτός που δεν κατέχει τη μουσική παιδεία δεν μπορεί να διακρίνει πότε τα διάφορα μουσικά κομμάτια έχουν σωστό μέλος ή όχι, πως μπορεί να θέλει κανείς να γίνεται έτσι αμέσως κριτής των λόγων, όταν δεν έχει να παρουσιάσει δάσκαλο που τον δίδαξε ή να αναφέρει τον χρόνο που σπούδασε ή κι όταν πάλι δεν έχει ούτε πολύ ούτε λίγο ιδέα γύρω απο το λόγο; Το ίδιο πράγμα βλέπω και για τους λόγους του Πνεύματος, ότι δηλαδή δεν επιτρέπεται στον καθένα να εξετάζει τα λεγόμενα, παρά μόνο σ΄ αυτόν που έχει το πνεύμα της διακρίσεως…» (Μ. Βασιλείου, Επιστολαί 204, 5/ΒΕΠΕΣ 55, 236, 13).

«Το να αγωνίζεται κανείς για την εφαρμογή των νόμων του Θεού είναι απαραίτητη ανάγκη γιατί διαφορετικά θα γίνει με την αδιαφορία του αφορμή να τιμωρηθεί κι αυτός μαζί με αυτόν που αμαρτάνει. Να προσέχει μόνο αυτός που κρίνει να μη πέφτει στα ίδια σφάλματα με τον κρινόμενο….» (Μ. Βασιλείου, Όροι κατ΄ επιτομήν ΡΞΔ/ΒΕΠΕΣ 53, 295, 28).

Είναι σαφέστατος ο Μ. Βασίλειος!

Με λίγα λόγια μας διδάσκει τα εξής


1. Να γίνει πρωτιστώς έλεγχος της δογματικής κακοδοξίας. Να εξεταστεί εαν υπαίτιος είναι αυτός που κηρύττει την κακοδοξία, ή αξιόπιστος αυτός που ανακοίνωσε την είδηση δια την εν λόγω κακοδοξία. Δηλαδή να εξετάσουμε εαν αληθεύει η είδηση, δίχως να κρίνουμε ακόμη κανέναν.

2. Αυτός που θα ελέγξει και θα κρίνει θα πρέπει να έχει τις κατάλληλες γνώσεις δια να εξετάσει τα ζητήματα δογματικού περιεχομένου και βεβαίως να έχει σωστή διάκριση.

3. Να προσέξει αυτός που θα εξετάσει τέτοια σοβαρά ζητήματα να μην πέσει στα ίδια σφάλματα με τον κρινόμενο.

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΗΘΕΝ ΔΙΑΛΟΓΩΝ!!! (5ο ΜΕΡΟΣ)

Posted in ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ on Ιουνίου 2, 2012 by entoytwnika

34. Διαβάζουμε »Συμπροσευχή ακόμα και με ιέρειες»!!! εις την εβδομάδα προσευχής για την χριστιανική ενότητα!!!

Σχετικό βίντεο εδω http://entoytwnika.blogspot.com/2011/01/blog-post_23.html.
Εις το τέλος του βίντεο, δεξιά, φαίνονται οι γυναίκες ιέρειες.

35. Διαβάζουμε ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αποδέχτηκε ότι οι Αρμένιοι είναι Ορθόδοξοι!!!

Σχετικά σχόλια εδω http://entoytwnika.blogspot.com/2011/01/blog-post_297.html

36. Διαβάζουμε ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αναγνωρίζει Αποστολική Διαδοχή εις τους Αγγλικανούς!!!

Εδω η δήλωσή του και τα σχετικά σχόλια http://entoytwnika.blogspot.com/2010/12/blog-post_18.html

37. Εις την Σερβία Χριστούγεννα 2010 και συνεορτάσανε παπικοί και «ορθόδοξοι» την γέννηση του Κυρίου!!!

Εδω σχετικές φώτο http://entoytwnika.blogspot.com/2010/12/blog-post_5934.html

38. Ο Πατριάρχης Σερβίας επισκέφθη την συναγωγή των Ιουδαίων!!! (Φαίνεται ήθελε να δώσει την μαρτυρία της ορθοδόξου πίστεως).

Εδω το σχετικό βίντεο http://entoytwnika.blogspot.com/2010/12/blog-post_2165.html
και εδω σχόλια http://entoytwnika.blogspot.com/2010/12/blog-post_10.html

39. Ο Πατριάρχης ετόνισε ότι «θα επιμείνουμε στον διάλογο και ας μας επικρίνουν».
Τώρα δια ποιόν διάλογο ομιλεί, Κύριος οίδε!!!!

Εδω οι δηλώσεις του http://entoytwnika.blogspot.com/2010/12/blog-post.html

40. Πλήρης αναγνώριση των παπικών απο τον Πατριάρχη ως κανονική Εκκλησία!!!
Εδω η προσφώνησή του προς τον Καρδινάλιο Koch http://entoytwnika.blogspot.com/2010/11/30112010.html

Ἰησοῦ ὀνόματι μάστιζε πολεμίους (Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος) 2ο ΜΕΡΟΣ

Posted in ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ on Ιουνίου 2, 2012 by entoytwnika

Ό Άγιος Ισαάκ ό Σύρος παρατηρεί: «πάντες οι τρόποι, και τά χρήματα της προσευχής, άτινα τω Θεώ προσεύχονται οΐ άνθρωποι μέχρι της καθαράς προσευχής διορίζονται [Σ.τ.μ.: καταλήγουν, φθάνουν]». Θά δούμε αργότερα τί σημαίνει καθαρή προσευχή, σ’ όλες τίς εκδοχές του συγκεκριμένου επιθέτου. Στό σημείο αυτό θά θέλαμε απλώς νά ύπενθυμίσουμε τήν πιό στοιχειώδη σημασία του, πού συνδέεται μέ τόν ίδιο τό χαρακτήρα της προσευχής του Ίησού: πρόκειται γιά μιά χωρίς περίσπαση προσευχή, μέ τό καθαρό περιεχόμενο ης οποίας δέν εμπλέκεται ούτε αναμιγνύεται κανένας ξένος λογισμός. Τό γεγονός τούτο προϋποθέτει τήν τέλεια συγκέντρωση του νού καί τήν πλήρη σύνταξη [Σ.τ.μ.: Ισοδύναμα τή συναγωγή], όλων τών δυνάμεων τοϋ άνθρώπου.

Λόγω της συντομίας της, ή προσευχή του Ίησού ευνοεί καί ενισχύει τήν ανάλογη συγκέντρωση αποφεύγοντας τή διάχυση του λογισμού καί τό διασκορπισμό του νού· θά υπήρχε κίνδυνος νά συμβούν ευκολότερα αυτά, αν τό περιεχόμενο της προσευχής ήταν εκτενέστερο. Ικανοποιείται έτσι πλήρως ή αποτροπή του Αγίου Ιωάννου Σιναΐτου: «Μή πολυλογείν έπιχείρει, ίνα μή προς ζήτησιν λόγων διασκεδασθή ό νους σου. Εις λόγος τελωνικός τόν Θεόν έξιλεώσατο, καί εν ρήμα πιστόν τόν ληστήν διέσωσε. Πολυλογία μέν πολλάκις έν προσευχή τόν νούν καί έφάντασε καί διέσωσε· μονολογία δέ τόν νουν συνάγει πέφυκε». Έξαλλου γιά τό ίδιο θέμα ό Άγιος Ιωάννης Σιναΐτης υπενθυμίζει τή διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου: «Ό μέγας τής μεγάλης καί τελείας προσευχής εργάτης φησί: «Θέλω ειπείν πέντε λόγους τω νοί μου»» (Α’ Κορ. 14,19). Θά παρατηρήσουμε ότι άπό πέντε λέξεις αποτελείται ή συνοπτική διατύπωση τής προσευχής του Ίησού στην ελληνική γλώσσα: Κύριε Ίησού Χριστέ, ελέησόν με.

Ωστόσο, ή συντομία τής χρησιμοποιούμενης διατύπωσης δέν άρκει γιά νά πετύχουμε τήν επιθυμητή συγκέντρωση. Με τήν προσευχή τοϋ Ίησού συνάπτεται ενα σύνολο πνευματικών, ψυχικών καί σωματικών στάσεων πού επιτρέπει στον προσευχόμενο νά φθάσει στην απερίσπαστη προσευχή. Στην πράξη ή προσευχή τοϋ Ίησού, πραγματικά συνδέεται άπό τούς Πατέρες μέ μιά μέθοδο, ενα απο τα γνωστότερα στοιχεία τής οποίας είναι μιά ψυχο-φυσική τεχνική [Σ.τ.μ.: άπαντάται καί ως ψυχοσωματική μέθοδος/τεχνική].

Ή πρακτική εφαρμογή τής τεχνικής αυτής θέτει όρισμένες προϋποθέσεις: την απομόνωση, την ησυχία τό σκότος τήν άκινησία καί τήν καθιστή θέση. Τριπλός είναι ό σκοπός τής τεχνικής:

α) Νά καταστήσει τό σώμα μέτοχο στην προσευχή καί νά τοϋ δώσει τή δυνατότητα ν’ αποκομίσει οφέλη άπό αύτήν.

β) Νά διευκολύνει καί νά ευνοήσει τή συνέχεια τής προσευχής συνδέοντάς την μέ τό ρυθμό τής αναπνοής. Νά γιατί ορισμένοι Πατέρες συμβουλεύουν νά συνδέουμε τό πρώτο μέρος της: «Κύριε Ίησού Χριστέ (Υιέ του Θεού)» μέ τήν εισπνοή, καί τό δεύτερο μέρος: «Έλέησόν με (τόν άμαρτωλόν)» μέ τήν εκπνοή. Γιά τό θέμα αυτό υπάρχουν όμως διαφορετικές μέθοδοι.

γ) Νά ευνοήσει τή συγκέντρωση, τήν κατάνυξη, τήν προσευχή. Αυτός είναι ό πρώτος στόχος πού προσδιορίζουν οι Πατέρες. ΟΙ Άγιοι Κάλλιστος καί Ιγνάτιος Ξανθόπουλοι παρατηρούν: «Τά τοιαύτα γάρ, ού δι’ ετερόν τι τοις θείοις Πατράσιν έπινενόηται, άλλ’ ή πως συνεργά πως όντα προς τήν τής διανοίας έπισυναγωγήν καί προς έαυτήν εκ τοϋ συνήθους ρεμβασμού έπάνοδόν τε καί προσοχήν».

Ή κατάνυξη του νού είναι μέ άλλους όρους ή επάνοδος καί επανένωση του νού μέ τήν καρδιά. Γιά νά κατανοήσουμε τί σημαίνει τούτο πρέπει νά γνωρίζουμε ότι ή λέξη «καρδία» στή γλώσσα τής ορθόδοξης ασκητικής υποδηλώνει δύο όντό τητες: μιά πνευματική καί μιά φυσική. Ή καρδία αφενός μέν σημαίνει, -σύμφωνα μέ τήν κυριότερη καινοδιαθηκική έκδοχή του όρου-, τόν έσω άνθρωπο τό σύνολο τών ψυχικών δυνάμεων καί ακριβέστερα τή ρίζα τους. Αποτελεί το οντολογικό κέντρο του άνθρωπου, τό ίδιο τό εσωτερικό του: ταυτίζεται μέ τό πρόσωπό του. Αφετέρου δέ καί σύμφωνα μέ τήν κοινή σημασία της, είναι το όργανο του σώματος.

Επομένως, οι ήσυχαστές Πατέρες διαπίστωσαν άπό τήν εμπειρία τους ότι υπάρχει μιά αναλογική αντιστοιχία μεταξύ τής «πνευματικής» καρδίας καί τής φυσικής, πού είναι τό κέντρο του σώματος καί ή αρχή τής ζωής· «δυνάμει» μάλιστα τής ενότητας ψυχής καί σώματος στή σύνθετη ανθρώπινη ύπαρξη αναπτύσσεται μιά σχέση, πού καθιστά τή δεύτερη καρδία έδρα τής πρώτης· ό,τι πλέον επηρεάζει τή μιά επηρεάζει καί τήν άλλη, μολονότι ή πνευματική καρδία είναι εκ φύσεως ανεξάρτητη τής φυσικής.